Foto Solidair

“Weg Tobi en Sproetje, Park Spoor Noord is de stad van de toekomst”

auteur: 

Peter Mertens

Toespraak Peter Mertens DiverCity Festival, 30 april 2017.

Oké, jullie zouden jullie zelf moeten zien van hierboven. Yeah, Divercity! Ik ga even een selfie nemen. Dit is Antwerpen, dit moet iedereen zien. Dus wij moeten ons even heel hard laten horen: DiverCity!

Merci, ik stuur deze foto door naar iedereen van de gemeenteraad. En in het bijzonder naar onze burgemeester. Om te laten zien: dit is Antwerpen, en dit is oké.

"Ik stuur deze selfie door naar onze burgemeester. Om te laten zien: dit is Antwerpen, en dit is oké."

Onlangs hebben ze een grote enquête gehouden, hier in Antwerpen. Ze hebben de kiezers van alle partijen bevraagd. Ze hebben gevraagd of de Antwerpenaar diversiteit een goede zaak vindt. De kiezers van de PVDA eindigden op de eerste plaats: 93 procent van onze kiezers vindt diversiteit een goede zaak. En daarmee staan we eerste als partij, en daar ben ik bijzonder fier op. Deze stad is divers. Deze stad is jong. Deze stad is van de jeugd die doorheen alle kleuren en verschillen het menselijke kan zien, en dat is wat telt.

“Planeet discriminatie versus planeet diversiteit”

Maar blijkbaar is dat niet zo evident. Er zijn twee planeten die met elkaar botsen. Een planeet van discriminatie en winsthonger enerzijds, en een planeet van diversiteit en solidariteit anderzijds. Er zijn twee steden die met elkaar botsen. De oude stad van graaipolitiek en voorrechten, en de nieuwe stad van verbinding en inspraak.

Er zijn zelfs twee parken die met elkaar botsen. Ik zal heel concreet zijn, zodat iedereen kan volgen. Wij staan hier in Park Spoor Noord. Hier is kleur. Hier is leven. Hier is dynamiek. Hier zijn wij.
Er is ook Park Spoor Oost, aan het Schijnpoort. Daar is geen leven. Daar liggen betonnen platen. Daar is geen park, daar is een parking. En op die parking hebben politieagenten jarenlang vluchtelingen en mensen zonder papieren afgeperst, ook toen het nog geen parking was. Ze hebben hen bestolen. Ze hebben hen vernederd. Ze hebben hen gechanteerd. Politieagenten in bende. Met een bendenaam, de zogenaamde “bende van Tobi en Sproetje”. Zij worden nu vervolgd voor afpersing, voor diefstal in bende, voor zware slagen en verwondingen, en voor diefstallen met wapenvertoon.

Beste vrienden, dat heeft jarenlang aangesleept. Dat is onvoorstelbaar. Want elke agent in deze stad wordt gemonitord en gevolgd, zelfs als hij even gaat plassen. Maar dat heeft men niet geweten. Ik ben toen in de gemeenteraad tussengekomen om een echt onafhankelijk onderzoek te eisen, maar dat wou burgemeester De Wever absoluut niet.

Racisme, beste burgemeester, is niet puberaal. Racisme is niet relatief.

En zo volgt incident op incident. Begin maart kwam aan het licht dat een aantal politieagenten een racistische WhatsApp-groep hebben opgezet met de meest gore racistische praat. Ik ben toen opnieuw tussengekomen in de gemeenteraad en ik heb gezegd: “Burgemeester, er scheelt écht iets met de democratische cultuur in de Antwerpse politie. Het gaat niet om bepaalde rotte appels, het gaat erom dat een groot deel van de korf zélf rot is. De Antwerpse politie zou open kaart moeten spelen, en zélf naar buiten moeten komen met al deze incidenten. Het is in het belang van de jeugd, in het belang van de stad, en in het belang van al die agenten die wél goed hun werk doen dat er een echt onafhankelijk onderzoek komt. Nu heerst er een sfeer, burgemeester, van bijna-onaantastbaarheid van een aantal racistische alfamannetjes bij de politie die denken dat ze zich alles kunnen permitteren. Dat moet gedaan zijn in deze stad.”

