Foto Rachel Kramer / Flickr

Klimaatopwarming: leven onze politici in paleizen met airco misschien?

Niemand kon eraan ontsnappen: deze zomer werd ons land getroffen door één van de langste en warmste hittegolven uit de Belgische geschiedenis. Deze extreme fenomenen komen door de klimaatopwarming steeds vaker voor. Terwijl onze beleidsmakers een klimaatakkoord proberen minimaliseren, plant de Belgische klimaatbeweging Climate Express een grote mobilisatie in Brussel op 2 december. De perfecte gelegenheid om hen duidelijk te maken dat ze actie moeten ondernemen.

In Limburg steeg het kwik tot maar liefst 38,8 graden Celsius. En niet alleen in Europa maar ook in Japan, Noord-Afrika, het Arabische schiereiland, Rusland en Noord-Amerika werden deze zomer recordtemperaturen gemeten. Op lokale uitzonderingen na, broeide heel het noordelijk halfrond van de hitte. Die uitgestrektheid maakte de hittegolf nog uitzonderlijker.

 “Er zijn nu gemiddeld meer tropische dagen dan vroeger. En de hittegolven beginnen langer te duren”, zegt weerman Frank Deboosere. Hoewel klimatologen in het verleden eerder voorzichtig waren om een verband te leggen tussen klimaatverandering en uitzonderlijke hitte, lijken ze het er nu toch bijna over eens. De kans op hittegolven is al meer dan verdubbeld. Van de 26 hittegolven die Nederland troffen sinds het begin van de 20e eeuw, viel maar liefst de helft in de laatste dertig jaar. De heetste zomer van de afgelopen 500 jaar, was bijvoorbeeld de zomer van 2003. Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat die trend van meer en hevigere hittegolven alleen maar verder zal worden gezet. Toch weigeren onze politici om het nodige te doen om de klimaatverandering te bestrijden. Het zomerakkoord bevat geen woord over het klimaat. Wonen zij misschien in paleizen met airco?

De opwarming van de aarde is al te ver gegaan

"Er zijn nu gemiddeld meer tropische dagen dan vroeger. En de hittegolven beginnen langer te duren"

De hittegolf van 2018 houdt de mensheid opnieuw een spiegel voor: dit is hoever we het klimaat al hebben laten ontregelen. Bosbranden in Scandinavië, Griekenland, de Verenigde Staten en Siberië hebben al honderden doden opgeëist. Overal in Europa vrezen landbouwers dat de aanhoudende hitte hun oogst zal schaden. De droogde bedreigt dan weer de graanoogst in Siberië, de katoenoogst in Texas en de maïsoogst in El Salvador. In Alaska, Canada, Europa en Japan stierven al honderden ouderen door de hitte. In Japan en Zuidoost-Azië, zorgt de hoge temperatuur van de oceaan voor hevige overstromingen, waardoor al meer dan tweehonderd mensen om het leven kwamen. Zo bezweek in Laos een hydro-elektrische dam onder de uitzonderlijk hevige moessonregens. Van Frankrijk tot Finland zijn de rivieren te warm om de kerncentrales af te koelen, waardoor ze hun productie moesten verminderen of zelfs helemaal stilleggen.

“Dit is een waarschuwing”, zegt de Franse klimatoloog Robert Vautard. En het is niet de eerste waarschuwing die we hebben gekregen. Denk maar aan het tropische orkanenseizoen van 2017 toen orkaan Irma, de sterkste Atlantische orkaan ooit gemeten, 134 doden eiste en voor minstens 64 miljard dollar schade aanrichtte in de Caribische eilanden en Florida. Vlak daarvoor had orkaan Harvey de miljoenenstad Houston volledig van de kaart geveegd (107 doden, 125 miljard dollar schade). Een paar jaar eerder liep het dodentol van de Europese hittegolf van 2003 op tot wel 70.000 mensen. En dan hebben we het nog niet over de honderdduizenden mensen in de Sahel regio die op de vlucht zijn voor de oprukkende woestijn of de vele dodelijke modderstromen in de landen rond het Himalayagebergte. Nog al te vaak wordt er over klimaatverandering gesproken alsof het pas een probleem zal zijn in de verre toekomst, maar voor miljoenen mensen wereldwijd is het al lang een verwoestende realiteit. En het zijn telkens de gewone werkende mensen en de armeren die het hardst getroffen worden. Voor hen is de huidige stijging van de gemiddelde temperatuur op aarde met circa 1°C dus eigenlijk al te veel.   

