Foto Solidair, Salim Hellalet

Bpost moet dringend aanwerven om druk op werknemers weg te nemen

auteur: 

Simon De Beer

De werknemers van bpost bezwijken onder de werkdruk. Ze moeten steeds harder werken om de aandeelhouders steeds hogere dividenden te bezorgen. Ze hebben nu beslist om enkele dagen het werk neer te leggen. Waarom zijn ze boos en hoe kunnen ze geholpen worden om deze essentiële publieke dienstverlening te blijven verlenen? 

Werken tot 16 uur en maar tot 14 uur betaald krijgen, een hels werkritme dat leidt tot peesontstekingen, rugpijn, stress, burn-out … Het is voor het postpersoneel de realiteit van elke dag. Dag en nacht, bij weer en wind, zorgen ze ervoor dat onze post op tijd in de brievenbus terechtkomt. En nochtans beweert de CEO van bpost, Koen Van Gerven, “dat het postpersoneel zijn comfortzone moet verlaten”.

1.500 vaste, voltijdse personeelsleden aanwerven om aan de noden van het postpersoneel te voldoen

De PVDA echter vindt de woede van het postpersoneel terecht. De PVDA stelt voor om 1.500 vaste, voltijdse personeelsleden aan te werven om aan de noden van het postpersoneel te voldoen. Alleen zo kun je de druk, de stress en het ziekteverzuim op het werk te doen afnemen. En het zou ook beter zijn voor de dienstverlening aan de gebruikers.

Meer werken om … meer te werken

“Werken tot 16 uur en maar tot 14 uur betaald worden. Op sommige dagen werken tot 17 uur en nog steeds maar tot 14 uur betaald worden. Dat maak ik dus elke dag mee”, vertelt Jawad, een postbode in Brussel. “Nooit even een pauze nemen, daar hebben we gewoon de tijd niet voor. Het gebeurt trouwens wel vaker dat jonge postbodes pas om acht uur ’s avonds klaar zijn, compleet uitgeteld, want ze durven niet met te veel brieven terugkeren uit schrik dat ze onder hun voeten zouden krijgen.”

“Veel collega’s hebben last van rugpijn, peesontstekingen en allerhande andere kwalen omdat het werk steeds sneller moet worden geklaard”, zegt Josiane die de vaste nacht doet in een sorteercentrum in Henegouwen. “De directie heeft alle denkbare middelen uit de kast gehaald om ons nog meer te doen werken.”

Rugpijn, peesontstekingen en allerhande andere kwalen zijn dagelijkse realiteit

“Als we durven te klagen, krijgen we dreigementen van onze bazen: ‘Je kunt je vakantie vergeten als je zo doorgaat’ …”, getuigt Hassan, loketbediende in een postkantoor ergens in Vlaanderen.

Dat is dus de dagelijkse realiteit voor deze mensen die er elke dag voor zorgen dat overal in België de post in de brievenbus terechtkomt. En toch durfde Koen Van Gerven, de CEO van bpost, beweren “dat het postpersoneel zijn comfortzone moet verlaten”. Straffe uitspraken toch van iemand die vorig jaar 848.843 euro verdiende, waarvan 262.866 euro vanwege “de goede resultaten van het bedrijf”, met andere woorden, de inzet van het personeel bij de post … Die inzet bracht de aandeelhouders in 2017 trouwens 262 miljoen euro op.

1.500 nieuwe aanwervingen en hogere lonen

Het aantal werknemers van bpost daalde van 32.571 voltijdse equivalenten in 2007 naar 25.323 vandaag. Een daling van 7.248 VTE’s in elf jaar tijd. Onder die omstandigheden wordt werken onmogelijk. Werknemers kunnen hun vakantiedagen niet opnemen en postbodes moeten elke dag een of twee onbetaalde overuren presteren om hun ronde te kunnen afwerken. Daarvoor is slechts één dringende oplossing mogelijk: mensen aanwerven.

Een voltijdse hulppostbode verdient slechts 1.400 euro netto per maand

De directie van bpost beseft trouwens maar al te goed dat het niet op dezelfde weg kan blijven doorgaan. Vorig jaar moesten er 1.650 bijkomende jobs worden gecreëerd om het postpersoneel een beetje ademruimte te geven. De PVDA wil nog verder gaan en bij de post nog 1.500 extra mensen laten aanwerven. Dat is perfect betaalbaar als de aandeelhouders zich tevreden kunnen stellen met een iets lager dividend.

Daarnaast wil de PVDA ook dat het loon van het postpersoneel wordt opgetrokken. Mensen die na 2010 in dienst werden genomen, hebben een speciaal statuut (hulppostbodes). Een voltijdse hulppostbode verdient slechts 1.400 euro netto per maand. Een loon dat belachelijk laag is als je ziet welk werk ze daarvoor moeten leveren. Er werken ook steeds meer interimmers bij de post. De PVDA vraagt dat er gekeken wordt naar een algemene loonsverhoging bij bpost.

Amazon of een openbare postdienst 2.0?

