#GoLeft17: IJveren voor de vrede

Vaststellingen

Eén. Ons land voert mee oorlog in Afghanistan.

Met de Navo-troepen neemt ons land al twaalf jaar deel aan de bezetting van Afghanistan. Vandaag zijn nog altijd 193 Belgische soldaten en zes F-16-gevechtsvliegtuigen daar gestationeerd. De regering verlengde hun inzet telkens zonder veel debat. Officieel luidt de missie: vrede en democratie brengen. Maar Malalai Joya, een voormalig Afghaans parlementslid, zegt dat de buitenlandse bezetting de zaken alleen maar heeft verergerd, met “meer bloedvergieten, meer misdaden, meer mensenrechtenschendingen en meer plundering van de Afghaanse rijkdommen”. In twaalf jaar oorlog vielen 200.000 burgerslachtoffers. De situatie van de Afghaanse vrouw blijft erbarmelijk. 56% van de huwelijken betreft meisjes van nog geen 16. Intussen bloeit de papaver er als nooit tevoren. 2013 was een recordjaar voor de opiumteelt, met 36% meer bebouwde oppervlakte. Het land voorziet nu, onder Navo-bezetting, in driekwart van de wereldvraag naar deze drug.

 

De Belgische militaire inzet in Afghanistan kost jaarlijks 120 miljoen euro. Na 2014, als de internationale militaire missie in Afghanistan officieel beëindigd wordt, gaat België nog tien jaar lang militaire hulp leveren voor 12 miljoen euro per jaar. Minister Pieter De Crem wil daar nog een blijvende Belgische militaire aanwezigheid bovenop.

Eén vlucht met een F-16 kost 31.250 euro. Zes zo’n vluchten jagen er een budget door dat volstaat voor de hele jaarwerking van de Belgische ngo Mothers For Peace in Afghanistan, die 87 mensen tewerkstelt en dagelijks tienduizenden mensen bereikt met medische en sociale hulpverlening.

 

Twee. Onze regering vervolgt de slachtoffers van deze oorlog en geeft hen niet de bescherming die ze verdienen.

Onze regering bombardeert in Afghanistan terwijl ze weigert Afghaanse vluchtelingen asiel te verlenen. Ze stuurt hen zelfs terug naar oorlogsgebied. Ook families met kinderen krijgen een uitwijzingsbevel, en wie meerderjarig wordt, kan gedwongen gerepatrieerd worden. In 2012 kregen van de 3290 Afghaanse vluchtelingen die een aanvraag voor een verblijfsvergunning indienden, slechts 1490 een positief antwoord. De overige 1800 werden afgewezen. Omdat het in hun regio van Afghanistan volgens de Belgische diensten net eventjes géén oorlog was? Op die manier bespaarde staatssecretaris Maggie De Block in 2013 85 miljoen euro op asiel en schrapte ze duizenden opvangplaatsen.

 

Drie. Nieuwe militaire uitgaven voor de aankoop van gevechtsvliegtuigen?

Minister De Crem wil de F-16-gevechtsvliegtuigen vervangen door hightech F-35’s. Prijskaartje: 150 miljoen euro... per stuk. En nog eens 7,2 miljoen euro voor de exploitatiekosten. Per toestel. Per jaar. Zonder de brandstof mee te tellen. Eén zo’n gevechtsvliegtuig zou 3.750 leerkrachten in België een job kunnen bezorgen voor één jaar. De VS zien die Amerikaanse F-35’s voor België goed zitten. Ook omdat ze de vernieuwde Amerikaanse B61-kernbommen kunnen vervoeren, die (illegaal) in Kleine Brogel zijn opgeslagen.

 

De Navo wil dat België en andere lidstaten zwaardere militaire inspanningen leveren. Dat heeft alvast de N-VA goed begrepen. Deze partij wil een verdubbeling van de militaire uitgaven: “van 1,06% van het bbp vandaag, naar de Navo-norm van 2% ”. De CD&V beroemt zich erop dat “de permanente inzet van militairen in militaire operaties met een derde is verhoogd, tot 1200 militairen”. Ook voor de sp.a is “deelnemen aan buitenlandse operaties een kerntaak van ons leger”. Zelfs Groen wil “een klein, efficiënt en inzetbaar leger”. België kleurt dus netjes binnen de lijnen van de Navo.

De grote Belgische partijen willen ook de Europese Unie een grotere militaire slagkracht geven, “tegenover de andere geopolitieke machtsblokken” (Open Vld). De N-VA spreekt van een “Europese krijgsmacht”.

 

Vier. Alle partijen in het parlement hebben de oorlogen in Libië en Afghanistan goedgekeurd.

Elk weldenkend mens verkiest vrede boven oorlog. Toch hebben we vorige eeuw twee verschrikkelijke wereldoorlogen gekend. En in de jaren 1990 waren er oorlogen in Joegoslavië.