Struisvogelpolitiek

Of politici ook gehoor zullen geven aan die wake up call, is nog maar de vraag. Tot nu toe zijn de regeringen die zich voldoende inspannen voor het klimaat op één hand te tellen, met de socialistische landen Cuba (de enige groene groeieconomie volgens WWF) en China (veruit de grootste investeerder in hernieuwbare energie) op kop.

https://www.mo.be/nieuws/hoop-voor-het-klimaat-china-haalt-klimaatdoelen-drie-jaar-op-voorhand

Al sinds 1995 brengt de Verenigde Naties elk jaar alle wereldleiders samen om het hoofd te bieden aan klimaatverandering, de zogenaamde Conference Of The Parties (COP). De oorzaak was toen al lang bekend: de menselijke uitstoot van broeikasgassen, vooral CO2 die vrijkomt bij de verbranding van fossiele brandstoffen in talloze industriële sectoren. En daar knelt nu net het schoentje: als men de uitstoot drastisch wil verminderen, moet men de gehele economische infrastructuur en machinerie aanpassen. Bedrijven zijn niet tot die peperdure en niet-rendabele investeringen bereid, en geen enkele kapitalistische regering durft hen daartoe te verplichten, uit vrees voor verminderde competitiviteit. Het is daarom dat onder meer de Canadese auteur Naomi Klein de these naar voren schuift dat "het kapitalisme in oorlog is met het klimaat".

De grote zwakte van het klimaatakkoord is dat het niet bindend is.

Op de 21ste COP in Parijs in 2015 werd uiteindelijk beslist dat de klimaatopwarming beperkt zou moeten blijven tot “ver onder de 2°C, richting 1,5°C”. Deze vage belofte kostte al zeer veel bloed, zweet en tranen kostte van zowel de klimaatbeweging als van de landen van het globale zuiden. Zij voelen de gevolgen van klimaatverandering het eerst, hebben er de minste historische schuld aan en hebben de minste middelen om zich ertegen te wapenen. Het akkoord erkende ook die “gedifferentieerde verantwoordelijkheid” tussen de kapitalistische kernlanden en de ontwikkelingslanden en introduceerde het begrip “loss and damage”. Dat staat voor het vergoeden van zuiderse landen voor de schade die zij vandaag oplopen ten gevolge van klimaatverandering. De grote zwakte van het akkoord is echter dat het niet bindend is. Er zijn geen strafmaatregelen voorzien voor landen die hun doelstellingen niet halen. Hoewel 195 landen theoretisch de bovengrens van 1,5°C erkennen, leveren de nationale klimaatplannen die zij moesten opstellen samengeteld een opwarming van … 3,6°C op.

Grootste vervuilers zijn "officiële partners van de COP"

De houding van de grootste historische vervuilers, Noord-Amerika en Europa, is tot nu toe geweest om zoveel mogelijk op de rem te staan voor een klimaatakkoord. De getallen 2°C en zelfs 1,5°C zijn geen wetenschappelijke begrenzingen, maar politieke compromissen met de westerse leiders die hun bedrijven willen beschermen. Deze vervuilende bedrijven worden zelfs uitgenodigd naar de COP’s, waar zij in ruil voor een bijdrage in de organisatorische kosten een all acces pass krijgen om te lobbyen in de ruimtes waar de onderhandelingen doorgaan. Op de koop toe mogen zij overal met hun logo pronken en zichzelf voorstellen als “officiële partner van de COP”, om hun imago op te poetsen. Als je weet dat amper 100 multinationals verantwoordelijk zijn voor 71% van de uitstoot van broeikasgassen sinds 1988, wordt het duidelijk waarom zij dat belangrijk vinden.

