Duizenden mensen kwamen op verschillende plaatsen in Wenen samen tegen de nieuwe extreemrechtse regering (Foto Youngest_Hollenback / Instagram)

Zwarte pest opnieuw in Oostenrijkse regering. EU zwijgt.

Sinds 18 december heeft Oostenrijk opnieuw een regering. 17 jaar na de eerste zwart-blauwe coalitie, is extreemrechts opnieuw aan de macht. Dit keer is er echter geen vlaag van protest, zoals in 2000 tegen de regering onder Haider. Lees hier waarom.

Maandag 18 december legden Sebastian Kurz (voorzitter van de OVP – populaire conservatieve partij), Heinz-Christian Strache (voorzitter van de rechtse FPÖ Partij van de Vrijheid) en 14 andere leden van de nieuwe regering de eed af in het Oostenrijkse parlement. Zeventien jaar na de eerste zwart-blauwe coalitie is extreemrechts opnieuw aan de macht in Oostenrijk.

De groep verkozenen van extreemrechts in het Europees Parlement waren dit weekend samen in Praag. Hun tevredenheid was groot. ‘Ik bewonder onze vriend (Strache)’, zei de Nederlandse Geert Wilders, van de partij van de vrijheid (PVV). Ook Marine Le Pen, van het Franse Front National, sprak van een waar historisch moment.

De reacties en strafmaatregelen die in 2000 werden genomen door de Europese regeringen, zijn enkel nog een vage herinnering. Liberaal Louis Michel riep toen op tot de boycot van de Olympische winterspelen in het land, maar nu is er totale radiostilte in de regering van zijn zoon Charles …

In 2000 moest de eerste regering ÖVP-FPÖ nog door een ondergrondse gang om de eed af te leggen, omdat de ingang toen geblokkeerd werd door manifestanten. Maandag heeft de politie een herhaling van dit scenario verhinderd. Toch zijn duizenden mensen samengekomen op meerdere plekken in en rond het stadscentrum van Wenen. “We zullen deze regering niet kunnen tegenhouden,” zegt een manifestant, “maar het is belangrijk voor mij om een signaal uit te sturen tegen extreemrechts binnen de huidige regering.”1

Een partij opgericht door de voormalige SS

Het is dus de tweede keer dat de FPÖ aan de macht komt. De partij werd in 1956 opgericht door een groep voormalige nazi’s wiens burgerrechten ontnomen waren.

Anti-immigratie en veiligheid zijn de thema’s die de verkiezingscampagne domineerden. De nieuwe kanselier Sebastian Kurz schuift Strache als zijn tweede man naar voren.

6 van de 13 ministers maken deel uit van de extreemrechtse partij, waaronder die van defensie, buiten- en binnenlandse zaken. Het feit dat in een land in het centrum van de Europese Unie, ministers met essentiële bevoegdheden zoals binnenlandse zaken en defensie behoren tot zo’n partij lijkt onze Europese leiders niet bovenmatig te deren.

Nochtans verdedigt de FPÖ al sinds haar oprichting pangermanistische ideeën over de vereniging van Duitsland en Oostenrijk. De eerste voorzitters waren twee voormalige Waffen-SS’ers. Na verloop van tijd werd het programma liberaler, maar in de late jaren ‘90 keerde de partij terug naar haar grondbeginselen.

De partij werd toen geleid door Jörg Haider, vermeend bewonderaar van de SS en voormalig gouverneur van Karinthië. Hij verloor dit ambt in 1991 nadat hij ‘de arbeidspolitiek van het Derde Rijk’ verheerlijkt had. In 1999 kwam hij opnieuw aan de macht in die regio, smeedde een verbond met de rechtse Christendemocraat Wolfgang Schüssel en belandde in de federale regering in 2000.

Christian Strache, de huidige partijleider, die intussen vice-eersteminister werd, dronk van dezelfde extreemrechtse beker (zie kader).

Zoals overal in Europa hebben de voormalige Oostenrijkse neonazi’s sindsdien geprobeerd om het blazoen van de partij op te blinken door de extreme pangermanisten, antisemieten en xenofoben uit beeld te laten.

Strache heeft het antisemitisme vervangen door de strijd tegen de immigratie en de islam. Af en toe valt hij nog eens uit zijn rol en toont hij zijn ware aard. In augustus 2017 plaatste hij op zijn facebookpagina een foto van een zwaarlijvige man met haakneus en manchetknopen en een davidster. Vóór hem een aantal schotels en tegenover hem een magere man zonder maaltijd. Volgens het onderschrift van de karikatuur staat de zwaarlijvige man voor het bankwezen en de magere man voor het volk. Iets later post hij een foto van zichzelf, genomen op een plaatselijk feest, waarop hij bezig is een gerookte ham aan te snijden met daaronder het commentaar: ”Wie varkensvlees eet, is welkom.”

