Ter gelegenheid van de klimaattop in Bonn (COP23) werden heel wat sensibiliseringsacties rond het klimaar op poten gezet. De PVDA en Comac blokkeerde bijvoorbeeld een erg vervuilende open-pit bruinkoolmijn in het Duitse Rijnland. (Foto Solidair, Robin Bruyère)

Erkennen dat het huidige beleid onvoldoende is: eerste stap naar een plan om het klimaat te redden

In Bonn vond de internationale klimaattop (COP23) plaats. De Belgische parlementaire probeerden verwoed om een interparlementaire verklaring over het klimaat voor te leggen. Pijnlijk: het verklaringsvoorstel blijkt een rookscherm waarin becijferde, ambitieuze en bindende engagementen ontbreken en dat de mislukking van het Belgische klimaatbeleid probeert te verbergen.

Tegenover dat ontoereikende voorstel, stelt de PVDA echter 6 wijzigingen voor om concrete engagementen in de verklaring op te nemen. Zo kan die echt een hefboom zijn voor een efficiënt en ambitieus klimaatbeleid. Dat hebben we broodnodig om de bevolking te mobiliseren om radicaal de koers van de huidige klimaatcrisis te veranderen.  

De 6 wijzigingen die de PVDA voorlegt:

1. Erkennen dat het huidige beleid onvoldoende is

De verklaring die nu voorligt, vertrekt vanuit het principe dat België een pionier is inzake het klimaatbeleid. Het bevat geen kritiek op de actuele situatie. Nochtans tonen de laatste cijfers aan dat België slabakt en dat het zijn klimaatobjectieven voor 2020 niet zal halen. Tussen 1990 en 2017 heeft ons land de uitstoot van broeigassen slechts met 1% per jaar verlaagd. Om in 2050 neutraliteit te bereiken, zoals voorzien in het Klimaatakkoord van Parijs, moet die uitstoot met minstens 8% per jaar verminderen. België moet dus acht keer meer inspanningen doen. Onmiddellijk. Want tussen 2014 tot 2016, zijn er in ons land broeikasgassen bijgekomen, in plaats van dat ze verminderd zijn. En de partijen die aan de macht zijn, proberen ondertussen de gevestigde Europese objectieven voor 2030 nog wat af te schaven, in plaats van ze serieus in handen te nemen en iets te doen.

De evolutie van de uitstoot van broeikasgassen in België. Grafiek: Le Soir.

De eerste stap naar een sterk engagement voor het klimaat, is de situatie erkennen en ze niet proberen te verdoezelen.

2. Bindende en ambitieuze doelstellingen vastleggen in overeenstemming met de noden

De beloftes die werden gedaan in Parijs, leiden ons nog altijd naar een opwarming van 3 à 4 graden in 2100. Willen we 50% kans hebben om onder 1,5 graad opwarming te blijven, dan mogen we niet meer koolstof uitstoten dan 400 gigaton. Vandaag de dag stoten we op een jaar tijd ongeveer 40 gigaton uit. Dat betekent dus dat we op 10 jaar tijd, het hele budget zullen hebben opgemaakt. We zouden dus onze uitstoot van broeikasgassen met 8 à 20% per jaar moeten verminderen. Daarnaast moeten we de CO2 in de atmosfeer proberen op te vangen en de broeikasgassen uit de atmosfeer te verwijderen, de zogenaamde negatieve emissie. Die negatieve emissie moet ons helpen om naar een koolstofneutrale maatschappij (met netto nul broeikasgassen uitgestoot) te gaan.

De doelen die vastgelegd werden voor 2020 en 2030 zijn 40% minder emissie op Europees niveau en 35% minder op Belgisch niveau. Ruimschoots onvoldoende dus. Toch doen onze regeringen wel erg weinig moeite om die te proberen halen. Daar moet dus dringend verandering in komen, maar we moeten ook kijken hoe de doelstellingen verhoogd kunnen worden met de noden van de wereld in het achterhoofd. De PVDA stelt voor dat we de Belgische uitstoot met 55 tot 60% proberen vermindering tegen 2030, in plaats van de 35% opgelegd door de EU. De meest geloofwaardige schattingen, zeggen dat we dat nodig hebben om het klimaat te redden.1 Het percentage hernieuwbare energie in 2030, zou 50% moeten zijn, ofwel het dubbele van de huidige Belgische ambities.