Amper 100 multinationals zijn verantwoordelijk voor 71% van de uitstoot van broeikasgassen sinds 1988

Voor de Amerikaanse president Donald Trump, zelf een miljardair die goede banden onderhoudt met de fossiele multinationals van zijn land, was zelfs het niet-bindende compromis van het akkoord van Parijs een doorn in het oog. De erkenning van het klimaatprobleem is voor hem al een stap te ver en dus trok de VS zich terug uit het akkoord nog voor het van kracht kon gaan. De Europese Unie gaat niet zo ver, maar toch zijn haar klimaatdoelstellingen veel te laag. En de grootste vervuilers, de grote industriële bedrijven, worden zelfs buiten die doelstellingen gerekend. Zij mogen emissierechten blijven verhandelen volgens het zogenaamde ETS-systeem. Het is voor hen echter goedkoper om certificaten op te kopen dan om hun productieprocessen aan te passen. Tijdens een bijeenkomst van de G7 in juni “bevestigden” Canada, Frankrijk, Duitsland, Italië, Japan, het VK en de EU “hun toewijding” aan het akkoord van Parijs, maar kozen daarbij toch voor de minst ambitieuze interpretatie van dat akkoord. Koolstofneutraliteit wordt uitgesteld tot “de tweede helft van de eeuw”, wat impliciet inhoudt dat er nog een toename van de emissie zal zijn tot 2050. Aangezien het honderd jaar duurt vooraleer CO2 uit de atmosfeer verdwijnt, mag er in principe geen dag verloren gaan om de uitstoot te doen dalen.

Critical Mass Gent. Met maar liefst 230 deelnemers was dit een duidelijke oproep voor hogere klimaatambities. (Foto Gilles Vanloocke)

België weigert in actie te schieten

België kreeg de minimumdoelstelling opgelegd om tegen 2030 35% minder broeikasgassen uit te stoten. Niets houdt ons land echter tegen om meer te doen. Om klimaatneutraliteit te bereiken tegen 2050 zou de Belgische economie tegen 2030 haar uitstoot immers met niet minder dan 60% moeten terugschroeven. Dat zegt het onafhankelijke wetenschappelijke rapport van het VITO-instituut. Voor Europa gaat het over minstens 55%, terwijl de EU nu mikt op 40%. En zelfs als we het akkoord van Parijs uitvoeren, zal het klimaat nog extremer worden dan het vandaag al is. “Als we ons houden aan het klimaatakkoord van Parijs zullen zomers zoals die van 2003 en 2006 bijna elke jaar voorkomen. Als we er niet in slagen de uitstoot snel te verminderen, zullen we de warme zomers van vandaag de komende decennia ervaren als relatief koel”, zegt Andrew King van de universiteit van Melbourne in De Standaard.

“Dat het klimaat opwarmt, lijdt niet de minste twijfel meer. De natuurlijke ontregelingen veroorzaken menselijke drama’s en conflicten en verhogen de migratiedruk. De tijd dringt.” Het zijn de woorden van premier Charles Michel, woorden die echter niet in daden worden omgezet. Tussen 1990 en 2017 daalde de uitstoot van broeikasgassen in ons land met gemiddeld amper 1% per jaar, dat zou minstens acht keer sneller moeten om klimaatneutraal te zijn tegen 2050. Sinds het aantreden van de huidige regering stijgt de uitstoot zelfs lichtjes! De Belgische klimaatdoelstellingen voor 2020 werden niet gehaald. Vlaanderen zou volgens de EU in 2020 15,7% minder moeten uitstoten dan in 2005, maar zal wellicht afklokken op een daling van amper 2%.

Sinds het aantreden van de huidige regering stijgt de uitstoot opnieuw

Volgens de klimaatadministratie zou België zijn doelstellingen voor 2020 zelfs tegen 2030 niet halen en stranden op amper 13%. Dat belooft voor de doelstellingen voor 2030 … Ook Climate Action Network (CAN) gaf de Belgische overheden een dikke buis voor hun klimaatbeleid in haar rapport van juni 2018. De slechte coördinatie tussen beleidsniveaus en het gebrek aan maatregelen in de bouw- en transportsector en aan investeringen in hernieuwbare energie springen het meest in het oog. “Het gebrek aan politieke wil is ontstellend”, aldus Wendel Trio, directeur van CAN Europe.