Nochtans zet hij doorgaans alles op alles om zich te ontdoen van zijn naziverleden en zijn antisemitisme. Reizen naar Israël, waaronder die ter herinnering van Yad Vashem, georganiseerd ter herdenking van de Joodse slachtoffers van de Shoah (de jodenvervolging door de nazi’s); uitsluiting van leden omwille van antisemitische uitlatingen of negationisten; steunbetuigingen aan de Israëlische staat of uitspraken in het voordeel van de Joden. De Islamitische politiek die Europa wil domineren is de vijand geworden en in de Israëlische staat ziet hij een trouwe bondgenoot in de strijd tegen dit onheil.

Een regering van het kapitaal

Dit alles blijkt onze Europese leiders niet al te zeer te verontrusten. Deze nieuwe regering is nochtans niet zonder gevaar voor het project van een versterkte Europese Unie onder leiding van Macron en Merkel. De Visegrádgroep, een informeel bondgenootschap tussen Polen, Hongarije, de Tsjechische republiek en Slovakije, dat de opvang van migranten verwerpt, heeft nu alleszins nieuwe voorstanders. Het volstond echter dat de Oostenrijkse federale president aan Kurz en Strache vroeg om zich positief uit te laten over de Europese unie, wat ze ook gedaan hebben in het voorwoord van hun regeringsprogramma. Zolang de nieuwe Oostenrijkse regering maar een liberale politiek aanhoudt, is er blijkbaar geen probleem voor de lidstaten van de Unie.

De FPÖ kreeg heel wat stemmen van werknemers die hoopten dat de partij de aanvallen op hun loon, werkomstandigheden en huisvesting zal beperken. Ze zullen snel ontgoocheld zijn, het omgekeerde zal het geval zijn met deze coalitie.

De FPÖ is al teruggekomen op essentiële punten in haar programma zoals de verwerping van het vrijhandelsakkoord CETA. Ook haar kritische houding ten opzichte van de Europese Unie werd opgeofferd in ruil voor enkele ministerposten. Daarnaast accepteerden ze dat de uitkomst van een referendum over de terugtrekking van Oostenrijk uit de Europese Unie in de vuilbak zou belanden. Volgens de krant ‘Die Presse’ wil de regering met betrekking tot werkloosheidsuitkeringen een soort van Hartz IV invoeren, zoals in Duitsland (Lees hier meer over de Duitse wetgeving Hartz). De sociale zekerheid (OCMW) zou opgeheven worden en geïntegreerd worden in werkloosheidsuitkeringen die dan weer in de tijd zouden dalen.2

Sociale verworvenheden zwaar onder druk

Vandaag hebben Oostenrijkse arbeiders nog recht op een soort noodhulp, zodra zij het recht op werkloosheidsuitkeringen verliezen. De nieuwe regering stelt die verworvenheid in vraag. Ze wil knippen in dat recht op noodhulp omdat er vandaag al meer mensen zijn die ervan genieten (182.079), dan dat er zijn die terugvallen op de werkloosheidsvergoeding (164.328). Zij die beroep doen op de noodhulp zullen voortaan in een soort Hartz IV terechtkomen. Ze zullen een minimumuitkering krijgen, maar enkel als er in hun gezin geen andere inkomsten zijn of als zij bijvoorbeeld geen huis bezitten. Voor ze die uitkering krijgen, moeten ze eerst al hun bezittingen boven de waarde van 4.189 euro verkopen. Het doel van Hartz IV is om een leger van arbeiders te creëren die elk soort werk klakkeloos aanvaarden om aan de miserie te ontsnappen en die zo de lonen onder een neerwaartse druk zetten.

Het regeringsprogramma wil ook in alle sectoren werkdagen van 12 uur invoeren en werkweken van 60 uur. Overuren zullen niet langer als zodanig worden uitbetaald. Er zal dus meer gewerkt moeten worden voor minder geld. In periodes dat de vraag - en dus de productie - stijgt, zullen de bedrijven niet langer moet aanwerven. De flexibiliteit wordt met andere woorden veralgemeend. De kaderwet die de huurovereenkomsten regelt, wordt geleidelijk uitgehold en dat geldt ook voor het arbeidsrecht. De criteria om “gepast werk” te omschrijven dat werklozen niet mogen weigeren worden strenger. Voor wie aan de universiteit wil gaan studeren wordt collegegeld ingevoerd. Daarnaast worden de vennootschapsbelastingen verlaagd.

De minimumpensioenen voor lange loopbanen worden een beetje opgetrokken, maar wie zijn carrière om de een of andere reden onderbrak - vrouwen die halftijds aan de slag gingen of enkele jaren thuis beleven om voor de kinderen te zorgen - zullen hun pensioen zien dalen.

Autoritaire bocht

Het is begrijpelijk dat onze regering geen graten ziet in dit programma. Ze herkent er haar eigen beleid in.