3. De kernuitstap bevestigen en de energieovergang nu al voorbereiden

De partijen van de meerderheid hebben bewust geweigerd de datum vast te leggen van de Belgische kernuitstap. Sinds kort weten we dat het VBO en Engie-Electrabel sterk lobbyen om bij kernenergie te blijven. We zagen hoe zowel minister Marghem als de N-VA aandachtig naar hen luisterden. Dat is een crimineel beleid. De gevaren voor onze veiligheid zijn gekend. Daarnaast blokkeert het later leggen van de kernuitstap, de investeringen in alternatieve hernieuwbare energie. Er zijn immers kerncentrales die moeten onderhouden worden. Enkel de aandeelhouders van Engie-Electrabel zouden erbij winnen als de kernuitstap nogmaals wordt verlengd.

Er is vandaag engagement nodig voor een duidelijke kernuitstap. Ten laatste in 2025. Die overgang naar hernieuwbare energie moet nu al voorbereid worden. Daarom verdedigt de PVDA overigens een visie voor ecologische planning, waarbij de energiesector in collectieve handen komt.

4. Investeren in openbaar vervoer

Het voorstel voor de interparlementaire verklaring wil een “ambitieus beleid inzake mobiliteit ( ... ) en van het openbaar vervoer, de trein, de bus, de tram en de metro aantrekkelijke en efficiënte alternatieven maken voor de individuele wagen". En erg terechte oproep. Het is dan ook vreemd dat dezelfde mensen die dat naar voor schuiven, tegelijkertijd 3 miljard besparen bij de NMBS.

Met de PVDA willen we oproepen om alle besparingsmaatregelen die het openbaar vervoer treffen, te bevriezen en degene die sinds 2014 uitgevoerd zijn, terug te draaien. Daarnaast vragen we een grote herfinanciering van het openbaar vervoer.

5. De strijd tegen klimaatopwarming en de effecten ervan financieren

De ontwikkelde landen beloofden 100 miljard vrij te maken tegen 2020 om de strijd tegen klimaatopwarming te financieren en om de verwoestende effecten ervan te compenseren. Een bijdrage die bovenop de bestaande ontwikkelingshulp zou komen. Maar aan de vooravond van de vorige klimaattop in Marokko publiceerde Oxfam een rapport dat aantoont hoezeer ontwikkelde landen de steun die ze aan de ontwikkelingslanden geven voor  klimaatfinanciering overdrijven. Van de 41 miljard die de ontwikkelde landen aangeven jaarlijks te hebben gestort, waren slechts 11 à 21 miljard dollar specifiek bestemd voor klimaatactie. Slechts 4 tot 8 miljard daarvan, waren bestemd om de arme landen te helpen om zich aan te passen aan de effecten van de klimaatverandering. Dat is ruimschoots onvoldoende.

Een rapport van 2016 van het NCOS (Nationaal Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking) toont dat de klimaatfinanciering in België verminderd werd. Dat ondanks de engagementen van COP21. De financiering daalde van 95,4 miljoen in 2014 naar 46,8 miljoen euro in 2015 en is op dit moment gewoon een stukje van het budget van ontwikkelingssamenwerking. Er werden nog steeds geen bijkomende financieringen gedaan, specifiek voor de klimaatproblematiek. Ter vergelijking: Zweden, vergelijkbaar met België, geeft jaarlijks 341 miljoen euro.

De bijdragen van België, die overeenkomst met haar verantwoordelijkheden, zou tegen 2020 500 miljoen euro moeten zijn. Dat vereist dus een serieuze inhaalbeweging. Het bedrag moet ten eerste al opgetrokken worden, maar het is ook essentieel dat België snel een plan opstelt om die 500 miljoen euro te bereiken.

6. Investeren om de fiets als alternatief te ontwikkelen  

Een van de weinige positieve voorstellen in het verklaringsontwerp werd geschrapt. Het gaat over de ontwikkeling van een actief fietsbeleid, met steun van de regio’s, waarin 20% van het woon-werkverkeer met de fiets wordt gedaan, eventueel in combinatie met andere vormen van openbaar vervoer. De fiets maakt deel uit van de te promoten vervoermiddelen. Dit is een positief voorstel. We stellen voor het weer op te nemen in de tekst.  

