Piket aan Sorteercentrum X in Antwerpen (Foto Solidair, Dirk Tuypens)

Bpost: “Mensen moeten terug met plezier kunnen komen werken.”

auteur: 

Dirk Tuypens

De staking bij bpost is haar derde dag ingegaan. Sinds gisteravond is het de dienst transport die de blok erop legt. Aan het sorteercentrum Antwerpen x branden de vuren en voeren de vakbonden eensgezind actie. Zolang het moet.

“Je had vannacht moeten komen, toen was het hier veel drukker.” De ploeg die het piket de voorbije nacht bevolkte, is naar huis, moe en hoognodig toe aan wat slaap. Het is nu wachten op de middagploeg. Jo Brauns, sectorafgevaardigde van ACV-Transcom, heeft alvast de kebab op het vuur gezet en snijdt de broodjes al.

“Het gaat om problemen die al jaren aanslepen”, zegt Jo. “Er is een aanhoudend personeelstekort en bepaalde categorieën bij het personeel worden onderbetaald. Het gaat om mensen die aan een loon werken dat tijdens hun loopbaan niet verandert. Als ze met pensioen gaan, hebben ze nog altijd hetzelfde loon als toen ze begonnen. Ze krijgen ook niet de sociale voordelen die alle anderen wel krijgen. Een ander probleem is dat postbodes vaak 10 tot 12 uur op straat zijn maar slechts 7 uur betaald worden. Mensen weten dat niet. Ze denken dat elk uur betaald wordt, maar dat is niet zo.”

Bedankt voor de koffie

Er komt een vrachtwagen met Nederlandse nummerplaat aanrijden. Nee, die komt er niet in. Geen enkele leverancier wordt toegelaten. De Nederlandse chauffeur krijgt wel een bekertje koffie aangeboden.

“Denken jullie dat ik vandaag nog binnen kan?”
“Dat zit er niet in, nee.”
“Oké, dan geef ik dat zo door. Je weet hoe bazen zijn, die willen dan dat ik het elk uur toch nog eens probeer.”
“Nee, vandaag zeker niet.”
“Oké. Bedankt voor de koffie.”

Zo gaat het al sinds gisteravond. De chauffeurs hebben alle begrip voor de staking.

De publieke opinie is wat anders. “We zien nu ook weer de klassieke kritieken op de staking”, zegt Jo. “We zijn natuurlijk weer luiaards die niet willen werken. Maar iedereen mag gerust eens komen meerijden. De tijd dat de postbode na zijn ronde voor de buurvrouw even langs de bakker kon gaan, is echt voorbij. De druk wordt heel hoog gelegd. Mensen kunnen geen verlof of overuren opnemen. De directie vergeet blijkbaar dat verlof een recht is, geen gunst. Er haken dan ook veel mensen af. En CEO Koen Van Gerven verkondigt vrolijk dat de postbodes met lege zakken rondrijden. Dat is gewoon belachelijk, een schande. Maar ja, meneer Van Gerven is een bankier, hij kent alleen euro en dollartekens. Die jongens kunnen alleen op de korte termijn denken. Als ze de korte tijd dat ze aan het roer zitten maar goede resultaten kunnen voorleggen voor de aandeelhouders, dan is het al lang goed.”

Foto Solidair, Dirk Tuypens

Geen tijd voor een babbel

“Ik doe dit vooral voor de mensen die na mij komen”, zegt Caroline Coremans van ACOD-Post. “Ik werk nu 32 jaar bij de Post. Ik heb de Post zien evolueren van een tof bedrijf waar ik graag werkte naar een plek waar de motivatie steeds moeilijker te vinden is, omdat de druk zo hoog geworden is. Maar hoe dan ook blijf ik het graag doen en hoop ik het nog vijf jaar te kunnen volhouden.”

Caroline werkt bij de afdeling Collect in Geel. Post ophalen bij klanten, firma’s, bij postkantoren, brievenbussen leeg maken. Dat wordt dan allemaal verzameld in Geel, vanwaar het naar het centrum hier in Antwerpen wordt gebracht. De afdeling Collect staakt eigenlijk pas maandag, maar uit solidariteit is Caroline vandaag ook naar Antwerpen afgezakt.

