Foto Solidair, Karina Brys

Opvallend jonge, syndicale, culturele en diverse PVDA-lijst in Antwerpen

auteur: 

Persdienst

“Van havenarbeider tot kwantumfysicus, van verkoopster in de Zeeman tot luitspeler, dit is de meest dynamische en actieve lijst van ‘t stad”, lacht Peter Mertens op de persconferentie van de Antwerpse PVDA-lijst. Het is een opvallend jonge lijst met 1 op 5 kandidaten onder de 30 jaar. Een kwart van de lijst gaat naar arbeiders en syndicalisten uit beide vakbonden en er is veel plaats ingeruimd voor kandidaten uit de culturele wereld. Ook de diversiteit valt op, met maar liefst 15 Antwerpse kandidaten met roots in de migratie.

De Antwerpse PVDA blaakt van zelfvertrouwen. Dat bleek maandag op de voorstelling van de Antwerpse PVDA-lijst, waar 48 van de 55 kandidaten bekend werden gemaakt. De overige zeven plaatsen worden open gelaten omdat de linkse partij nog in gesprek is met verschillende ‘actieve Antwerpenaren’. “De achtenveertig kandidaten die we vandaag bekend maken zijn allemaal dag in dag uit actief voor een stad op mensenmaat. Niet alleen tijdens kiescampagnes, maar jaar in jaar uit. Dat maakt onze lijst zo sterk.”, aldus Peter Mertens. “Onze lijst is meteen ook een heel pak jonger dan in 2012, met niet minder dan 1 op 5 kandidaten onder de 30 jaar. Het drukt het engagement van de PVDA onder de jongeren uit. Dat engagement is ook te zien bij arbeiders en syndicalisten, die bijna een kwart van de lijst bevolken. Andere partijen hebben de wereld van de arbeid laten vallen, voor ons is dat het kloppend hart van de stad.”

Bij de verkiezingen voor de gemeenteraad in 2012 haalde de PVDA in Antwerpen tot ieders verrassing 8 procent van de stemmen en werd de PVDA meteen de vierde partij van ‘t stad. De PVDA heeft dat resultaat ondertussen weten te consolideren en heeft ondertussen sterke afdelingen weten uit te bouwen in verschillende wijken van ‘t stad. Na drie jaar gemeenteraad werd de PVDA uitgeroepen tot ‘oppositiekampioen’. “Dat is in de eerste plaats een compliment voor al onze leden, die actief zijn in de wijken”, zegt Mertens. “Zij werken op het terrein, zij ontdekken de problemen en ook de mogelijke oplossingen, zij stellen initiatieven voor onze gemeenteraadsfractie voor. Dat noemen wij straat-raad-straat, en dat maakt van ons een van de meest actieve fracties in de raad.”

In april stelde de PVDA al tien Actieve Antwerpenaren, AA’s, voor die de lijst voor de gemeenteraad zullen trekken. Nu maakt de linkse partij ook de rest van de lijst bekend, op zeven vrije plaatsen na. Met Ben Rottiers, Mitta Van der Maat, Abdelkader Zahnoun, Bert Lezy, Yusufi Mohammad Aman, Monika Triest en MC Lily maken ook enkele opvallende kandidaten uit de culturele wereld hun opwachting. “Cultuur is een belangrijke bouwsteen van onze havenstad. We zijn heel content dat deze zeven theatermakers, acteurs, muzikanten, zangers en schrijvers hun keuze hebben gemaakt voor de PVDA. Hun engagement was al langer bekend, vandaag kiezen zijn ook bewust voor een project voor een stad op mensenmaat”, zegt Mertens.

Wie zijn de mensen op de lijst van de PVDA? En waarom kiezen ze er voor om op te komen? We laten enkele kandidaten aan het woord.

