PVDA-woordvoerder Raoul Hedebouw sprak met een delegatie van de gele hesjes uit de streek rond Luik.

Gele hesjes hebben gelijk dat ze blijven actievoeren tegen arrogante regering

De vastberadenheid van de “gele hesjes”-beweging is indrukwekkend. Hun acties zijn een uiting van de woede van de bevolking, maar de traditionele politici die zichzelf vet betalen met ons belastinggeld, noemen het een probleem van “perceptie”. “In welke wereld leven zij?”, reageren de gele hesjes. Ze strijden voort. En het gaat bij hun om veel meer dan enkel verontwaardiging over de stijging van de brandstofprijzen. 

“Gele hesjes: de accijnzen op diesel zullen blijven stijgen, bevestigt Charles Michel”. Zo titelde de krant Le Soir op 23 november. MR-minister Olivier Chastel verklaarde dan weer dat de koopkracht is gestegen en dat het “de perceptie is die verkeerd is”. Arrogante uitspraken die geen oor hebben voor de woede van het volk. Politici die met ons belastinggeld een royaal loon opstrijken, wuiven de woede van de mensen weg als een “perceptieprobleem”.

Het zit “in ons hoofd”

De brandstofprijzen stijgen. Het btw-tarief voor elektriciteit ging van 6% naar 21%, waardoor elektriciteit bij ons het duurste is van heel Europa. De regering knaagt aan ons loon met een indexsprong, waardoor we 2% loon zijn misgelopen, of stemt een wet die loonsverhoging onmogelijk maakt. Jongeren hebben niet langer recht op een werkloosheidsuitkering. Onze pensioenen behoren tot de laagste in Europa (onder andere door maatregelen van de regering-Michel). Er wordt gesnoeid in de lokale dienstverlening (postkantoren, ziekenhuizen …), je moet je dus verder verplaatsen om er gebruik van te kunnen maken. Enzovoort, enzovoort.

En toch zegt de regering dat het een kwestie van “perceptie” is dat onze koopkracht gedaald zou zijn. De verminderde koopkracht zou helemaal geen gevolg zijn van het beleid (van deze regering en vorige regeringen), neen, het zit allemaal in ons hoofd. Het is met andere woorden allemaal gewoon geen waar.

In welke wereld leven zij?

In welke wereld leven die politici? Simpel: in een wereld waar men lonen opstrijkt van 6.000 tot 12.000 euro per maand. Een wereld vol privileges en vergaderingen in fluwelen salons. Een wereld die geen enkele voeling meer heeft met de dagelijkse realiteit van de gewone Belg. Een wereld waarin men ervan uitgaat dat als het volk kwaad is, “het volk het niet goed begrepen heeft”.

Het probleem van de koopkracht is geen perceptie maar de harde realiteit

De militanten van de PVDA hebben tijdens hun dagelijkse werk op het terrein – bij stakingspiketten, in de wijken waar ze wonen, op hun werkplek en tijdens de verkiezingscampagne – gepraat met de postbodes die 1400 euro per maand verdienen voor een heel zwaar beroep, met de werknemers van Aviapartner, Lidl en Ryanair, met mensen die in ziekenhuizen en fabrieken werken, met jongeren die geen recht hebben op een werkloosheidsuitkering, met gepensioneerden die er niet in slagen de eindjes aan elkaar te knopen …

En als de heren en dames politici de deuren en ramen van hun kabinetten en van het parlement zouden openzetten, zouden ze inzien dat het probleem van de koopkracht geen perceptie is maar de harde realiteit, en dat er dringend iets aan gedaan moet worden.

Fiscale zwendel of ecologisch beleid?

De regering probeert ons te doen geloven dat de accijnzen op diesel verhoogd worden om het milieu te beschermen. Maar wie gelooft dat nog? Zeker als dat beweerd wordt door een regering die er niet eens in slaagt een echt klimaatplan op te stellen, die te weinig investeert in openbaar vervoer en die nog steeds geen concreet plan heeft uitgewerkt voor de kernuitstap.

Dat de zogenaamde “ecotaksen” hypocriet zijn, is overduidelijk als je weet dat er niet één maatregel is genomen die de grote vervuilers viseert: de grote oliebedrijven die profiteren van de stijging van de olieprijs en zo gigantische winsten binnenrijven, de grote multinationals die enorme hoeveelheden energie verbruiken … En op kerosine, de brandstof voor vliegtuigen, een transportmiddel dat honderd keer vervuilender is dan auto’s, wordt ook al geen enkele belasting geheven.

Ecotaksen worden helemaal niet gebruikt om een echt milieubeleid uit te stippelen of ecologische alternatieven te ontwikkelen

Dat die belastingen hypocriet zijn, blijkt ook uit het feit dat ze helemaal niet gebruikt worden om een echt milieubeleid uit te stippelen of structurele ecologische alternatieven te ontwikkelen. Integendeel, treinen worden geschrapt, stations gesloten en volledige treinlijnen worden opgedoekt.

Nochtans zouden de verhogingen van de accijnzen die de voorbije drie jaar zijn doorgevoerd ruimschoots voldoende zijn om gratis lokaal openbaar vervoer (TEC, De Lijn en MIVB) te financieren. Dat zou een verstandige maatregel zijn, zowel sociaal als op het vlak van mobiliteit en milieu. Maar daar zijn we nog heel ver vandaan. Geen enkele traditionele partij steunt dat idee, ook al wordt het in tal van Europese steden toegepast.

