Marc Botenga

 
 

Jeremy Corbyn is de verrassende winnaar van de Britse parlementsverkiezingen. Hij houdt de Conservatieven van de absolute meerderheid. De media, het establishment en zelfs zijn eigen partij deden nochtans alles om Corbyn te saboteren. Maar Corbyns authentiek linkse verhaal sloeg aan. Net als Mélenchon in Frankrijk en Sanders in de VS sprak Corbyn vooral jongeren en werkende mensen aan. 63% van de jongeren stemde Labour. Dat kan een aanzet zijn voor een brede sociale beweging. 

Het was een trieste vertoning toen in de Kamer de Belgisch-Saoedische relaties ter sprake kwamen. De traditionele partijen haalden dit belangrijke debat volledig onderuit. Didier Reynders (MR) probeerde te verdoezelen dat hij de kandidatuur van Saoedi-Arabië voor de VN-Vrouwenrechtencommissie had gesteund. De N-VA wilde vooral sancties tegen Wallonië, maar zweeg over de Vlaamse export. En noch de meerderheid, noch de groenen steunden de maatregelen die de PVDA voorstelde om de betrokken werknemers te compenseren. 

De meerderheid van de Fransen wil gelukkig geen extreemrechtse president. Al haalde Marine Le Pen toch 34,5% van de stemmen. Ondanks het enorme wantrouwen ten opzichte van bankier Emmanuel Macron – met een historische lage opkomst en een recordaantal blanco- en ongeldige stemmen – hebben vele Fransen tegen het Front National gestemd. Wie voor Macron stemde, deed dat niet zozeer uit overtuiging, maar omdat Le Pen sowieso moest weggestemd worden. Nu kan de strijd tegen het besparingsprogramma van de nieuwe president beginnen.

Een rapport van de Europese Commissie over België lezen is niet gemakkelijk. Aan de ene kant juicht ze maatregelen toe als die de werkende bevolking doen betalen (en vindt ze dat die maatregelen vaak nog niet ver genoeg gaan), aan de andere kant moet ze soms ook gewoon toegeven dat dat liberale beleid niet helemaal werkt.

VS-president Trump heeft in de ochtend van 7 april een vijftigtal kruisraketten afgestuurd op een Syrische luchtmachtbasis. Volgens Trump gaat het om een reactie na het gebruik van verschrikkelijke chemische wapens. Het is een gevaarlijke escalatie van het conflict.

In Rome vloeit de champagne. Zestig jaar geleden werd daar het Verdrag van Rome getekend. Een symbolisch startpunt van Europese integratie. Intussen groeit overal het verzet tegen het Europa zoals dat in realiteit is uitgebouwd.

Kreupele varkens die aan hun oren worden voortgetrokken. Levende varkens die vertakeld en gekeeld worden. Oormerken die uit de oren gesneden worden terwijl de varkens nog leven. De beelden van het slachthuis in Tielt shockeren. Een alleenstaand geval of een structureel probleem? Wat is er mis met onze vleesproductie?

“Je kunt niet al je geld uitgeven aan drank en vrouwen en dan om hulp vragen.” Aan het woord is de Nederlandse sociaaldemocraat Jeroen Dijsselbloem. Hij heeft het over Griekenland of Spanje. Die landen zouden in de schulden zitten omdat ze hun geld verkwanselen aan vrouwen en alcohol. Die uitspraak is niet alleen seksistisch en xenofoob, ze is ook gewoon fout. Na zijn recente verkiezingsnederlaag wil Dijsselbloem vooral zijn eigen plaatsje veilig stellen.

“Rutte wint, Wilders gestopt”. Zo beginnen zowat alle commentaren bij de uitslag van de Nederlandse parlementsverkiezingen. De echte boodschap van de kiezer klinkt nochtans anders: de regeringspartijen worden afgestraft voor hun keiharde liberale besparingsbeleid, en het verraad van de sociaaldemocratische PvdA vertaalt zich in een spectaculaire duik naar beneden. 

We verdelen de belangrijke postjes onderling. Dat wordt duidelijk uit een contract tussen de drie grootste fracties van het Europees Parlement. Het werd gelekt en onthult hoe sociaaldemocraten, christendemocraten en liberalen elkaar helpen om de dikbetaalde postjes te krijgen. En ondertussen willen ze de verkozen “anti-Europeanen” en “radicalen” alle invloed ontzeggen.

Pagina's