 

1. Zie de schattingen van het IPCC en onder andere het scenario VITO van de GIEC

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Het klimaat dat is een heel verhaal. Ten eerste : onze electriciteitsvoorziening groen opwekken vraagt nog veel investeringen die de electriciteitsproducenten zullen doorrekenen in onze stroomfactuur. Dus of we het graag hebben of niet , electriciteit zal nog veel duurder worden. Ten tweede : openbaar vervoer is goed dat het er is en er mogen natuurlijk ook nog investeringen in gebeuren maar het zal de individuele wagen nooit volledig kunnen vervangen. Het zou ook spijtig zijn moesten we verplicht worden het te gebruiken want dan leven we ook niet in een vrije wereld. Misschien kan men er al eens meer werk van maken om het goederenvervoer meer via het spoor te doen. Ten derde : de meeste mensen hebben een auto ; het is een gemakkelijke manier om uw verplaatsingen er mee te doen en vooral als je in landelijke gebied woont. Men kan moeilijk verwachten dat morgen iedereen in het stad gaat wonen ; dat zou onhaalbaar zijn en niet iedereen wil in een stad of dorpskern wonen . Ten vierde : de auto wordt momenteel met alle zonden overladen maar het geeft veel mensen toch een zekere vorm van vrijheid , het is geen goed idee om dit de mensen te ontzeggen. Hij kan echter wel gemaakt worden dat hij in zijn gebruikscyclus een ZERO UITSTOOT heeft. Daarom is het onbegrijpelijk waarom men op dit vlak zolang blijft talmen. Wil men de doelstellingen halen van het Parijse klimaatakkoord is er eigenlijk al beslist dat er vanaf 2030 geen auto's meer mogen verkocht worden op fossiele brandstoffen en vanaf 2050 mogen er geen meer rijden. Waarom staan er in de showroom dan nog steeds zo weinig auto's op alternatieve aandrijving? Waarom wordt er niet meer duidelijkheid over gegeven en waarom wordt de consument hierover zo slecht ingelicht en op voorbereid? Ik heb al meermaals naar Auto Gids gemaild omtrent dit onderwerp , toch een gerenommeerd automagazine,maar krijg nooit antwoord. Iedereen heeft de mond vol over het klimaat maar waarom worden over dit onderwerp geen serieuze programma's gemaakt zodat de consument weet hoe hij in de toekomst moet handelen om een nieuw voertuig aan te schaffen. Om een goede overgangsfase te bewerkstelligen zouden de meeste wagens al een alternatieve aandrijving moeten hebben want ik hou mijn hart vast wat voor een zeepbel dat gaat creëren op de tweedehands markt als men te lang wacht. 2030 is daar sneller dan men denkt. Wij als automobilist moeten niet de schuld krijgen als men nog steeds de mogelijkheid biedt om een auto te kopen die vervuilt , men moet er gewoon voor zorgen dat er een proper en betaalbaar alternatief is en dan moet men de auto en de automobilist niet meer bestempelen als zondebok. Men kan toch moeilijk verwachten dat we een voertuig kopen om het dan zo weinig mogelijk te gebruiken. Ik hoop maar dat ik in de toekomst nog kan en mag met de auto rijden als gepassioneerd autoliefhebber. Dus hoog tijd dat omtrent de toekomst van de auto duidelijkheid komt. Ten vijfde : waarom zijn er in de dag van vandaag zoveel materialen weinig duurzaam? Weinig dingen worden nog hersteld of kunnen niet meer hersteld worden. Werp maar weg en voor de rest gaat het niet lang mee. Ten zesde : we zijn met zeer veel op deze planeet en elk jaar komen er nog 80 MILJOEN MENSEN BIJ!! Ook wij stoten CO2 uit en elke mens meer is ook meer balast voor de aarde. Ten zevende : hoe ver willen we gaan? Men kan stellen van ook niet meer op reis te gaan , geen vlees meer eten , terug leven zoals onze grootouders , geen ijskast, wasmachine, diepvries, televisie, verwarming op 18° en dikke trui en deken , geen luxegoederen meer kopen enkel nog het hoogstnoodzakelijke. Straks zijn het weer feestdagen , moeten we wel meedoen? Geen cadeaus meer ,terug sober zoals in mijn jonge tijd maar willen we dat allemaal wel? Vroeger was het er niet of konden de mensen het niet , nu is het er allemaal en we kunnen ook meer maar nu moet je het u ontzeggen. Het is allemaal in mijn ogen zo simpel niet en door de mensen steeds gaan op te leggen wat ze moeten doen en wat ze niet mogen doen krijg je het gevoel dat je vrijheid wel heel erg is ingeperkt. Zo kweekt men nog wat meer frustraties en dat kan leiden tot een maatschappij van mensen die zich misnoegd voelen en niet goed in hun vel zitten. Het is als een kind in een snoep of speelgoedwinkel zetten maar hij mag er nooit aankomen , laat staan het gebruiken. Als we alleen mogen werken en naar huis komen voor te eten en te slapen ons verplaatsen enkel met het openbaar vervoer en voor de rest niets , dan wordt volgens mij het leven wel een hele saaie boel.
Lees a.u.b. het boek van Ludo De Witte (2017) 'Als de laatste boom geveld is, eten we ons geld wel op' (Epo) en herlees dan nog eens je tekst.