Eigenlijk zijn die zogenaamde ecotaksen alleen een handig middel om een belastingtransfer door te voeren waarbij de bevolking extra betaalt en de bedrijven met de voordelen gaan lopen. Dat is de logica achter de fameuze “taxshift” van de regering. De bedrijven hebben miljarden euro’s cadeau gekregen door de verlaging van de sociale bijdragen, een korting dus op het onrechtstreekse loon van de werknemers (dat deel van het loon waarmee onze pensioenen, de werkloosheidsuitkeringen en het kindergeld betaald wordt). En hoe zijn die cadeaus betaald? Door de btw op elektriciteit en alcohol op te trekken en de accijnzen op brandstof te verhogen. Kortom, dit is fiscale zwendel ten voordele van de allerrijksten.

Bewegingen voor sociale rechtvaardigheid en voor klimaatstrijd moeten zich verenigen

Maar diesel vervuilt toch? We moeten vervuilend gedrag toch ontmoedigen? Dat zijn terechte vragen, maar ze benaderen het probleem van de verkeerde kant.

In België zijn 300 grote bedrijven goed voor 40% van de CO2-uitstoot. En er wordt niks gedaan om ervoor te zorgen dat zij minder vervuilen.

Een milieubeleid is iets anders dan burgers opzadelen met een schuldgevoel terwijl de multinationals mogen blijven vervuilen

Natuurlijk hebben we een milieu- en klimaatbeleid nodig. Natuurlijk moeten we het aantal auto’s en vrachtwagens op onze wegen verminderen. Maar we zullen er niet komen door alleen Jan met de pet daarvoor te laten betalen. Dat is niet alleen onrechtvaardig, want postbode Marie betaalt evenveel accijnzen op diesel als miljardair Albert Frère, op die manier doen we geen enkele inspanning om de radicale verandering op gang te brengen die nodig is om het klimaat te redden.

We moeten een plan opstellen. Een plan dat in de eerste plaats de grote vervuilers aanpakt. Een plan dat massaal investeert in hernieuwbare energie, in de opslag van energie via waterstoftechnologie. Een plan dat miljarden investeert in de ecologische revolutie en dat mee gefinancierd wordt door de grote oliebedrijven (Exxon, Total, Shell …), die nu dankzij de stijging van de brandstofprijzen monsterwinsten boeken.

Een plan dat alternatieven uitwerkt, zoals kwaliteitsvol, goedkoop openbaar vervoer (en gratis lokaal openbaar vervoer). Een plan dat de plaatselijke dienstverlening opnieuw uitbreidt en meer middelen ter beschikking stelt zodat we onnodige verplaatsingen kunnen vermijden.

Kortom, precies het omgekeerde van wat de regering tot dusver doet.

Steun op 2 december het protest van de gele hesjes en kom op voor het klimaat, het zijn twee facetten van dezelfde strijd. Een milieubeleid voer je niet tegen de mensen maar samen met de mensen. Een milieubeleid is iets anders dan de burgers met een enorm schuldgevoel opzadelen terwijl de multinationals op grote schaal mogen blijven vervuilen en er niets wordt gedaan om alternatieven uit te werken.

Verhoog de koopkracht

De PVDA startte een petitie om de brandstofprijzen weer in de index op te nemen. Wanneer de brandstofprijzen stijgen, moeten ook onze lonen, de pensioenen en de andere uitkeringen stijgen. Wij zijn ook tegen een verhoging van de accijnzen en voor het verlagen van de btw op elektriciteit. We willen dat er geïnvesteerd wordt in openbaar vervoer en in duurzame alternatieven, die voor iedereen betaalbaar zijn.

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Weten de gele hejes hoeveel rijken er onder de armoede grens leven ingevolge de meest ergerlijke wetgeving "verhoogde tegemoetkoming". Eens googelen. twee voorbeelden. Belg A bezit : 1) een eigen woning die hij bewoont geschatte waarde 1 milj, 2 milj. speelt geen rol want het telt niet mee. Bezit 500.000 euro spaargeld (speelt geen rol alleen de interesten tellen mee) 550 euro interest op jaarbasis. 3) Een pensioen van 1000 per maand = 12.000 euro. Totaal bruto inkomen per jaar = 12.500 euro. Belg A leeft onder ge armoede grens (minder dan 18.335,43 euro op jaar basis). Gaat voor 2 euro bij de huisarts. Belg B : Heeft geen eigen woning en betaalt 650 euro uur per maand. Heeft geen spaargeld. Heeft slechts een bruto pensioen van 1550 euro per maand = 18.600 euro > 18.335,43 euro grensbedrag is overschreden . Behoort tot de middenklasse. Ingeval van twijfel omtrent dit schrijven kan men zich wenden tot de sociale dienst van de mutualiteit.
De standpunten zijn zeker te begrijpen. Wat niet te begrijpen is dat onze politiemensen, winkeliers en mensen die ter plaatse wonen daar dan geweld en vernieling voor moeten ervaren. Hoe kan men dat goedpraten. Er moet toch een andere manier zijn...