Koen Van Gerven, de big boss van bpost, wil de openbare postdienst zoals we die altijd gekend hebben nog verder afbreken. Delokalisatie van de IT, afdankingen in de callcenters, schoonmaak- en kantinepersoneel via onderaanneming, creatie van het nieuwe statuut van lowcostpostbode, inhuren van honderden uitzendkrachten ... Al die maatregelen die aangereikt en gesteund worden door de alle traditionele partijen hebben hetzelfde doel: de liberalisering van de sector en de omvorming van onze openbare postdienst in een privébedrijf van het type Amazon waar enkel winst telt.

De PVDA heeft een totaal andere visie op wat een echte openbare postdienst moet zijn. Een post met echte wijkpostbodes, die de bewoners kennen en die de tijd hebben om hun werk te doen zoals het hoort, die de mensen af en toe een kleine dienst bewijzen zoals dat vroeger het geval was. Een postdienst die bereikbaar is, met voldoende personeel, en die ervoor zorgt dat er in elke gemeente een kwaliteitsvolle dienst is voor het versturen van brieven en pakjes, en voor bankdiensten. Een postdienst die verder uitgebouwd kan worden, met meer kantoren, meer brievenbussen en – waarom niet? – nieuwigheden zoals een gratis e-mailaccount voor elke burger of een terugbezorgdienst voor verloren voorwerpen. Een postdienst waar de voortzetting van de dienstverlening door de staat gewaarborgd wordt om haar te beschermen tegen de wetten van de financiële wereld. Kortom, een echte openbare postdienst waar de mensen en niet de winst centraal staan.