En wat antwoordde de burgemeester? Dat het niet duidelijk is “of het nu om puberaal gedrag of om plat racisme gaat”. Ik viel bijna van mijn stoel. Wanneer politieagenten spreken over ‘baardapen’, spreken over ‘uitroeien’, spreken over ‘apen’, dan is dat onversneden racisme. Daarom heb ik geantwoord: “Racisme, beste burgemeester, is niet puberaal. Racisme is niet relatief. Racisme is geen excuus om het eigen falen toe te dekken. Racisme is een gif dat deze stad kapot maakt. Wij hebben nood aan een War on Racism. Niet morgen. Niet overmorgen. Maar nu. Een oorlog tegen racisme, met controles, met meldpunten, met bescherming van slachtoffers en klokkenluiders, en met praktijktesten. Dat hebben we nodig.”

Dat heb ik gezegd in de gemeenteraad, tegen burgemeester De Wever, en dat herhaal ik hier. Iedereen hoort erbij. Niemand mag afgerekend worden op basis van zijn huidskleur, niemand mag afgerekend worden op basis van zijn religie, op basis van zijn afkomst, zijn seksuele voorkeur, of de rijkdom van zijn ouders. Iedereen hoort erbij. Weg Tobi en Sproetje, Park Spoor Noord is de stad van de toekomst!

“Niet verminken, vermoorden en vernietigen. Maar verbinden, versterken en verenigen”

Iedereen telt mee. Zo zou het moeten zijn in alle parken. Zo zou het moeten zijn in alle scholen. Dat iedereen erbij hoort. Dat ik niemand niet meer hoor die met een lege boterhamdoos naar school gaat. Dat ik niemand niet meer hoor die zich niet kan concentreren op school, omdat hij honger heeft. Dat ik niemand niet meer hoor die niet mee kan op die extra schooluitstap, omdat zijn ouders geen geld hebben. Onderwijs is een recht, beste vriendinnen en vrienden. Onderwijs dient om iedereen te laten mee zijn. Er zou gratis soep moeten zijn in de scholen, zoals we dat in Borgerhout doen. Ja, gratis soep, voor iedereen. Er zou gratis soep, én gratis onderwijs moeten zijn, en dat is perfect mogelijk. Deze regering wil miljarden investeren in nieuwe gevechtsvliegtuigen, miljarden investeren in machines die verminken, vermoorden en vernietigen. Wij willen dat dat geld elders wordt geïnvesteerd. Niet in verminken, vermoorden en vernietigen. Maar in verbinden, versterken en verenigen. Dat is ons plan.

Wij dromen van een stad op mensenmaat. Wij dromen van een stad waar iedereen mee kan. Wij dromen van huisvesting waar niemand gediscrimineerd wordt, van een arbeidsmarkt waar niemand wordt achtergesteld, van een politiekorps dat iedereen beschermt, van inclusief onderwijs dat elke jongere meeneemt, van dancings en uitgangsmogelijkheden waar niemand aan de deur wordt tegengehouden omwille van zijn uiterlijk. Ja, dat dromen wij.

“Luister niet naar diegenen die zeggen dat je niets kan veranderen”

Maar dat zijn dromen, zeggen de anderen. Hoe gaan wij onze dromen realiseren? Door op te komen voor onze rechten. Door niet bij te pakken te blijven zitten. Alle sociale rechten zijn afgedwongen door strijd van onderuit. En dat moeten we ook nu blijven doen.

Als je niets doet, dan verander je niets.

Deze planeet is de planeet van de jeugd. Deze planeet moet leefbaar blijven voor de jonge generatie. Leefbaar, door de natuur te beschermen. Leefbaar, door de diversiteit te omarmen. Leefbaar, door winstzucht en het egoïsme aan banden te leggen. Dit is onze planeet, en we hebben er maar één.

Luister niet naar diegenen die zeggen dat je niets kan veranderen. Als je niets doet, dan verander je niets. Samen hebben we de kracht om de dingen te veranderen, maar niemand zal het in onze plaats doen. Dus organiseer u, beste vrienden, organiseer u, organiseer u en organiseer u. Samen staan we zoveel sterker voor planeet mensenmaat, voor planeet diversiteit.

Merci DiverCity

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Men kan toch niet ontkennen dat Peter Mertens met de PVDA het goede voorbeeld laat zien dat multiculturele samenleving toch kan en mogelijk is. Prachtig deze diverse jeugd vreedzaam te samen . Een duim op voor deze jeugd !
Ik moet zeggen dat Peter hier het droomscenario voor onze maatschappij beschrijft !