“Het is beangstigend om vast te stellen dat bij politici de sense of urgency nog altijd lijkt te ontbreken. In het federale zomerakkoord wordt met geen woord gerept over een klimaat- en energiepact” schrijft De Standaard. De Vlaamse Regering probeert de schijn nog hoog te houden, maar de besluiten van de “superministerraad” van 21 juli zijn toch te mager en te onduidelijk om een verschil te maken. Er komt geen grote investering in De Lijn, de ruimtelijke ordening wordt niet herzien en grote vervuilende bedrijven blijven buiten schot. Er wordt niet geïnvesteerd in goedkope hernieuwbare energie, wel in vervuilende en voedselverspillende biodiesel. De Vlaamse regering haalde haar doelstellingen voor windenergie zelfs naar beneden. De regeling rond stookolieketels werd direct weer teruggetrokken. De rest blijft bijzonder vaag of wordt doorgeschoven naar volgende regeringen. Het enige wat af is, is het veelbesproken afvalplan: een verbod op stickertjes op groenten en fruit, plastic zakjes altijd betalend maken en het verplicht gebruik van herbruikbare bekers op evenementen.  

Op straat voor het klimaat

Het is duidelijk dat het kapitalistische systeem een doodlopend straatje is voor het klimaat. Wie de belangen van de grote monopolies boven die van de bevolking stelt en de wetten van de markt boven de wetten van de natuur verheft, kan nooit de nodige middelen mobiliseren voor de overschakeling naar een duurzame economie. Enkel een socialistische planeconomie, waar de bevolking op democratische manier kan beslissen over de economie, biedt een mogelijkheid om het klimaat daadwerkelijk te redden. Als we een leefbare omgeving willen behouden, zullen we dus zelf op straat moeten komen voor het klimaat. Op 3 december start in Polen de COP24 waar alle nationale klimaatplannen besproken worden. Daags ervoor, op zondag 2 december, plant de Belgische klimaatbeweging Climate Express een grote mobilisatie in Brussel. Het is de perfecte gelegenheid om aan beleidsmakers van alle niveaus duidelijk te maken waar het op staat.

Op het niveau van de COP moet een bindend en ambitieus akkoord gesloten worden, dat de klimaatneutraliteit tegen 2050 garandeert en liefst een periode van netto negatieve uitstoot voorziet, dat wil zeggen dat er wereldwijd minder CO2 wordt uitgestoten dan de oceanen en bossen opvangen. Zo kan het klimaat zich langzaam herstellen. Zulk een akkoord is wat de mensheid nodig heeft, maar zal er nooit komen zolang de multinationals die verantwoordelijk zijn voor de vervuiling mee aan tafel mogen schuiven. Het multinationals free houden van de COPs moet dus ook een eis van de klimaatbeweging zijn.
Op Europees niveau moet het bedrieglijke ETS-systeem vervangen worden door bindende normen voor de industrie. Bedrijven die hun productieproces niet snel genoeg vergroenen, moeten bestraft worden.Fnatio
En België moet ten slotte niet achteroplopen om de povere Europese doelstellingen te halen, maar net streven naar de wetenschappelijke doelstelling van 60% uitstootvermindering tegen 2030. Om dat te bereiken moet zo snel mogelijk werk worden gemaakt van de hernationalisering van de energiesector, zodat ons land op planmatige wijze en in snel tempo volledig kan overschakelen naar hernieuwbare energie.

350 activisten vertrokken met de fiets naar de klimaattop in Bonn. Daar willen ze een duidelijke boodschap laten weerklinken aan onze beleidsmakers: ze willen een ambitieus klimaatbeleid. (Foto Solidair, Raf Degeest)

 

Ligt Bredene tegen 2040 onder de zeespiegel? Waar gaan we ManiFiesta dan moeten organiseren?
Jean-Pascal van Ypersele, hoogleraar klimatologie en milieuwetenschappen aan de Université catholique de Louvain, komt op zaterdag 8 september naar ManiFiesta, festival van de solidariteit in Breden. Hij zal er al je vragen over klimaatverandering beantwoorden. Info en tickets hier