Uiteraard zal deze “zwarte” regering vooral de rechten van vluchtelingen aantasten. Er zal zwaar worden ingehakt op hun sociale rechten. Wie in Oostenrijk aanbelandt, zal zijn geld en zijn gsm moeten inleveren. Kortom, het onthaal van vluchtelingen die willen ontsnappen aan de oorlog en de armoede in hun land en hopen in Europa een menswaardiger bestaan te vinden, zal op heel wat vijandigheid kunnen rekenen.

Op die manier zullen de problemen van loondumping niet worden opgelost. Deze loondumping is het gevolg van de detacheringsrichtlijnen voor arbeiders en van de illegale tewerkstelling van werkzoekenden uit de armste landen van Europa.

Achter de sociale façade van de FPÖ-verkiezingscampagne en haar beloften om eindelijk eens iets te gaan doen voor de werkmensen, ontdekken we vandaag het ware gezicht van deze partij: een partij van en voor de rijken. Wie weinig verdient, eenoudergezinnen, werklozen, arbeiders in het algemeen, gepensioneerden en vluchtelingen zullen de grote verliezers zijn.

Er komt ook strenger toezicht op de media. Vooral de ÖRF, de openbare omroep zal strikter gecontroleerd worden, met het oog op “een objectieve en onafhankelijke” berichtgeving. Dit programma kon, volgens Patrick Moreau (doctor in geschiedenis en politieke wetenschappen, vorser bij het CNRS en Oostenrijkspecialist) “door Victor Orban geschreven zijn. Het raakt werkelijk alle domeinen van het dagelijkse leven, de school, de veiligheid, de media, de vakbonden (…) Vandaag zijn alle elementen aanwezig om in Oostenrijk een rechtse autoritaire bocht in te zetten.”

De protestacties die zich vanaf de eerste dag aandienden tonen aan dat de regering zich aan fel verzet mag verwachten.

Gunther Strache: van Vikingjeugd tot vice-eersteminister.

In 1986 is Strache 17 jaar. Hij is dan al lid van de extreemrechtse Katholieke broederschap/studentenclub Vandalia in Wenen. Hij wordt er ideologisch vormingsmedewerker en instructeur gevechtstechnieken. Vandalia droomt meer van een groot verenigd Duits Rijk dan van de Oostenrijkse Republiek. Een paar jaar later zien we Strache op een foto bij een nationale bijeenkomst van zijn clubgenoten de Kühnengroet brengen aan nazi Franz Radl. De Kühnengroet is een verholen variant van de Hitlergroet die gebracht wordt door drie vingers van de rechterhand te strekken (zie foto). Op die manier wordt een W gevormd, de W van Widerstand (verzet). In Duitsland is deze groet, net zoals de Hitlergroet verboden.

Eind 1989, hij is dan 20, wordt hij door de Duitse politie gearresteerd omdat hij op weg is naar een manifestatie van de “Wiking-Jugend” in Oost-Duitsland. De Duitse Vikingjeugd stoelt op de tradities van de Hitlerjeugd. De Duitse staatsveiligheid (Verfassungsschutz) omschrijft de organisatie als neonazistisch. Ze werd daardoor in 1994 verboden.

In hetzelfde jaar leert hij de pro-separatistische Zuid-Tiroolse fascist Norbert Burger kennen en wordt verliefd op diens dochter.

Strache laat zich graag opmerken op de kampen van de Vikingjeugd. Samen met andere gekende neonazi’s organiseert hij er graag paramilitair aandoende spelen. Neonazi’s zien dat soort oefeningen als voorbereidingen op de herovering van de macht. Twee van Straches compagnons van toen maken sindsdien deel uit van een organisatie onder leiding van de negationist Gottfried Küssel, die zowel in 1992 als in 2012 veroordeeld werd tot een gevangenisstraf omdat hij het nazisme wilde terugbrengen.

Strache wordt in 1990 opnieuw gearresteerd in Duitsland. Hij neemt er deel aan een bijeenkomst van de fascistische partij Deutsche Volksunion (DVU) die later zal samensmelten met de even fascistische NPD (Nationaldemokratische Partei Deutschlands). Hij wil negationist David Irving als spreker uitnodigen op de bijeenkomt, maar Irving krijgt spreekverbod. Strache had het jaar voordien al geprobeerd hem in Wenen aan het woord te laten, maar ook daar hadden de autoriteiten de bijeenkomst verboden.

Daarnaast werd Strache ook al eens aangehouden omdat hij in het bezit was van een pistool met losse flodders.

Ondertussen werd hij dus lid van de FPÖ. Hij werd er gerekruteerd door een van de FPÖ-leiders uit zijn regio en maakte binnen de partij snel carrière.

1. Junge Welt, 18 december
2. « Die Presse » (18.12.2017)

Labels

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Neoliberaal Europa weet dat het extreem rechts nodig heeft om de bevolking hun pijlen naar de onderste laag van de bevolking gericht te houden zodat de bevolking niet waker word en er sociaal verzet komt ,dan voor de illusie zich tegen extreem rechts keren zodat hun kiezers naar centrum rechts gaan en Neoliberaal Europa onbelemmerd kapitalistisch kan worden.