Foto Solidair, Bruno Bauwens

Hoe Theo Francken een opvangcrisis probeert uit te lokken

Dit is wat je cynisme noemt. Een asielcrisis uitlokken om stemmen te winnen, dat is de strategie van staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Theo Francken. Hij beperkte het aantal vluchtelingen dat asiel kan aanvragen drastisch. "Een politieke keuze", zegt de woordvoerder van de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ), die van mening is dat de DVZ "in principe meer" asielzoekers kan aanvaarden.

Op initiatief van Vriendschap zonder Grenzen verzamelden zich op 30 november ’s morgens een veertigtal burgers voor de Dienst Vreemdelingenzaken in Brussel. Vriendschap zonder Grenzen is een netwerk van vrijwilligers die elke vrijdag een ontbijt serveren voor de DVZ. De afgelopen week stonden veel asielzoekers op straat, omdat Theo Francken had beslist niet meer dan 50 mensen te laten inschrijven. Nochtans arriveren er vandaag ongeveer de helft minder vluchtelingen dan in november 2015.
De bijeengekomen burgers eisen dat de beperking die Theo Francken heeft opgelegd, wordt opgeheven, zodat België zijn internationale verplichtingen kan nakomen en het recht op een waardig onthaal kan worden toegepast.

"Kom morgen maar terug".

"Kom morgen maar terug". Dat is het antwoord dat asielzoekers krijgen. Elke dag nemen ze hun kans voor de deur van de DVZ, vanaf 4 uur 's morgens. Elke dag krijgen ze te horen dat ze de volgende dag moeten terugkomen, dan de volgende dag, dan de volgende dag ...

Vrijwilligster Riet Dhont is ter plaatse: "De DVZ gaat om 7.53 uur open. Maar alleen gezinnen met kinderen die net zijn aangekomen, mogen binnen. De anderen worden gewoonweg weggestuurd, zoals de twee jongeren uit Gaza die hun beide benen hebben verloren, of de twee jonge Kameroeners die hier al 5 dagen wachten.” Een Guinese vluchteling probeert zijn situatie uit te leggen aan de bedienden van de DVZ. Die zitten heel verveeld met de situatie, ze kunnen niet anders dan iedereen buiten te houden. Plots verschijnt er een grote groep politieagenten die de mensen vraagt om onder de bomen van Maximiliaan Park te gaan slapen. De wanhoop groeit, want de winter is aangebroken. Het wordt een onwaardige en absurde situatie die echt te vermijden was ...

Beslissing Francken brengt België in illegaliteit

De chaos, die alles heeft van een nieuwe humanitaire crisis, is van heel recente datum. Ze is het gevolg van de beslissing van Theo Francken van enkele dagen geleden om maar 50 asielaanvragen per dag te registreren. Waarmee hij van België een illegaal land maakt. Ten eerste gaat hij in tegen het Verdrag van Genève: in de landen die dat Verdrag geratificeerd hebben, moet iedereen asiel kunnen aanvragen en in een centrum kunnen worden opgevangen (tijdens de procedure voor de behandeling van het dossier1).
Noch op basis van de Belgische wetgeving, noch op basis van de EU-wetgeving mocht Francken het aantal registraties van asielaanvragen beperken. Door dit uit de lucht gegrepen maximum op te leggen, stelt Theo Francken de Staat wetens en willens bloot aan nieuwe veroordelingen. Weet de staatssecretaris dat? Natuurlijk kent hij de wet.

Crisis is kunstmatig uitgelokt

Theo Francken heeft de afgelopen maanden duizenden opvangplaatsen gesloten. Zodanig zelfs dat FEDASIL (dat de opvangcentra van het land beheert) zelf al waarschuwde dat we tegen november een tekort aan opvangplaatsen zouden krijgen ... Theo Francken wist dus heel goed dat hij een nieuwe humanitaire crisis aan het veroorzaken was. Daarmee is het overduidelijk: de staatssecretaris laat zich in zijn beslissingen niet leiden door het internationaal recht, niet door de capaciteiten van de opvang en nog minder door humanitaire noden.

Volgens de belangrijkste verenigingen en veldwerkers voert Francken hier een louter politieke strategie. Want nu de N-VA de goedkeuring van het VN-migratiepact probeert te dwarsbomen en de verkiezingen naderbij komen, wil Theo Francken het maar al te graag voorstellen alsof het land overspoeld wordt door een nieuwe vluchtelingenstroom, ook al spreken de cijfers dat tegen. Daarom stelt hij zich extra stoer op en probeert hij een minder solidaire houding tegenover andere landen en tegenover mensen die op de vlucht zijn voor oorlog, armoede of de catastrofale gevolgen van de klimaatverandering, goed te praten. De beslissingen van de staatssecretaris liggen ook in de lijn van de strategie van zijn partij, de N-VA, om de bevolking te verdelen via polemieken in de media en op sociale media. Het is de gekende strategie om angst te zaaien en de aandacht af te leiden van het antisociale beleid dat de regering de hele bevolking oplegt.

1.  Art. 6, §1 van richtlijn 2013/32/EU betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.