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Het is echt onbegrijpelijk dat men de ideale oplossing, de heilige graal, blijft afwijzen. Thorium/MSR (Molten Salt Reactor) is veilig, flexibel, goedkoop, onuitputtelijk en in staat om wereldwijd de fossiele brandstoffen CO2-vrij te vervangen. Bovendien kan het ook nog het bestaande kernafval als brandstof gebruiken. Bekijk deze reportage eens en begin daar nu eens eindelijk in te investeren! https://tvblik.nl/focus/de-thorium-theorie-1
IK vind hier een opsomming van alles wat er verkeerd gaat, zeer goed. Maar ik wil dat er één straffere taal wordt gesproken: onze regeringen saboteren de boel de verantwoordelijkheden worden verdeeld over 4 ministerposten met als resultaat dat er niets gebeurt, de rechtszaak die de klimaatzaak aanspande wordt systematisch op de lange baan geschoven, in plaats van de wagen te bannen uit de steden en voorrang te geven aan openbaar vervoer wordt dit laatste afgebroken..... en ten tweede zag ik graag dat er gewezen wordt op wat wel moet gebeuren: restwarmte gebruiken uit de industrie, weg met de bedrijfswagens, nationaliseren van de energie productie en distributie, collectieve oplossingen in plaats van het individu een schuldcomplex aan te naaien. de opwarming is de grootste bedreiging op wereldvlak. Onze politici vinden dat de boerkini en de hoofddoek, het onverdoofd slachten samen met de transmigranten de grootste bedreiging vormen van onze samenleving en ze komen daar mee weg.
Inderdaad, de "sense of urgency". Heel veel wijst erop dat (onder meer) de Belgische politici noch verstand, noch geweten hebben. In 1967, -ik was toen 15 jaar- las ik toevallig het boek "Bij de duivel te gast" (Günther Schwab), geschreven in 1958 en in het begin van de jaren '60 onder meer in het Nederlands vertaald. Over hoe de mensheid, bedwelmd door de "weldaden van de beschaving", maar vooral verdwaasd door onder meer egoïsme en winstbejag, met "open ogen" haar graf delft en haar ondergang bewerkstelligt. Onder meer de gevolgen van broeikasgassen werden in dit wetenschappelijk onderbouwd werk toen al beschreven, naast tientallen andere andere "ontwikkelingen", aangestuurd door "de vooruitgang", zoals de vergiftiging van de lucht, het water, de bodem en het voedsel. Dit boek maakte me bewust van wat er zich in de wereld voordoet en wat er op het spel staat. Net als vele anderen daar via diverse kanalen bewust van (geworden) zijn. Maar de machthebbers, zij die verantwoordelijk zijn voor deze gang van zaken, blijken hiervoor blind en ongevoelig te zijn. De eerste bladzijde van het boek begint met volgend beeld: "De mensheid bevindt zich op een zinkend schip. Een wereld die ten onder wil gaan, draait alles om. Het waardevolle wordt waardeloos en het waardeloze krijgt waarde. De leugen heerst en de waarheid doodt hen die haar verkondigen". Maar dan een halve eeuw na de publicatie van dit boek, stellen we vast dat alle beschrijvingen en voorspellingen correct waren en dat desondanks de beleidsmakers ook vandaag hun gezapig minimaliserend of misleidend gangetje blijven gaan, terwijl een drastische en onmiddellijke ommezwaai levensnoodzakelijk is. "Onze politici": zij hebben het geduld van hen die het wél goed willen menen met hun medemens en met de planeet, meer dan opgebruikt.
Dat er actie moet ondernomen worden betwist ik niet , maar : WELKE? Wat ik vrees is dat het uiteindelijk de gewone burgers veel geld gaat kosten en niet de bedrijven of de grote multinationals. Heel het klimaatprobleem zal nu aangegrepen worden om extra geld uit onze zakken kunnen te halen. Neem nu de extra kilometers vergoeding die vrachtwagens opgelegd wordt,die wordt gewoon doorgerekend in het eindproduct dat de consument koopt want de prijzen stijgen voortdurend. Onze huizen moeten potdicht geïsoleerd worden zodanig men weer moet gaan ventileren en investeren in groene energie zoals zonnepanelen, warmtepomp en dergelijke en het