Rechter schept belangrijk precedent voor oplossing wachtlijsten gehandicaptenzorg

De Vlaamse overheid moet van de rechtbank van Dendermonde opvang voorzien voor een 64-jarige vrouw met een mentale handicap. Een belangrijk precedent voor de gemeenschap van personen met een beperking, want meer dan 20.000 van hen staan op een wachtlijst voor zorg of ondersteuning.

Even de gebeurtenissen op een rijtje. Rita V. (64) is een alleenstaande vrouw met een matig mentale handicap. Tot voor drie maanden woonde ze voltijds in een sociale huurwoning bij haar 75-jarige zus. De zus werd echter plots ziek en overleed kort daarna. Rita werd bij hoogdringendheid opgenomen in een voorziening, maar die periode van noodopvang loopt ten einde. De regelgeving van het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH) verplicht de voorziening om Rita ondanks haar precaire situatie vanaf 28 mei op straat te zetten. Rita kan letterlijk nergens heen.

Een verhaal van beperkte budgetten en te weinig middelen bij de Vlaamse overheid om mensen als Rita op te vangen.

De familie van Rita en ZorgGebruikers.be (een sociaal netwerk voor gebruikers van collectieve zorg), zochten samen naar een oplossing, maar die bleek niet voorhanden. Ze namen contact op met advocatenkantoren Curia en Progress Lawyers Network die ervoor kozen om een eenzijdig verzoekschrift in te dienen bij de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg van Dendermonde, met als doel te vermijden dat Rita op 28 mei de voorziening zou moeten verlaten.

Na rijp beraad willigde de rechter het verzoek in en wordt het VAPH verplicht om – in afwachting van een definitieve oplossing – Rita opvang te bieden in de voorziening waar ze nu opgevangen wordt en dit alles op straffe van een dwangsom van 500 euro per dag.

Jos D’Haese, lijsttrekker van de PVDA+ voor het Vlaams Parlement in Antwerpen, is blij met de uitspraak van de rechter. “Dit kan een belangrijk precedent zijn voor de meer dan 20.000 mensen met een handicap die momenteel in Vlaanderen op een wachtlijst staan. Als er geen alternatief geboden kan worden, is het aan de overheid om opvang te organiseren.”

Dat zou trouwens niet meer zijn dan de toepassing van het Handvest van de Verenigde Naties uit 1948. Daarin staat dat iedereen in de samenleving, onafgezien van geslacht, afkomst, status of religieuze overtuiging de toegang krijgt tot alle basisrechten in de samenleving: onderwijs, cultuur, gezondheidszorg, werk, mobiliteit, wonen.

“De oorzaak van de wachtlijsten ligt bij een gebrekkige financiering” stelt Jos D’Haese. ”Maar de Vlaamse regering neemt geen initiatief om de budgetten gevoelig op te trekken. Neen, de regering wil de wachtlijsten ‘creatief’ aanpakken. Ze wil ‘meer doen met minder’. Maar dat is de mensen een rad voor ogen draaien. De minister blijft de schaarste verdelen, in plaats van de wachtlijsten kordaat aan te pakken.”

“Meer zelfs, de huidige plannen van de regering riskeren er nog een schepje bovenop te doen”, vertelt D’Haese. “De kwestie van de wachtlijsten stelt de vraag welke financiering we willen voor de zorg. Willen we een financiering die vertrekt van de behoeften, of van de beschikbare budgetten? Met de PVDA+ kiezen we resoluut voor dat eerste. De grootte van het beschikbare budget is immers het gevolg van politieke keuzes. Om alle behoeften te kunnen financieren is er minstens een bijkomend budget van 600 miljoen euro nodig. Dat geld kan bijvoorbeeld opgebracht worden door het invoeren van een miljonairstaks op de grote vermogens, of een rechtvaardige belasting op bedrijfswinsten.”    

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.