Marc Botenga

 

Met een oorlogsretoriek die doet denken aan die van de oorlog tegen Irak, veegt de Amerikaanse president Trump het nucleaire akkoord met Iran van tafel. De reden is te zoeken bij de economische en geostrategische belangen van de VS en Israël. Trump kondigde nieuwe maatregelen aan tegen Iran. En die zijn onaanvaardbaar. 

Waarom besloten de Verenigde Staten op vrijdag 13 april Syrië aan te vallen? Het gebruik van chemische wapens is ontoelaatbaar, maar wie denkt dat Washington inzit met het lot van de Syrische burgers, dwaalt. Het imperialisme is niet geïnteresseerd in het lot van de Arabische volkeren. Integendeel, sinds 1990 hebben Westerse militaire interventies enkel chaos en vernietiging naar het Midden-Oosten gebracht.

“Hou je klaar Rusland, onze raketten komen eraan.” Trumps tweet was niet mis te verstaan. Een rechtstreekse confrontatie tussen de twee kerngrootmachten leek opeens akelig dichtbij. Groot-Brittannië en Frankrijk staan te springen om mee te doen. De militaire escalatie moet stoppen, zegt de PVDA. Alle strijdende partijen moeten aan de onderhandelingstafel.

Boze ouderen in Spanje. Stakende professoren aan de Britse universiteiten. Onvrede in Frankrijk en Italië. Miserabele pensioentjes in Duitsland. En in België: strijd rond zware beroepen en het pensioen met punten. In heel Europa groeit het verzet tegen sociale achteruitgang die op Europees niveau wordt bedisseld. 

Een neonazistische aanslag, corruptie, maffia … Italië trekt op de achtergrond van een ongekende crisis naar de stembus voor de parlementsverkiezingen op 4 maart. Terwijl de sociaaldemocratie haar ultraliberale bocht verwerkt, recycleert rechts Berlusconi en geeft het de schuld aan de vreemdelingen. Ter linkerzijde tracht een nieuwe speler de zaken op een rijtje te zetten: het zijn de traditionele partijen en niet de migranten die verantwoordelijk zijn voor de werkloosheid en de armoede.

De Europese ministers van Sociale Zaken bereikten een akkoord over een nieuwe Europese detacheringsrichtlijn. Europees Commissaris voor Werk en Sociale Zaken, de Belgische Marianne Thyssen (CD&V) klopt zich op de borst. De toekomstige richtlijn zou tonen dat Europese beleidsmakers inzitten met de werknemers, dat het “sociale Europa” leeft. Wat klopt ervan?

De crisis tussen de Spaanse en de Catalaanse leiders loopt compleet uit de hand. Eerste minister Mariano Rajoy weigert elke dialoog en dreigt de controle over Catalonië integraal over te nemen. De Europese leiders steunen stilzwijgend de repressie. De Catalaanse leider Puigdemont organiseerde van zijn kant een zeer betwistbaar referendum en weigert te zeggen of hij wel of niet de onafhankelijkheid heeft uitgeroepen. Moeten we kiezen tussen het  autoritarisme van de Spaanse staat en Europa en het separatisme?

Van tevreden Duitsers die voor continuïteit stemden is geen sprake. De twee regeringspartijen van de “Grosse Koalition” krijgen zware klappen. Ze betalen hun beleid van armoede en besparingen cash. Merkels CDU behaalt haar slechtste resultaat sinds 1949. De sociaaldemocratische SPD, Merkels coalitiepartner, haar slechtste resultaat ooit. De grootste winnaar is extreemrechts, dat voor het eerst sinds 1945 in het Duitse parlement komt. Die Linke gaat in de moeilijke context licht vooruit. Maar komt er nu ook beleidsverandering? 

De Spaanse regering zet de grove middelen in om het referendum over de onafhankelijkheid van Catalonië tegen te houden. Radicaal links maakt zich ernstige zorgen over de fundamentele rechten die geschonden worden. 

Jeremy Corbyn is de verrassende winnaar van de Britse parlementsverkiezingen. Hij houdt de Conservatieven van de absolute meerderheid. De media, het establishment en zelfs zijn eigen partij deden nochtans alles om Corbyn te saboteren. Maar Corbyns authentiek linkse verhaal sloeg aan. Net als Mélenchon in Frankrijk en Sanders in de VS sprak Corbyn vooral jongeren en werkende mensen aan. 63% van de jongeren stemde Labour. Dat kan een aanzet zijn voor een brede sociale beweging. 

Pagina's