Stemmen uit de wereld van de arbeid

Ivan Heyligen en Astrid Goossens zijn allebei havenarbeider. Ivan rijdt als straddle carrier chauffeur, Astrid is een markeur. De twee zijn ook vakbondsmilitant, Ivan bij het ACV, Astrid bij ABVV. Voor hen als dokwerkers telt op de eerste plaat hun job en hun statuut. Ze zijn dan ook blij om te zien dat de PVDA heel actief is in de strijd voor het behoud van de wet-Major. Daarnaast nam de PVDA in de Antwerpse gemeenteraad het voortouw in dossiers zoals de goede werking van de havenambulance, de sociale dumping bij de scheepsherstellers, de parkeerproblemen aan het kot en het verdwijnen van het standbeeld van de buildrager. Het stadsbestuur reageerde op deze sociale oppositie door de PVDA uit de raad van bestuur van het havenbedrijf te zetten. "We waarderen de inzet van de PVDA voor de dokwerker", zeggen Astrid en Ivan, "daarom willen we met onze kandidatuur hun lijst ondersteunen."

Sonja Van Giel werkt in de thuiszorg, maar je komt haar vooral tegen overal waar mensen in actie komen tegen onrecht. Van manifestaties van de vakbond, over steunacties voor Ringland tot ondersteuning voor mensen op de vlucht. "Ik wil me inzetten voor een meer verdraagzame stad”, zegt Van Giel. “Dat is de reden waarom ik me bij de vakbond heb aangesloten en vandaag ACV-militant in de zorg ben. Dat is ook waar de PVDA voor staat. Daar wil ik met deze kandidatuur mijn steentje aan bijdragen."

Tom Claessens is ABVV afgevaardigde bij De Voorzorg en fractievoorzitter van de PVDA in de districtraad van Borgerhout. "Als vakbondsman laat ik mij drijven door een groot rechtsvaardigheidsgevoel. Werkbaar werk en betere verloning zijn mijn prioriteiten. De syndicale beweging moet de kwaliteit van de gezondheidszorg goed bewaken. Mijn werk in de districtsraad van Borgerhout heeft me geleerd politiek dichter bij de mensen te brengen en ze beter te betrekken.

Joke Van den Heuvel, bediende en afgevaardigde ABVV bij Sanoma: "De PVDA is voor mij de enige partij die consequent achter de werkende mensen staat. Ze zijn de enige die niet akkoord gaan dat winstgevende bedrijven mensen op straat zetten. Ik zit zelf midden in grote herstructurering. Ik wil dat Antwerpen schonere lucht krijgt en betere mobiliteit, daarom ben ik ook actief bij Ringland."

Stemmen van jongeren

Céline Gümüs leerde de PVDA kennen via jongerenbeweging RedFox. “Ik was geïnteresseerd in hoe de wereld in elkaar zit en wilde daar meer over leren”, zegt ze. “Zo ben ik bij RedFox terechtgekomen en daar ben ik niet meer vertrokken. Het is daar dat voor het eerst mijn gedacht gevraagd werd. Dat ik voor het eerst de mogelijkheid kreeg om mee te werken aan verandering in onze stad.” Gümüs wil zich inzetten voor een meer vrouwvriendelijke stad en breekt ook een lans voor een positieve benadering van de diversiteit in Antwerpen. “Ik heb vrienden met roots over de hele wereld. De PVDA is een partij waarin ik geloof en die een echte tegenstem kan vormen tegen de polarisering van onze burgemeester.”

Ben Van Duppen is wetenschapper kwantumfysica aan de Universiteit Antwerpen. Hij zet zich in om wetenschap voor iedereen toegankelijk te maken. "Ik probeer elke dag de wereld te doorgronden om hem zo te kunnen veranderen", zegt Ben. "Ik wil ingaan tegen de feitenvrije politiek in onze stad. Het stadsbestuur kiest de cijfers die goed in hun kraam passen om beslissingen te nemen die te veel geld kosten en tegelijk grote groepen mensen in de samenleving uitsluiten. De PVDA heeft heldere analyses die een ander en sociaal verhaal ondersteunen en dat trekt me aan." Nog belangrijker vindt Ben dat er met die kennis iets gedaan wordt, samen met alle Antwerpenaren, van onderuit. Of het nu om de holebi- en transbeweging gaat of om werken met jongeren die voor hun rechten willen opkomen, Ben is van mening dat grondige analyses maken en ze uitwerken op het terrein de sleutel is voor een slimme en sociale samenleving.

