Foto Solidair, Christoph Van Dijck

Na Ryanair halen werknemers ook bij Aviapartner slag thuis

Na een staking van zes dagen halen de werknemers van Aviapartner en hun vakbonden een ferme overwinning. Net als eerder hun collega’s van Ryanair tonen ze dat het nog altijd kan, overwinningen behalen. Hun akkoord zorgt voor meer vaste jobs, beter materiaal en een betere veiligheid.

Vakbonden halen slag thuis

De inhoud van het akkoord is niet niets. Alle diensten krijgen versterking. Er komen in totaal 45 mensen extra in dienst, 20 interims krijgen een vast contract, alle werknemers een eenmalige bonus van 250 euro bruto en de directie verbindt zich ertoe om 3,2 miljoen euro te investeren in nieuw materiaal. Na de stakingen bij Lidl, Ivago en Ryanair eerder dit jaar trokken ook de werknemers van Aviapartner aan de noodrem en dwongen ze een akkoord én respect af.

Niet meer maar minder concurrentie nodig

“De politiek kan hier ingrijpen”, zegt Luk De Wilde, luchtvaartspecialist in De Morgen. Dat is juist, maar helaas blonk die politiek uit in afwezigheid. En de oplossing die deze luchtvaartspecialist voorstelt, is zeker niet de goede. Hij wil een extra concurrent voor Aviapartner en Swissport op de tarmac loslaten. Dat gaat de arbeidsomstandigheden van de werknemers, de oorzaak van de staking, niet verbeteren, integendeel. De luchthavensector is al zeer concurrentieel. In Zaventem proberen Aviapartner en Swissport elkaar klanten – in dit geval luchtvaartmaatschappijen – af te snoepen. Dat doen ze door altijd maar lagere prijzen te bieden. En dat gebeurt door steeds meer te besparen op personeel en materiaal. Een extra concurrent zal die vicieuze cirkel alleen maar versterken.

De arbeiders en bedienden van Aviapartner hebben met de staking precies duidelijk gemaakt dat ze de neerwaartse druk niet langer accepteren. Net zoals in Nederland, waar de werknemers van verschillende bagagebedrijven samen wekenlang staakten voor één cao met dezelfde loon- en arbeidsvoorwaarden voor alle bedrijven. Ze willen niet langer een moordende concurrentiestrijd waarvan zij het slachtoffer van zijn.

Idee van luchthavenstatuut wint terrein

Een voorbeeld van een echte oplossing hebben we in België al: alle dokwerkers hebben in België eenzelfde “havenstatuut”, vastgelegd in de wet-Major. Op dezelfde manier zou iedereen op de luchthaven een “luchthavenstatuut” moeten krijgen met voor iedereen dezelfde loon- arbeidsvoorwaarden. Alleen zo’n aanpak garandeert dat de concurrentiestrijd niet op de rug van de werknemers wordt gevoerd.

Een  luchthavenstatuut legt de rechten en arbeidsvoorwaarden vast voor alle werknemers op de luchthaven. Zoals het recht op een vast, voltijds contract na zes maanden, tegen het misbruik van interims en andere nepcontracten. Zoals de premies en een correcte functieclassificatie. Of nog het recht op vaste uurroosters om de hyperflexibiliteit van de jaarflexibiliteit af te remmen, en regels over het aantal laders en lossers per type vliegtuig.

Een luchthavenstatuut zorgt ook voor jobzekerheid. Want nu komen er, telkens wanneer een luchtvaartmaatschappij van bagage-afhandelaar wisselt, jobs in gevaar. Daarom moet het luchthavenstatuut – zoals het havenstatuut – vasthangen aan de luchthavenuitbater en niet aan het bedrijf dat het contract binnenhaalt. Alleen zo is er onafhankelijke controle mogelijk. De overheid is voor 25% aandeelhouder van de luchthaven en kan dus ook via deze weg haar verantwoordelijkheid op zich nemen. Kortom, een luchthavenstatuut is goed voor de veiligheid, voor werkbaar werk en voor de dienstverlening aan de reizigers.

Stakingsrecht onmisbaar als verweer tegen sociale dumping

Laurent Levaux, de voorzitter van de raad van de bestuur van Aviapartner, wil spontane stakingen op de luchthaven laten verbieden. Dat zei hij in Terzake, nota bene de dag dat het akkoord werd afgedwongen. Pure provocatie. Het is net dankzij het stakingsrecht dat de werknemers het signaal konden geven dat voor hen “de maat vol” was. Nadat ze eerder al talloze andere signalen hadden gegeven. En nadat tal van beloftes niet waren nagekomen. Beloftes die de directie deed na een vorige staking in januari. Zonder het stakingsrecht zou er vandaag nog altijd geen oplossing zijn voor de onwerkbare situatie van de duizenden werknemers van de luchthaven. Zonder stakingsrecht geen rechtvaardigheid en geen sociale vooruitgang.

Maar dat is precies waar de werkgevers op aansturen. Als het stakingsrecht wordt ingeperkt en de werknemers zich niet meer kunnen verweren, hebben de werkgevers de weg vrij om steeds slechtere loon- en arbeidsvoorwaarden op te leggen en alle sociale regels naast zich neer te leggen, onder het mom van de concurrentie. Het is die logica die ook 100 jaar geleden werd gebruikt om kinderen in de mijnen te laten werken. De rechten en verworvenheden zoals betaalde vakantie zijn er alleen gekomen omdat werknemers en vakbonden zich verzetten tegen de logica van de Levaux’s van die tijd.