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Vorig jaar is mijn vaste postbode op pensioen gegaan, je moet er maar even mee spreken om te weten wat de problemen zijn. Vroeger was iemand trots om voor de postdiensten of openbaar vervoer te mogen werken, degelijk werk met een degelijk loon waardoor mensen ook gemotiveerd waren en een goede dienst verschaften. Tegenwoordig komt de postbode meer dagen niet dan wel. Doordat ik via internet dingen verkocht ken ik het bedrijf toch een beetje. Bpost heeft veruit de slechtste klantendienst. Ik verstuurde en ontvang post van bijna heel de wereld en onze tarieven behoren tot één van de duurste. Opvallend omdat België een klein dichtbevolkt land is, dus je zou denken dat het rendabel is. Nog eentje: de administratieve kost voor een douane inklaring is dubbel zo duur dan bij een DHL, het is bijna diefstal. Die persoon die de inklaring doet verdient zo minstens 150 euro per uur. Dat België achteraan bengelt bij e-commerce ligt grotendeels bij gebrekkige postdiensten, een reden waarom ik er de brui aan gaf, in Duitsland of Frankrijk zou ik zeker hebben kunnen voortverkopen. Het postkantoor, is een vrij druk kantoor, is slechts deeltijds meer open. Van de twee loketten is er maar 1 open, het gevolg zijn lange wachtrijen. Zeker als er iemand voor Bank van de Post komt is het hopeloos lang wachten. Bij een bank vragen ze binnen zodat het loket vrij blijft. Wanneer je daar eens een klacht over neerlegt ontkennen ze het staalhard dat er langer dan 5 minuten moet gewacht worden. Daarom is het zo triest dat Bpost een ramp is, met de duurste tarieven en kapot besparen op alles en iedereen lukt het hen nog niet. Ook de procedures veranderen constant. Net alsof niemand er de leiding heeft of niemand weet in welke richting te bewegen. Op een aantal jaar tijd is de website verandert, de icoontjes zijn weeral anders. Je kan aangeven waar een pakje achter te laten en nu veranderen ze het dat je eerst een registratie moet doen. Maar de registratiegegevens om pakjes te versturen werkte niet. Vroeger ging het pakje naar het dichtstbijzijnde kantoor, nu gaat het eerst terug naar een groter depot om dan terug naar u kantoor te gaan om af te halen. Extra kilometers en extra werk voor niets. Nu hangen er ook sticker op voor wat weet ik niet, maar dat is weeral pas iets nieuw. Prior afgeschaft, nu willen ze het terug invoeren. Meer werk en waarvoor? België is klein, ga je dan een truck prior die half leeg is laten rondrijden en de non-prior gewoon expres laten liggen? Het is niet zoals in een groot land waar de post prior met vliegtuig gaat en de goedkoper opties over land. Extra werk dus met prior en non-prior. Opmerkelijk dat vroeger toen er zelfs meer mensen nodig waren het wel allemaal kon. Je kan hetzelfde liedje blijven herhalen. Sinds de jaren 80 is alles naar beneden aan het gaan. Van 1 inkomensgezin naar 2 waardoor ze de lonen laag konden houden. Gevolg is alleenstaanden in armoede en de maatschappij moet betalen voor kinderopgang, ouderzorg want mensen hebben geen tijd. De welvaart komt van de maakindustrie, deze heeft men verhuist naar het buitenland. Doordat producten goedkoper werden konden de lonen laag blijven. Door handelsakkoorden konden lonen laag blijven. Gevolg is weg goedbetaalde arbeiderjobs, minder belastinginkomstem, een dienstensector die onbetaalbaar word, binnenlandse arbeid is onbetaalbaar (kijk maar naar vastgoed). Een land dat schuld maakt, dat vierkant draait, van de zorgsector tot openbaar vervoer, van postdiensten tot justitie. Zonder een grote reset van het systeem ga je de problemen niet oplossen. Wat we nu zien in alle westerse landen is een structureel probleem.
Zelfs de tijd, toch niet bepaald een sociaal voelende krant, gaf reeds toe dat Van gerven alleen prioriteit geeft aan het dividend van de aandeelhouders, niet aan investeringen voor het personeel en het bedrijf. Er is een Nederlandse serie over de ondergang van ABN AMRO. Daarin verklaart een aandeelhouder : “u als voorzitter dient de aandeelhouderswaarde te maximaliseren. En als dat betekend dat de bank opgesplitst (verkopen dus) moet worden, dan moet dat dan maar.” De hebzucht spatte gewoon van het scherm. Kapitaal kent geen schaamte, patriottisme of vaderlandsliefde.
Goede resultaten worden inderdaad geboekt door de werkende postmannen. Niet door die extra grote CEO in Brussel, ook niet de plaatselijke ceo'tjes... Die moeten ervoor zorgen dat de slaven nog wat harder werken, door extra controles door te voeren, enz.. Afdreigen zit er ook in. En wat hier niet gemeld wordt, maar wel degelijk NOG steeds bestaat bij de post is dat de PESTERS meedoen met de kleine chefs, omdat ze dan nog iemand zouden plat krijgen, en die vervolgens wegens ziekte kunnen buitenzetten.... Gebeurde vroeger nog veel meer, maar is zeker geen afgewerkt onderwerp. Het enige wat er moet gebeuren in ELKE PRIVATE ONDERNEMING (DUS NU OOK DE POST) dat is : VOOR DE AANDEELHOUDERS VEEL CENTJES VERDIENEN !!! Hoe dat gebeurt? dat interesseert die aandeelhouders niet ! Of er mensen aan kapot gaan ?? dat interesseert die aandeelhouders niet ! Of er dan mensen continu onder stress moeten leven ?? ..... ja ik zal het niet blijven zeggen hè..... Eind de jaren 70/ en tijdens de jaren 80 toen mijn man zaliger er nog werkte, hebben ze hem buitengepest zonder scrupules, zonder dat er ook maar één zijn zijde koos. Collegialiteit : dat bestond en bestaat NIET MEER bij de Post. Ah nee, ze weten dat er straks weer 10 OF 15 % moeten verdwijnen. Dus ze doen alles maar dan ook ALLES om er een paar uit te pikken, en op die zijn kap te gaan zitten om hem de grond in te pesten. Bon, dat is er al eentje, of twee minder die gaan ontslagen worden, of die hun contract niet zal verlengd worden. Dat waren ook de beginjaren van "GEEN VASTE BENOEMINGEN MEER" Alleen nog contractanten. En als contractant had je geen keuze. Je moest gaan werken op de afdeling waar je het meest nodig was, en daarmee basta. Zo kon je op één wijk tijd wel 5 keer je wekker verzetten wanneer je moest opstaan, omdat je elke dag een ander jobke aan je been had. En dat wist je dan de dag voordien. Een sociaal leven met je partner & kinderen : schrijf dat maar op je buik. Papa / mama weet niet wanneer ze die dag moet werken, dus kunnen we ook geen tickets kopen om naar dit kindertheater te gaan, of iets dergelijks .... Verlof was nog zo'n heikel punt. Oh, er was te veel personeel !!!!!!!!!!!!!! Maar je kon nooit eens een fatsoenlijke periode verlof nemen. Wij woonden toen nog samen, en hadden een kind. Schoolplichtig. Dus verlofperiodes beperkt . Bij de POST hadden ze daar geen oren naar : Je bent niet gehuwd, dus DAT TELT NIET !! Enfin het is er nog altijd geen haar op verbeterd. Normaal waren postbezorgers (facteurs) vroeger een soort sociale werkers. Eens een klein broodje gaan halen bij de bakker voor een ziek vrouwtje, enz... NU komen ze zelfs je aangetekende brief of pakje niet meer brengen op het 3e of 4e verdiep. Krijg je een snauw aan de parlofoon : DA DOEN WE NIE MEER HUP EN ZE ZIJN WEG. Ook BELLEN ze zelfs niet meer aan met een aangetekende zending of pakje Een briefje in de bus. En ga het maar halen op het postkantoor. HEEL goed voor de mindervalide mens die bijna niet meer buiten geraakt, laat staan op een postkantoor op 3 km. van zijn woning. Want dat is ook modern. Hoe minder postkantoren, HOE BETER = MEER DIVIDENDEN VOOR DE AANDEELHOUDER. Ik hou er mee op, want ben al serieus gestresst.