Inssaf El Maimouni is student Office Management en komt in haar vrije tijd als vrijwilliger de onthaalploeg van Geneeskunde Voor Het Volk in Hoboken versterken. Volgens El Maimouni moet in Antwerpen dringend werk gemaakt worden van meer aanbod voor jongeren. “Ik woon in Hoboken en ik heb echt de indruk dat hier niets te doen is. We hebben nood aan meer jeugdwerkingen, jeugdhuizen. Plaatsen waar je als jongere naartoe kan gaan. We zouden ook op meer pleintjes PleinPatrons kunnen inzetten zoals ze dat in Borgerhout doen.”

Stemmen uit de cultuur

Ben Rottiers is vooral bekend als Pol van FC De Kampioenen, maar begon zijn carrière bij de Internationale Nieuwe Scène met ‘Ik gaf content (mijn eerste kreet op dees draaiende planeet)’, met liederen uit onder andere het befaamde Mistero Buffo. “Ik wil mensen overtuigen dat verandering mogelijk is als we naar buiten komen en onze stem laten horen”, zegt Ben. Als gelegenheidspresentator, zanger of door een stemoproep voor de PVDA te ondertekenen steunt de acteur de PVDA al jaren op uiteenlopende manieren. “Solidariteit spreekt mij heel erg aan”, zegt Ben daar over. “We moeten solidair zijn met elkaar. Daarom sta ik op de lijst van de PVDA: om mensen ervan te overtuigen waar de partij voor staat.”

Mitta Van der Maat, allround actrice en zangeres, gebruikt haar stem al lang niet enkel op het podium. “Ons leven is het resultaat van samenwerken, terwijl men ons voorhoudt dat alles rond competitie draait”, zegt Van der Maat. “Ongelijkheid werkt verdeeldheid in de hand. De uitdagingen zijn groot en we hebben weinig tijd. Vanuit mijn artistieke achtergrond wil ik daarom helpen het programma van PVDA te ondersteunen.”

Abdelkader Zahnoun is geboren in Algerije, maar opgegroeid in Antwerpen. Hij pionierde als een van de eerste Maghrebijnse theatermakers in de Scheldestad. Als muzikant en auteur van het boek ‘De taal van Berbers heeft geen woord voor grenzen’ betovert Zahnoun met zowel de pen als de oud, vol weemoed maar ook hoop. “Ik zie de laatste 20 jaar hoe mensen met een migratieachtergrond steeds opnieuw als stemmenkanon gebruikt worden om daarna aan de kant geschoven te worden”, zegt Zahnoun. “Bij de PVDA is dat helemaal anders. Daar krijgen mensen met roots in het buitenland kansen en wordt er voor hen opgekomen. Net als voor mensen in armoede trouwens.”

Bert Lezy is beeldend kunstenaar en programmamaker bij Radio Centraal. Met zijn tekeningen, radioprogramma's en performances steekt hij graag de draak met de tirannie van het normale. "Ik voel hoe langer hoe meer dat het huidige beleid er op uit is mensen tegen elkaar op te zetten" zegt Lezy. "Wie niet wil of kan meevaren in de neoliberale koers wordt naar de rand verdreven. Alles draait rond productie en winst terwijl de grenzen daarvan al lang bereikt zijn." Volgens Lezy biedt de PVDA als enige weerwerk aan dit marktdenken door te streven naar een stad en wereld op mensenmaat met sterke remmen op de graaipolitiek. "Het is een oneerlijk gevecht met de reuzen, maar ik wil niet aan de kant blijven staan."

