Foto Dmitry Kalinovsky / Shutterstock

Fact-check: ja, onze lonen dalen

Onze reële lonen dalen. Dat is wat velen voelen op het einde van de maand (en soms al vroeger). En het wordt nu ook bevestigd door het recentste rapport van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) over de lonen. Toch zijn er nog mensen die iets anders beweren. Hieronder waarom de lonen wel degelijk dalen en waarom we daar iets moeten aan doen. 

In De Standaard van 29 november staat: “Maar omgekeerd zijn er ook studies van de Nationale Bank die berekenen dat de lonen net wel stijgen: met 1,4 procent vorig jaar, met 1,3 procent dit jaar en nog sterker volgend jaar. (…) De Nationale Bank berekent het reële beschikbare inkomen en houdt bovendien rekening met de tax-shift en de stijgende olieprijzen. Dat is een betere graadmeter voor loonevoluties.”

Eerst en vooral mag je voorbije jaren niet vergelijken met voorspellingen voor de toekomst. Die zijn altijd onzeker. Voor de jaren 2015, 2016 en 2017 spreekt de Nationale Bank van een stijging van het beschikbaar inkomen van 0,3%, 0,9% en 1,4%.

Maar het beschikbaar inkomen van de gezinnen is niet hetzelfde als het loon van de gezinnen. De definitie van het beschikbaar inkomen is als volgt: beschikbaar inkomen = loon + niet-salariale inkomsten (winsten, honoraria, enz.) + inkomsten uit vermogen (dividenden, huren, enz.) – belastingen – sociale bijdragen – taksen + socialezekerheidsuitkeringen. Het beschikbaar inkomen omvat ook de inkomens van zelfstandigen.

Eenvoudiger gezegd betekent dit dat als je het beschikbaar inkomen berekent, je niet de evolutie van de lonen volgt, maar van de inkomsten in het algemeen, inclusief inkomsten uit kapitaal (zoals huurinkomsten van vastgoedbezitters, dividenden van aandeelhouders, interesten uit beleggingen ...). Dat kan de cijfers dus naar omhoog trekken, maar die positieve evolutie van het beschikbaar inkomen heeft dus vooral betrekking op rijkere gezinnen. De gewone man en vrouw halen zelden grote inkomsten uit kapitaal ... en leven daarentegen (bijna) uitsluitend van lonen en uitkeringen.

De taxshift, het fiscaal bedrog van de regering

In de periode 2015-2018, bestaat de taxshift enkel uit een vermindering van belastingen en een verhoging van de welvaartsenveloppe met 1,7 miljard euro.

Dat bedrag wordt echter grotendeels (1,620 miljard) gefinancierd door de verhoging van de btw en de accijnzen (brandstof, alcohol, tabak, elektriciteit). Btw en accijnzen die iedereen toch betaalt. In het totaal bedraagt de winst voor de koopkracht in die periode nauwelijks 80 miljoen.

En die 80 miljoen zijn in feite vervlogen door de andere maatregelen van de regering tegen de lonen, zoals de indexsprong die alle loontrekkenden en steuntrekkers in het land 2% heeft doen verliezen op hun loon. De rest van de taxshift wordt gefinancierd door de belasting van het klein kapitaal en door de bezuinigingen in de sociale zekerheid en de openbare diensten.

Verlaging van sociale bijdragen is een loonsverlaging

Bovenop al die elementen komt nog de aanval tegen het indirect loon, door de verlaging van de sociale bijdragen aan de sociale zekerheid. Die bijdragen die de werkgevers en rechtse partijen graag negatief “patronale lasten” noemen, dienen in feite om de pensioenen, de ziekte- en werkloosheidsuitkeringen, enz. te financieren.

Maar door pensioenkassen te legen, verplicht de regering de werknemers om langer te werken en hun zelf de zogenaamde “derde pensioenpijler” (een soort privéverzekering) te doen betalen. Ook dat tast onze koopkracht aan.

Door de werkloosheidskassen te legen, moet de regering de uitkeringen ook sneller doen dalen, waardoor koopkracht verloren gaat voor mensen die hun werk verloren.

Door de ziektekassen te legen, rechtvaardigt de regering haar onmenselijk beleid van jacht op zieken (met als gevolg minder welzijn en minder koopkracht voor de zieken).

Kortom; onze reële lonen dalen wel degelijk. Wat de meeste werknemers en werkneemsters voelen en waartegen ze zich mobiliseren – hetzij met een geel hesje, hetzij met een vakbondshesje – is geen probleem van “perceptie” zoals de regering probeert te doen geloven. Het is een realiteit waartegen we in actie moeten komen.

Daarom steunt de PVDA de vakbondsacties van 14 december.

Verhoog de koopkracht

De PVDA startte ook een petitie voor een reële verhoging van onze lonen in functie van de levensduurte.

 

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.