De sluiting van Ford Genk speelt een grote rol in de verarming van de Genkse werkende bevolking. (Foto Solidair, Salim Hellalet)

Gaby Colebunders, lijsttrekker PVDA Genk: “Mensen zien zoeken in de vuilnisbakken, dat doet pijn”

auteur: 

Dirk Tuypens

In Genk groeit een op de drie kinderen op in een kansarm gezin. De oude mijnstad is een van de armste steden van het land.

Gaby Colebunders, lijsttrekker PVDA Genk

“Tot een paar maanden geleden was ik marktkramer”, zegt Gaby Colebunders, man van de cité en alom gekend als strijdvaardig vakbondsman bij het ter ziele gegane Ford Genk. “Op de markt zie je duidelijk hoezeer de armoede toegenomen is. Mensen zoeken in de vuilnisbakken naar wat de marktkramers achterlaten. Dat doet pijn.”

De Genkse burgemeester kreeg een prijs van minister Homans voor de manier waarop hij de kinderarmoede aanpakt, maar in de voorbije tien jaar is de kinderarmoede meer dan verdubbeld. “Er worden hier 1.172 voedselpakketten per maand uitgedeeld. De helft daarvan is bestemd voor kinderen onder de twaalf jaar. Op de scholen zien we de gekende lege brooddozen. Schooljuffen kopen zelf brood om de kinderen iets te eten te kunnen geven.”

25 euro wordt 300 euro

Armoede moet aangepakt worden van bij het begin. “We willen dat elke zwangere vrouw een bezoek krijgt van een maatschappelijk werker. Die kan problemen meteen in kaart brengen. Er moet meer geïnvesteerd worden in sociaal werk. We willen ook een centraal meldpunt voor sociale problemen. Het leefloon moet automatisch toegekend worden aan wie er recht op heeft en het OCMW moet tussenkomen voor specifieke noden: schoolboeken, schooluitstappen, woonkosten … Waar we ook aandacht voor moeten hebben, is de schuldproblematiek. Het is ontstellend hoeveel mensen hun ziekenhuisrekening niet kunnen betalen. Wat gebeurt er dan: een rekening van 25 euro wordt er snel een van 300 euro en duwt mensen verder in de miserie. De stad heeft ook een schepen van Armoedebestrijding nodig, die voor elke beleidsbeslissing een armoedetoets doorvoert.”

Factor Ford

De armoede in Genk treft voluit de werkende bevolking. Daar speelt de sluiting van Ford Genk natuurlijk een grote rol in. “De burgemeester zegt dat het drama van Ford verteerd is, dat er veel mensen terug aan het werk zijn. Maar iemand die één uur werkt, wordt al uit de statistieken gehaald. Toen Ford dicht ging, is er vier miljoen euro uitgetrokken om bedrijven aan te moedigen Ford-werknemers over te nemen. Het grootste deel daarvan is opgeslokt door grote jongens als Essers en het Ziekenhuis Oost-Limburg. Die geven zelf toe dat er nauwelijks nieuwe jobs zijn bijgekomen. Wij willen dat bedrijven veel meer bijdragen. We zullen ons verzetten tegen belastingen die de gewone mensen treffen, zoals hogere tarieven voor containerparken, vuilniszakken en parking.”

Werk voor laaggeschoolden

Veel jongeren in Genk verlaten de school zonder diploma. Ze hebben geen geld om te studeren en er is voor hen geen vangnet. “We willen in Genk daarom een stedelijk bouwbedrijf oprichten. Dat kan heel wat werkgelegenheid opleveren voor laaggeschoolde mensen. Heel veel oude sociale woningen moeten hoognodig geïsoleerd worden. Er moeten ook heel veel sociale woningen bijgebouwd worden. De wachttijd is nu gemiddeld tien tot twaalf jaar.

Lees ook:

Dit artikel komt uit het magazine Solidair van juli-augustus 2018. Abonnement

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.