Foto PXsfere

Zieken die halftijds weer gaan werken verliezen tot 200 euro per maand

auteur: 

Alice Bernard

Vanaf 1 april 2018 – nee, dit is geen aprilvis – krijgen de meeste langdurig zieke werknemers die om medische redenen deeltijds het werk hervatten, een lagere ziekte-uitkering. Vooral werknemers met een laag inkomen zullen de gevolgen van deze nieuwe maatregel voelen.

Onder het voorwendsel dat ze daarmee zieke werknemers stimuleert om zo vlug mogelijk opnieuw voltijds te gaan werken, wil de regering het bedrag van de aanvullende ziekte-uitkering berekenen op basis van het aantal uren toegestane deeltijdse arbeid en niet langer van het inkomen. Een voorbeeld. Gezinshelpster Eliane kon bijna een jaar lang niet werken wegens zware rugklachten. Voor ze ziek werd, verdiende ze voltijds 1.500 euro per maand. Ze krijgt van de dokter de toelating om het werk halftijds te hervatten. Om het loonverlies te compenseren, krijgt ze een maandelijkse aanvullende ziekte-uitkering van 630 euro. Het ABVV maakte de berekening: in het oude systeem zou ze per maand 854 euro hebben getrokken als aanvullende ziekte-uitkering.

Minister De Block volhardt in haar offensief tegen deze groep die sowieso al heel kwetsbaar is. Haar redenering: “In het verleden bleven veel van deze mensen vastzitten in dat systeem van medisch toegestaan deeltijds werk, omdat dit voor hen (financieel) interessanter was. Daar hebben we nu iets aan willen doen.” In het parlement legde ze uit dat ze “de profiteurs wil sanctioneren”.

Huisarts Anne Delespaul van de groepspraktijk van Geneeskunde voor het Volk in Deurne (Antwerpen) heeft heel wat patiënten die deeltijds werken omdat ze een voltijdse job niet aankunnen door hun fysieke of psychische kwetsbaarheid: “Deze nieuwe maatregel van Maggie De Block zal hen niet helpen, integendeel. Hun financiële situatie zal nog moeilijker worden. Bovendien heeft zo’n beleid een enorm stigmatiserend effect. De patiënten voelen zich gefrustreerd en beschaamd dat ze voor 'profiteurs' aanzien worden.”

Echte verbetenheid

Het is erg maar de houding van de regering tegenover zieke werknemers wordt steeds harder: ze zet een systeem op poten voor de re-integratie, dat ertoe leidt dat 70% van de werknemers die in dit systeem stappen, zonder kosten kunnen worden ontslagen. Ze vermindert de uitkeringen van werknemers die halftijds weer aan de slag proberen te gaan met meer dan 100 euro. Ze wil de ziekenfondsen straffen als die er niet in slagen langdurig zieken opnieuw aan het werk te krijgen. De ziekenfondsen, wier bestaansreden is de zieken te beschermen, worden op die manier verplicht zieke werknemers te pesten. En ten slotte vermindert de regering ook nog eens de pensioenuitkering van mensen met een zwaar beroep die net door dat zwaar beroep ziek zijn geworden.

Het gaat hier niet zomaar over een paar losse flodders, maar om een gevecht in regel tegen de allerzwaksten, de zieke werknemers. Zo krijgen we stilletjes aan een mooi zicht op de contouren van de levensloop van de toekomst: het wordt werken tot we erbij neervallen. De uitweg naar brugpensioen is afgesloten. Vandaag gaat ook de deur dicht voor langdurig ziek zijn. Wat een misprijzen!

De werkende mensen hebben gevochten voor een stelsel van sociale zekerheid dat een fatsoenlijk inkomen garandeert in geval van werkloosheid, ziekte, invaliditeit, pensioen … Dit stelsel wordt gefinancierd door de sociale bijdragen die niets anders zijn dan een vorm van uitgesteld loon dat elke werknemer opzij heeft gelegd. En de minister geeft ons nu te verstaan dat zij die een beroep doen op die sociale zekerheid, profiteurs zijn. Terwijl het hun eigen geld is. Geld voor mensen die door ziekte niet langer productief zijn, is voor de regering blijkbaar weggegooid geld. En ze geeft er duidelijk de voorkeur aan dit budget te gebruiken om te de aandeelhouders te plezieren met een taksshift of een verlaging van de vennootschapsbelasting. Of om nieuwe jachtvliegtuigen aan te kopen.

 

Langdurig zieken kunnen voortaan zonder kosten worden ontslagen

Ons land telt bijna 400.000 langdurig zieken, dat wil zeggen bijna een op de twintig mensen in de leeftijdsgroep tussen 20 en 64 jaar. De afgelopen 15 jaar is dat aantal verdubbeld. Volgens het RIZIV lijdt een derde van hen aan spier- en gewrichtsaandoeningen (RSI, een verzamelnaam voor spier- en gewrichtsklachten aan handen, polsen, armen, schouders, nek en/of rug, als gevolg van herhaalde belasting). Een ander derde heeft last van psychische aandoeningen zoals depressie en burn-out. Andere ernstige ziektes zoals kanker, hartaandoeningen of de gevolgen van een ongeval vertegenwoordigen elk rond de 6% van de zieken. Redelijkerwijze zouden we mogen verwachten dat de regering iets doet aan deze situatie. Maar wat nu gebeurt, is exact het tegenovergestelde.
Sinds begin vorig jaar moeten langdurig zieken instappen in een systeem van re-integratie op de arbeidsmarkt. Met als resultaat? In de loop van de eerste 6 maanden van 2017 kwam er voor amper 12% van de 6.600 dossiers van langdurig zieke werknemers een beslissing waarbij er voor hen in hun bedrijf aangepast werk kon worden gevonden. In 65% van de gevallen werden de zieke werknemers als ‘definitief ongeschikt’ voor het eerder overeengekomen werk beschouwd en de overgrote meerderheid werd dan ook ontslagen wegen medische overmacht. Geconfronteerd met deze cijfers, antwoordde Maggie De Block laconiek: "Dat is niet zo’n groot probleem; ze kunnen wel elders aan de slag." (De Standaard, 6 oktober 2017).
➡️ Heb jij ook een verhaal over langdurige ziekte? Laat dan je getuigenis achter in ons zwartboek op www.langdurigzieken.be

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

En dan maar pochen over het aantal zieke werknemers dat jaar na jaar daalt. Dank zij deze regering, ja, ja...
Deze regering is de schande al lang voorbij alles voor het kapitaal is het motto de nva_vld_en de cd die aan het lijntje hangt van wege het airco dossier zijn de werkende mensen aan het verkopen voor meer dan 30 zilverlingen