De jongste kandidaat

Gerwin van der Linden (20) studeert toegepaste taalkunde Engels-Spaans en verdient een centje bij als fietskoerier. Maar hij was de afgelopen maanden tussen de les door toch vooral druk in de weer voor het behouden van betaalbare koten. Met Comac, de studentenbeweging van de PVDA, zette van der Linden een petitie en verschillende acties op om het studentenhome Ten Prinsenhove te redden. Ook meer aandacht voor voetgangers en fietsers is belangrijk voor de student. "Als fietskoerier heb ik net iets te veel ervaring met het gevaarlijke verkeer in de stad", zegt hij. "Een beter openbaar vervoer en goede fietspaden zouden een groot verschil maken". Waarom hij heeft beslist om op te komen voor de PVDA? "Deze partij zet zich actief in om de problemen die ik aankaart aan te pakken. Het is de enige partij die niet het winstbejag op de eerste plaats zet, maar de gewone mensen."

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Prachtige lijst die 'Eerst de (alle soorten) mensen niet de winst' uitstraalt. Proficiat en succes!
Prachtige lijst , succes mannen!
Elke politieke partij, die zichzelf respecteert, zou een mengelmoes moeten zijn van de doorsnee burgers in de maatschappij. Van een gewone arbeider tot een professor aan de universiteit, of de baas van een bedrijf dat hijzelf uit de grond heeft gestampt door hard werken. Wat zien we bij de andere politieke partijen : ofwel zijn het "fils à papa's" die politieker geworden zijn omdat papa of mama ook in de politiek zaten (werken kan je dat van deze mensen niet noemen hè !!) tot advocaten, bankdirecteurs, notarissen, en andere "minder begoeden" uit onze maatschappij. Hoe kan je nu in Godsnaam de belangen van een werkmens verdedigen als je nooit eens een droge boterham hebt gegeten, of je in een gezin van 4 à 6 kinderen steeds maar "afdragertjes" van je broers en zussen moest aandoen. Als je Sinterklaas cadeau zich beperkte tot nieuwe dikke wintersokken, een paar gebreide handschoenen en zelf gebreide truien, of een nieuwe anorak uit de Zeeman ?? Je kan je alleen maar inleven in de situatie van iemand als je het 1/ zelf aan de lijve hebt meegemaakt of 2/ je door je werk er dagdagelijks mee geconfronteerd werd. Ik wist ook niet dat er zoveel armoede was bij de gepensioneerden. Tot ik ging werken als bejaardenhelpster in de thuiszorg. Dan zag ik wekelijks de mensen uitrekenen wat ze aan voeding konden kopen met het geld dat er nog overbleef, Ik heb voor deze mensen NOOIT eens een malse steak moeten kopen, of wat gezonde groenten en fruit, omdat die TE DUUR ZIJN !! Daar kwamen veel "burgers" op hun bord, want dat is gehakt in een kleedje en is goedkoop. Groenten : seizoensgroenten, waaronder veel witte, groene en rode kool, en fruit dat bleef meestal beperkt tot een appel, een peer of een sinaasappel. Een kiwi ?? Kersen ?? Nee, veel te duur en aardbeien werden wel al eens gekocht, maar dan als beleg voor op de boterham (je weet wel geprakt met wat bruine suiker erover) En verder ook veel dingen die al eens in de reclame stonden... Maar al die dikke nekken in de regering, die hebben dat nooit meegemaakt of aan de lijve ondervonden. Hoe wil je dan dat zij enige empathie kunnen opbrengen voor de armoede van de gepensioneerden of de langdurig zieken... Bedankt aan alle medewerkers van de PvdA omdat ze samen een volledige maatschappij verte- genwoordigen, en niet alleen de "upper class" die nooit financiële zorgen hebben gekend, of moesten uitrekenen hoe ze nu een nieuwe wasmachine of kookvuur zouden afbetalen !!!