vergt zware investeringen die niet voor iedereen haalbaar zijn en vooral voor oudere mensen is dit onrendabel aangezien hun leven hier minder lang op aarde is dan jonge mensen. Onze mobiliteit wordt ook steeds in vraag gesteld ,maar iedereen op het openbaar vervoer stompen is een dictatoriale maatregel en laat de mensen geen vrije keuze. We hebben onze auto's in het verleden mogen kopen en er veel belasting op betaald inclusief voor de brandstof , nu worden oudere voertuigen steeds meer geweerd op talrijke plaatsen maar destijds zijn ze wel op de markt gebracht en er was toen ook geen alternatief , dus wie is weer het slachtoffer : juist de consument. Nu zijn er op automobiel vlak al wel alternatieven maar ze komen met mondjesmaat en ze zijn nog duur. De elektrische mobiliteit staat nog langs geen kanten op punt want van oplaadinfrastructuur is nauwelijks sprake , en wie zegt dat dit de beste oplossing is? Groene energie en electriciteit vergt nog ongelooflijk veel investering die uiteindelijk de gebruiker moet betalen. De auto op waterstof lijkt ook nog in de koelkast te zitten op enkele uitzonderingen na zoals de Toyota Mirai en de Hyundai Nexo ( komt binnenkort) , kostprijs : tussen de 80 en 100000€! Aantal tankstations voor waterstof in België : ÉÉN!! Zeuren over het klimaat kan iedereen maar daadwerkelijk iets nuttig ondernemen is wel een ander paar mouwen en men moet dan ook een lijst durven opstellen wat er werkelijk moet gebeuren en dat ontbreekt spijtig genoeg in jullie verhaal. De situatie is nu zoals ze is ; alle bestaande voertuigen kan men plots zomaar niet laten verdwijnen , vliegtuigen en schepen zullen ook nog wel een tijd vliegen en varen en onze huizen aanpassen vergt tijd geld en energie. Bestaat er op de markt een systeem dat we onze energie zelf groen kunnen opwekken en dat we ONAFHANKELIJK zijn van het electriciteitsnetwerk? Ik denk het niet en moest het zo zijn zou de overheid het zelfs niet toelaten want dan lopen ze hun 21% BTW mis en al de procentenlikkers zien dan alles verdwijnen als sneeuw voor de zon. Voor de rest zouden we allemaal in betonnen dozen moeten gaan wonen in het stad om dan weer met zijn allen bijeengepakt daar te wonen met nog meer depressie en dolgedraaide mensen als gevolg. Als men dan eens vakantie heeft of vrijaf weer met zijn allen als losgelaten gevangenen naar de kust of weet ik waar met als resultaat iedereen in de file. Zo kan men ook stellen dat we niet meer op vakantie mogen want dat brengt ook vervuiling met zich mee , vooral met het vliegtuig. Er zijn de laatste eeuw ongelooflijk veel uitvindingen gedaan en het is ons aangeboden op de markt en we hebben er volop gebruik van gemaakt en nu wordt het allemaal in vraag gesteld. Het lijkt of we alles nu verkeerd doen en de eindconsument is steeds het zwarte schaap. Dat is een bedroevende situatie en uiteindelijk draait het allemaal om geld. Weet ook dat er ELK JAAR 80.000.000 MENSEN bijkomen op deze aardbol en die verbruiken allemaal energie en die moeten gehuisvest worden. Het zal geen eenvoudige klus worden om in de toekomst alles in goede banen te lijden en elke mens wil nou eenmaal toch een beetje vrijheid genieten en een respectabel leven hebben. Iedereen zal zich bewust moeten realiseren dat het ons uiteindelijk veel geld zal kosten om klimaatgerichte maatregelen te treffen en dat het niet de bedrijven of de grote multinationals zullen zijn die het gaan betalen.
Ben moe van het te zeggen dat we NOG ALTIJD geen waterstof auto's op onze wegen zien , ipv die electrische auto's waar niemand zit op te wachten .