“We hebben meer en beter opgeleid personeel nodig. Ik ben bij Collect begonnen met een kleine postauto, nu rijd ik al met een grote bestelbus. We zien een evolutie naar steeds grotere postpakketten, tot 30 kilo zwaar. Het volume is veel te groot geworden. Je moet zo’n bestelwagen alleen in en uitladen. We krijgen een strikt schema opgelegd waarbinnen onze rondes afgewerkt moeten zijn. De sfeer onder het personeel verzuurt daardoor. Wat mij betreft moet er terug meer ingezet worden op klantvriendelijkheid. De dienstverlening naar alle klanten, ook de kleintjes, staat voor mij voorop, niet de winst. Ik ga heel graag werken, maar het sociale aspect van ons werk is volledig verdwenen. We krijgen geen tijd meer om ergens een babbeltje te doen. Het is binnen gaan, post aannemen, scannen en weer verder. Ik hoop dat we in de toekomst terug meer personeel kunnen verwelkomen en ook kunnen aanhouden.”

Caroline Coremans en Jo Brauns. (Foto Solidair, Dirk Tuypens)

Popjes aan een touwtje

De vuren aan het piket worden geregeld gevoed met het hout van stukgeslagen paletten. Op hun telefoon volgen de vakbondsmensen gretig wat er in de pers en op sociale media zoal wordt gezegd over de actie.

“Ik hoop dat dit snel opgelost geraakt”, zegt Jo Brauns. “Dit is voor niemand goed. Het gaat om tewerkstelling, er zijn klanten die dreigen af te haken. CEO Koen Van Gerven heeft op zijn bureau de sleutel tot succes liggen. Hij moet alleen de deur open zetten en toenadering zoeken tot de sociale partners. Als dat niet gebeurt, zullen we ons wat strijdvaardiger moeten opstellen dan anders. Het heeft lang genoeg geduurd. De minimum vereiste voor een bedrijf is toch dat iedereen met een goed gemoed kan komen werken? Maar in Brussel beschouwen ze het personeel als moderne slaven, popjes met een touwtje waaraan zij kunnen trekken. Dat moet stoppen. De mensen moeten terug met plezier kunnen komen werken. Dan is iedereen beter gemotiveerd, dalen de afwezigheidscijfers en heb je geen problemen. Als het bedrijf 400 miljoen winst maakt, dan mag het personeel daar toch ook eens een graantje van meepikken? Maar dat schijnt de heer Van Gerven niet te begrijpen.”

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

tja De Post. Ik weet dat er fatsoenlijke mensen werken bij de Post maar er zijn er ook andere. Iets meer dan een jaar terug bestelde ik een smartphone in het buitenland. Alles ging goed maar na dédouanering ging het ding verloren in Antwerpen X. Het duurde dan nog even voor de post toegaf dat het weg was. Spijtig maar misschien was het pakket verzekerd door de verstuurder, dan kan u misschien iets terugkrijgen ..... Gelukkig was het ding betaald via Paypal en zo kon ik mijn 280€ recupereren. Conclusie: weinig mensen bij de post verdienen nog echt mijn respect, er zijn er maar ......Kom dan niet zeveren over te hoge werkdruk
Spijtig voor je smarthone..heb dit ook al meegemaakt.Maar ik vraag me af wat die morele ontoereikendheid van bepaald personeel daar nu precies mee te maken heeft.
die grote koppen zouden eens dat werk moeten doen denk dat ze het nog geen 15' volhouden "amai mijne rug ik ga naar de dokter en laat mij ziek schrijven" stop met de mensen kapot te maken en geef hun een goed uurloon, werkrooster en betaal tenminste hun overuren (hoewel dat zou er niet moeten zijn) neem mensen aan en denk niet aan uw eigen zak maar ook eens aan uw werknemers en hun gezondheid.
Zolang de bazen en de overheid niet snapt dat de mensen terug met plezier moeten kunnen gaan werken zal er niets opgelost geraken. Iedereen moet winst kunnen maken maar niet in een systeem "van veel is nog niet genoeg". Overal wordt de druk steeds hoger gelegd maar aan alles zijn grenzen. Alles moet steeds sneller behalve in het verkeer,daar staan we stil of hebben we onrealistische snelheidslimieten om de kas te spijzen i.p.v het te maken heeft met veiligheid. Terug gewoon en normaal doen zou voor iedereen een deugd zijn.