Marc Botenga

 
 

Een rapport van de Europese Commissie over België lezen is niet gemakkelijk. Aan de ene kant juicht ze maatregelen toe als die de werkende bevolking doen betalen (en vindt ze dat die maatregelen vaak nog niet ver genoeg gaan), aan de andere kant moet ze soms ook gewoon toegeven dat dat liberale beleid niet helemaal werkt.

VS-president Trump heeft in de ochtend van 7 april een vijftigtal kruisraketten afgestuurd op een Syrische luchtmachtbasis. Volgens Trump gaat het om een reactie na het gebruik van verschrikkelijke chemische wapens. Het is een gevaarlijke escalatie van het conflict.

In Rome vloeit de champagne. Zestig jaar geleden werd daar het Verdrag van Rome getekend. Een symbolisch startpunt van Europese integratie. Intussen groeit overal het verzet tegen het Europa zoals dat in realiteit is uitgebouwd.

Kreupele varkens die aan hun oren worden voortgetrokken. Levende varkens die vertakeld en gekeeld worden. Oormerken die uit de oren gesneden worden terwijl de varkens nog leven. De beelden van het slachthuis in Tielt shockeren. Een alleenstaand geval of een structureel probleem? Wat is er mis met onze vleesproductie?

“Je kunt niet al je geld uitgeven aan drank en vrouwen en dan om hulp vragen.” Aan het woord is de Nederlandse sociaaldemocraat Jeroen Dijsselbloem. Hij heeft het over Griekenland of Spanje. Die landen zouden in de schulden zitten omdat ze hun geld verkwanselen aan vrouwen en alcohol. Die uitspraak is niet alleen seksistisch en xenofoob, ze is ook gewoon fout. Na zijn recente verkiezingsnederlaag wil Dijsselbloem vooral zijn eigen plaatsje veilig stellen.

“Rutte wint, Wilders gestopt”. Zo beginnen zowat alle commentaren bij de uitslag van de Nederlandse parlementsverkiezingen. De echte boodschap van de kiezer klinkt nochtans anders: de regeringspartijen worden afgestraft voor hun keiharde liberale besparingsbeleid, en het verraad van de sociaaldemocratische PvdA vertaalt zich in een spectaculaire duik naar beneden. 

We verdelen de belangrijke postjes onderling. Dat wordt duidelijk uit een contract tussen de drie grootste fracties van het Europees Parlement. Het werd gelekt en onthult hoe sociaaldemocraten, christendemocraten en liberalen elkaar helpen om de dikbetaalde postjes te krijgen. En ondertussen willen ze de verkozen “anti-Europeanen” en “radicalen” alle invloed ontzeggen.

De vraag die de Europese afgevaardigden op 23 november moesten beantwoorden, was heel simpel: wilt u, ja of neen, het oordeel vragen van het Hof van Justitie over de speciale rechtbanken opgenomen in het CETA? Het antwoord van de meerderheid van socialisten, conservatieven, liberalen en christendemocraten op die vraag was al even duidelijk: neen.

Heeft Spanje straks opnieuw een rechtse regering? Dat is de vraag die op ieders lippen brandt. Het antwoord ligt wellicht in de schoot van de PSOE.

De Britten die uit de EU willen. De Griekse economie die verder naar beneden dondert. Spanje en Portugal die Europese sancties riskeren. De Fransen die massaal protesteren tegen een arbeidswet. Italië, waar een politieke crisis op til is. De roep om een fundamenteel ander Europa klinkt steeds luider.

Pagina's