Ik zou op veel zaken wel iets kunnen schrijven, maar wat mij het meest tegen de borst stuit, OMDAT het zoveel dierenlevens kost, is het gebruik van plastiek. We beginnen met plastiek flessen. Waarom hiervoor geen statiegeld aanrekenen, zoals vroeger bij de glazen flessen?? Het zou rap gedaan zijn om overal hun rotzooi maar te laten rondslingeren, als ze bvb. voor 1/2 liter fles 0,25 €, voor 1 liter fles € 0,50 en grotere flessen € 1 zouden moeten bijbetalen. Ook voor plastiek flessen van shampoo, douchegel, en andere kleine flesjes ook € 0,50 zouden moeten afdokken, en voor de 2 liter of 5 liter flessen van kuisprodukten, enz.. ook € 1 à € 2 zouden moeten ophoesten. We zouden ze allemaal bijhouden en bvb. terug naar de winkel of naar het containerpark brengen. Gaan we verder met koekjes. Vroeger 1 verpakking met 10, 15 of nog meer koekjes erin. NU : 1 plastiekje per stuk, of 2 à 3 kleine koekjes, en dat nog eens een plastiek doos er rond. We gaan er goed op vooruit. Dan de magazines. Vroeger werd daar een papieren band rond gedaan met uw naam en adres op. NU : JUIST een plastiek folie... Groenten, fruit enz. werden vroeger los verkocht, of in een kartonnen bakje. NU : ALLEMAAL PLASTIEK DOZEN MET DEKSEL. Tegen diefstal ?? Laat me niet lachen. Voor het gemak bij het transport !! En wat de verbruiker niet moet betalen, dat gooit hij met graagte tegen de grond, waar het hem het beste uitkomt. PLASTIEK vergaat niet. NEEN ! Het breekt alleen af tot heel minuscule deeltjes die ze met bakken op de bodem van de zee kunnen scheppen. Maar vissen die kennen dat niet, en die eten dat op. Tot hun maag helemaal vol zit met die troep en ze VAN HONGER STERVEN !! Wanneer gaat daar eens iets aan veranderen ??? Ook in het jaar 2050 ?? Tegen die tijd zijn er geen vissen meer !!!!
Het belangrijkste om te beseffen is denk ik dat zolang we in dit politieke-economische systeem zitten, we niet de maatregelen nemen die nodig zijn. De grote multinationals worden beschermd, hun winsten kunnen ze wegsluizen in belastingparadijzen, en als dan de vraag komt, wie gaat de energetransitie betalen, wordt onder dit beleid de burgers de klos. Waardoor maatregelen niet genomen worden. Dat is de bestaande impasse die alleen kan worden doorbroken als het bewustzijn van de massa is dat een ANDERE politiek nodig is, om de huidige bedreiging van de mensheid te kunnen oplossen. Dat is het belangrijkste en aan die poltieke tegenmacht moeten we werken. Als we de bestaande politieke orde weten om te buigen in een beleid waarin niet de winsten, maar de mens, en met name de toekomst van de mens wordt veiliggesteld, dan zal het beleid er heel anders kunnen uitzien, en zijn drastische en radicale lange termijn maatregelen mogelijk. Zoals: - Afschaffen van auto-BEZIT (behoudens bepaalde groepen, zoals vanwege medische noodzaak of beroep) en in plaats daavan: fietsvriendelijke steden, uitgebreid en betaalbaar openbaar vervoer, en autogebruik op basis van deelauto's, huurauto's en car-on-demand systemen (met wellicht de mogelijkheid dat zo'n auto van parkeerplek naar plaats van in/uitstappen met een auto-besturingssysteem). - Afschaffen van advertenties. De gehele advertentie-sector is onnuttig, alle informatie die nodig is (product informatie en consumente-reviews) staan op internet. Manipulatie van consumenten om producten aan te schaffen die ze niet werkelijk nodig hebben is onnutig. - Belasting op producten naar de werkelijke mate van milieu schade. Duurzaam geproduceerde producten worden dan relatief goedkoper. Dit betekent impliciet dus ook een vleestaks en een brandstof tax voor luchtvaart - het is belachelijk dat reizen per trein in europa duurder is dan vliegen, terwijl trein veel minder energie per passagier-kilometer nodig heeft. - Ook als we alle potentiele duurzame bronnen (wind,, zon, biobrandstoffen, golfslag, ec.) volledig zouden benutten is het west-europse energiegebruik te hoog om zelfvoorzienend te zijn, Daarom nu al plannen van bouw zonnecentrales in noord afrika. Thermische centrales zijn goedkoper, en kunnen tevens dienen om zoutwater in zoetwater om te zetten. Opbrengst is daar 2x zo hoog als hier, en transportverlies is beperkt tot 3% per 1000 km. Rond te bouwen zonnecentrales nu al bomen planten, houdt de woestijn tegen en stofstormen