Nooit zoveel eenheid en solidariteit

“Ik werk hier 10 jaar, maar nooit heb ik zoveel vastberadenheid gezien, nooit zoveel solidariteit tussen de afdelingen, tussen de arbeiders en bedienden, tussen de vakbonden en zelfs van reizigers”, zegt een arbeider van de cargoafdeling. De werknemers van Aviapartner komen uit Vlaanderen, Brussel en Wallonië, ze hebben heel diverse achtergronden, maar hun eenheid was heel groot. Bij de onderhandelingen hebben de vakbonden van in het begin gesteld dat er alleen een akkoord zou zijn als er een akkoord voor iedereen was. Want al te vaak past de directie een strategie van verdeel-en-heers toe. Ze doen één afdeling of één werknemersgroep een paar toegevingen om de eenheid en de staking te breken.

Bij de staking van Aviapartner was er bovendien niet alleen solidariteit binnen het eigen bedrijf, maar ook van andere bedrijven op de luchthaven en zelfs daarbuiten. Er liepen solidariteitsboodschappen binnen vanuit Wallonië en de haven van Antwerpen. Die solidariteit kende dinsdag een hoogtepunt met de actie van 400 mensen in de vertrekhal. De woordvoerders van de vakbonden beloofden de werknemers “tot de overwinning  te zullen steunen”.

Een overwinning die inspireert
We onthouden een vijftal sterke punten uit deze succesvolle strijd.
1. Durf. De werknemers hadden de durf om te zeggen “Het is genoeg!”, net zoals bij Lidl, Ivago en Ryanair. Ze beseffen dat aandeelhouders zichzelf verrijken op kap van de werknemers. Ze durven stop zeggen tegen de winsthonger van de aandeelhouders.
2. Stakingsrecht. Het stakingsrecht zorgt ervoor dat de werknemers hun eisen kunnen stellen en dat er een goed akkoord kan komen. Zonder stakingsrecht geen sociale vooruitgang. Patronaat en regering willen het stakingsrecht inperken om de slagkracht van de werknemers af te pakken.
3. Eenheid. Een vinger kan gebroken worden, een vuist niet. Doordat de werknemers een eenheidsfront smeedden met alle afdelingen, alle vakbonden, alle werknemers ongeacht hun taal en afkomst, slaagde de directie er niet in een verdeel-en-heersstrategie toe te passen en de staking te breken. Het front deed de directie plooien.
4. Solidariteit. In de loop van de staking groeide de solidariteit tot ver buiten de luchthaven, met als hoogtepunt de actie van dinsdag in de vertrekhal. Collega’s van andere luchthavenbedrijven, taxichauffeurs, syndicalisten uit alle hoeken van het land en uit alle sectoren kwamen de werknemers en vakbonden van Aviapartner een hart onder de riem steken. Een krachtig signaal.
5. Steun van de publieke opinie. Concrete voorbeelden van de enorme werkdruk bij Aviapartner en het onveilige werkmateriaal waarmee ze dagelijks moeten werken, openden de ogen van de mensen. In de media sloegen de eerste berichten over frustraties van reizigers al snel om in begrip voor de noodkreet van de stakers. De werkgever en anti-syndicale opiniemakers slaagden er niet in hun idee van minimumdienstverlening te verkopen. De steun van de publieke opinie en van vele reizigers drukte de directie met de rug tegen de muur.

 

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Goed dat je met stakingen veel kan bereiken ! Enkel spijtig dat de gewone mens daar steeds opnieuw moet onder lijden Kinderen die op vakantie willen , mensen die daarvoor spaarde , En niemand zal daar zijn zuurverdiende centen van terug krijgen En ja de tijd was goed gekozen tijdens de vakantie om zoveel mogelijk schade aan te richten aan mensen die er niets kunnen aan doen Wel daar ben ik en vele met mij niet blij mee Een volgende staking staat al voor de deur namelijk de post moeten we ook daar blij mee zijn ? Vele oudere mensen hebben geen computer , gaat allemaal via de post Maar om een lang verhaal kort te houden Ik denk dat al dat gestaak ons arm Belgie' toch al geen goed doet de ene wint, en langs de ander kant gaan er miljoenen verloren ! Wat niet wil zeggen dat ik de stakers niet begrijp !! Maar bij mensen die hier niets mee te maken Zet het wel kwaad bloed !
Hoe erg is het dat er directies zijn die het zover laten komen! Dat lijkt mij een meer correcte commentaar. Bovendien hebben wel degelijk alle mensen er mee te maken. Het gaat over een manier van beheer, over een al of niet wezenlijk respectvol omgaan met elkaar die de hele samenleving aangaat. Tegen die achtergrond is zo'n staking zelfs respectvol naar de getroffen reizigers toe.
is niet nieuw he ieder jaar zie ik dat opnieuw te veel werk , te weinig geld etc , En moet u eens vragen aan de vele gegijzelde reizigers , of dat wel zo respectvol is ,heb hier grote bedenkingen bij ! Nu de post weer , gaan we toch lekker naar Post NL ( doe ik trouwens toch al ) die doen minstens wat je er van verwacht toch Alle begrip , maar dan ook begrip voor instanties die naar het buitenland vertrekken , Tussen haakjes ik vlieg enkel met een lijnvliegtuig Als er dan iets is zoals laats met Brussels airlines die staakte ook kreeg ik toch netjes mijn centen terug ( dit maar ter inlichting )
Is niet helemaal waar , als je een valies van 32 kgr hebt , heb je daar ook extra moeten voor betalen Brussels airlines is max .23kg Ryanairair staat geen bagage toe is misschien de oplossing !!!