Vandaag zijn er gewapende conflicten in Afghanistan en Irak, Libië en Syrië, Congo en Colombia. Er spelen daar lokale toestanden en dynamieken, maar het Westen heeft in elk van die conflicten een rol: bij de oorzaken ervan – de onrechtvaardige noord-zuidverhoudingen, de expansiedrang van multinationals, de koloniale voorgeschiedenis… – maar ook bij de oorlogsvoering zelf – wapenleveringen en militaire training, spionage, politieke inmenging, drones, directe militaire interventie, bombardementen en grondtroepen.

Ook België is betrokken, alleszins bij de bombardementen op Libië en bij de militaire bezetting van Afghanistan. Voor Libië kreeg die militaire betrokkenheid de unanieme steun van het hele Belgische parlement, van alle partijen.

 

De visie van de PVDA+

België moet een eigen vredesvisie en vredesstrategie ontwikkelen. In plaats van deelname aan militaire interventies kunnen we ons beter specialiseren in vredes- en ontwapeningsinitiatieven, zoals we al deden in verband met de uranium- en clustermunitie en met ontmijningsopdrachten. Andere kleine landen als Noorwegen en Zwitserland doen dat ook, als bemiddelaar in conflicten of met internationale humanitaire hulp.

Wij willen geen enkele Belgische deelname aan buitenlandse militaire interventies. Opdrachten van vredeshandhaving kunnen enkel in het strikte kader van een multilateraal vredesakkoord, met instemming van het gastland, met respect voor het internationaal recht en het Handvest van de VN, en alleszins niet in Navo-verband. En mits een voorafgaand democratisch parlementair debat, met volledige transparantie.

 

En de Navo? Waarom zou België niet gaan voor een (stapsgewijze) terugtrekking uit deze militaire alliantie? We blijven van mening dat de Navo dient afgeschaft te worden. In afwachting kan ons land zijn bijdrage tot de Navo en tot het militaire Europa tot een strikt minimum beperken, te beginnen met de verschuiving van middelen van een militair veiligheidsbeleid naar een niet-militair veiligheidsbeleid.

 

Ook voor Afghanistan is het tijd voor een Belgisch Farewell to arms. Waar het kan, stimuleren we een dialoog en onderhandelingen tussen alle betrokken partijen, waar ook de landen van de regio bij betrokken zijn. We trekken de Belgische troepen en F-16’s onmiddellijk terug en herroepen de beslissing om jaarlijks 12 miljoen euro militaire hulp te blijven leveren aan Afghanistan.

Tegelijk drijven we de hulp aan de Afghaanse asielzoekers in België op. We willen niet dat er nog één Afghaan op het vliegtuig wordt gezet. We willen niet dat er nog andere teruggestuurde Afghanen worden vermoord. We stellen een moratorium in op alle uitzettingen naar Afghanistan en kennen een verblijfsvergunning toe aan de Afghaanse families en personen. Dat betekent ook dat alle Afghanen die in gesloten centra vastzitten, worden vrijgelaten.

Tegenover oorlog en geweld kan België zo een signaal van vrede geven.

 

De voorstellen van de PVDA+

1. Onmiddellijke terugtrekking van de Belgische troepen en F-16’s uit Afghanistan. Geen Belgische bijdrage aan een verlengd internationaal militair verblijf in Afghanistan na 2014. Intrekking van de beslissing om daar elk jaar 12 miljoen euro aan te besteden.

 

2. Voor een onderhandelde oplossing voor Afghanistan. De internationale gemeenschap moet worden gemobiliseerd voor een bemiddeling richting dialoog en onderhandelingen tussen alle betrokken partijen. De landen van de regio moeten bij dat proces betrokken worden, met respect voor de soevereiniteit en de eigen ontwikkelingsdoelstellingen van het land.

 

3. Geen deelname aan buitenlandse militaire interventies.

 

4. België moet zijn bijdrage tot de Navo en tot het militaire Europa tot het minimum beperken, in afwachting van de herziening van België’s rol en lidmaatschap daarin.

Geen aankoop van de nieuwe gevechtsvliegtuigen F-35. Verschuiving van middelen van een militair veiligheidsbeleid naar een niet-militair veiligheidsbeleid.

 

5. België moet een eigen vredesvisie en vredesstrategie ontwikkelen en niet slaafs de VS, de Navo en de EU volgen.

 

6. Voor de Afghanen vragen we:

– Een ernstige evaluatie van de toestand in Afghanistan en van de gevaren op een verslechtering na 2014.

– Een moratorium op de uitzettingen naar Afghanistan.

– Een wettelijk statuut voor alle Afghaanse vluchtelingen die al op het Belgische grondgebied verblijven.

 

Terug naar de inleiding en inhoudstafel

Meer weten

Uitgebreid programma 2014

Programma Europa 2014

Programma Vlaanderen 2014

Programma Brussel 2014