Nadine Peeters

 

Wie de laatste dagen ook maar een beetje de media volgde, kon niet ontsnappen aan de zaak Bart De Pauw. De VRT beëindigde de samenwerking met de gevierde televisiemaker omwille van verregaand grensoverschrijdend gedrag. Het maatschappijlijk debat dat daarmee werd losgemaakt, gaat ondertussen over veel meer dan alleen De Pauw. De nasleep van de #metoo-beweging leidde ertoe dat grensoverschrijdend gedrag van de machtigen der aarde minder en minder getolereerd wordt.

>Het Vlaams Parlement keurde op 14 juli het idee goed, dat minister Homans in april dit jaar lanceerde: de huurwaarborg gaat van twee naar drie maanden huur. Er moet nog een huurlening komen waar huurders met financiële problemen die waarborg kunnen lenen, maar daarover is nog geen enkel nieuws. Voor wie? Op welke manier? Aan het Homans-tempo zal dit wellicht nog enkele jaren duren.  En intussen geraken alsmaar meer huurders in de problemen. Het nieuwe decreet zet geen enkele beperking op de soms schandelijk hoge huurprijzen.

Vlaams minister van Wonen Liesbeth Homans (N-VA) wil de huurmarkt doen heropleven en doet verhuurders daarom een pak voordelen cadeau. Geen oplossing, vindt de PVDA, die pleit voor meer sociale woningen en maximumhuurprijzen voor álle huurpanden.

Op maandag 11 januari bericht De Standaard over een onderzoek van sociologe Jana Verstraeten: in Vlaanderen belanden wekelijks tot 250 huishoudens op straat door te hoge huurprijzen. Ja hoor, we hebben dat goed gelezen: 250 per week dat is 1000 per maand of 12.000 per jaar. Dit is al lang geen probleem meer van enkelingen die, om welke reden dan ook, hun administratie niet goed in orde houden.

Minister Homans, bevoegd voor Wonen en Armoedebestrijding, wil de huurwaarborg optrekken van 2 naar 3 maand. Dit naar aanleiding van een Telefacts-reportage over huurders die veel schade toebrachten aan hun woning. “Verhuurders hebben te weinig rechten, huurders hebben er teveel”, stelde de minister. Met deze maatregel wil ze meer evenwicht brengen.

Deze week kopten de kranten dat bijna een derde van de private huurders te weinig inkomen overhoudt om nog menswaardig te kunnen leven. En nu zijn het de Huurdersbonden die aan de alarmbel trekken. Het kan en moet anders. Ook voor de PVDA is 1/3 van je inkomen aan wonen uitgeven echt de max.