die rendement van zonnecentrales beperken, - Europese gasdeals met Rusland. We zullen realistisch gezien meer gas uit rusland moeten importeren. Maar we moeten slimme deals maken, door tegelijkertijd te gaan investeren in de efficiëntie van het gasgebruik, en met name in oost-europa ligt dat nog laag (blokverwarming/stoken met de russische thermostaat). Via een europees investeringsfonds dáár investeren waar het energierendement laag is. (NB. Het idee om alle woningen om te zetten in warmtepomp systemen is niet realistisch want te duur en voor hoogbouw/oudbouw vaak niet mogelijk - voor het klimaat maakt het niet uit wáár je investeert in gasbesparing, dus kun je beter investeren waar het energierendement laag is, per investering dus meer gas wordt bespaard). - Klimaat/economische vluchtelingen (migratie uit afrika). De beste oplossing is een forse bijdrage aan de bouw van Afrika's Groene muur in de Sahel (Senegal tot Eritrea) waarmee verwoestijining wordt tegengegaan, en landbouw in droge gebieden mogelijk blijft. De meeste afrikanen zijn afhankelijk van landbouw, als boeren niet meer in eigen bestaan kunnen voorzien via landbouw, trekt men naar de steden, waar geen werk is, en wordt men vervolgens migrant die naar Europa vertrekt. Detentie centra houden dat niet tegen, wel als je een economisch alternatief in afrika aanbiedt, zoals planten van bomen. De kosten van de bouw van de Groene muur zijn bij benadering 12 miljard euro, verdeeld over 10 jaar, op basis van een gebied van 8000 km bij 15 km, 100 bomen per hectare en 10 euro bijdrage per boom - kosten zijn inclusief aanleg wegen in onbegaanbaar gebied, landbouwgereedschappen, educatie over landbouw in droog gebied, veiligheid, etc. Per lidstaat van de EU komt dat neer op gemiddeld 40 miljoen euro per jaar, voor 10 jaar. Wat zeer betaalbaar is, en meer afrikanen de mogelijkheidt biedt landbouw te blijven bedrijven in Afrika. (NB. De migratie uit afrika is sinds 2011 veel hoger geworden door de rampzalige actie van de NATO in Libië, waar tot 2011 meer dan 1 miljoen afrikaanse migranten veilig konden werken, maar door de aanhoudende chaos en geweld, reizen deze migranten door naar Europa). - Technologie ontwikkelen voor landbouw in droge gebieden. Zoals druppel irrigatie en gesloten kas systemen waar alle voedingsstoffen en water worden gerecycled, en wat in grote steden in hoogbouw kan worden gedaan - hoge opbrengst per hectare, lagere transportkosten. Opbrengsten zijn onafhankelijk van weer/droogte. - Woningen verplicht voorzien van ofwel een zonnedak (zonnepanelen OF een wamtewisselaar met ondergrondse warmte/koude opslag in geval warmtepomp installatie met lagetemperatuurs verwarminginstallatie) of een groen dak (begroeiïng, wat in ieder geval zorgt voor koelere daken, en fijnstof opneemt),
Wie de problematiek al sedert de jaren 1980 volgt weet dat de voorspellingen uitkomen. Rond de eeuwwisseling kwamen de eerste berichten over het vrijkomen van methaan uit de permafrost en enkele jaren later, zoals allang voorspeld, berichten over het opborrelen van methaan uit de zeebodem als gevolg van de verzuring van oceanen. Dat was het "point of no return" ergens begin deze eeuw. Het is dus te laat, wat voor actie er ook ondernomen wordt. In plaats van in het interglaciaal te leven zijn we in het postglaciaal terecht gekomen. Wetenschappers weten hoe de planeet er binnen enkele eeuwen aan toe zal zijn: zoals in het tijdperk dat buideldieren algemeen waren op aarde. Het is ook bekend waar toen de kustlijn lag: Vlaanderen wordt zee. We gaan dus met z'n allen moeten verhuizen. En de overbevolking wordt een nog veel nijpender probleem dan vandaag: er is dan doodgewoon niet genoeg voor iedereen. Er moeten miljarden mensen verdwijnen om de mensheid te laten overleven. Dat is het echte gruwelijke aan de klimaatverandering. En er is niets aan te doen. Of kunnen we misschien naar de sterren reizen en andere planeten bevolken?