Foto John Twohig / Flickr

Verdeling ongebruikte geneesmiddelen door minister geblokkeerd

Minister De Block schoffeerde deze week vriend en vijand. Ze suggereerde dat artsen die gratis geneesmiddelen willen geven aan patiënten die het niet breed hebben, die patiënten aanzetten tot overconsumptie. Doosjes pillen weggeven die door niemand meer gebruikt worden, is blijkbaar ontoelaatbaar. Reclamestalen van medicijnen verdelen, is dan weer geen probleem voor onze minister van Volksgezondheid ...

In een open brief aan minister van Volksgezondheid Maggie De Block vroegen artsen om medicijnen die anders worden weggegooid, te mogen verdelen aan patiënten die het minder breed hebben. Het antwoord van de minister is op zijn zachtst gezegd verbazend: "We moeten de overconsumptie vermijden: het voorschrijfgedrag van de dokter, het idee dat we voor elk kwaaltje een pil moeten krijgen." En "Je mag niet zomaar dokter én apotheek spelen. Al is er een uitzondering: het verspreiden van staaltjes geneesmiddelen."(De Morgen, 31 augustus 2017)

Sociaal en kwaliteitsvol geneesmiddelenbeleid

We verzamelen op onze groepspraktijk al jaren geneesmiddelen die patiënten niet meer gebruiken of nodig hebben. Omdat de verpakkingen teveel dosissen bevatten, omdat patiënten een bepaald medicijn niet kan verdragen, of omdat een patiënt overleden is en veel ongebruikte geneesmiddelen achterlaat. We inspecteren en sorteren ze zorgvuldig op nuttigheid, kwaliteit van verpakking en op vervaldatum. Als we patiënten in financiële nood hebben, geven wij die geneesmiddelen die ze kunnen gebruiken mee. Soms doen we dat ook om te testen of een medicijn voor een bepaalde patiënt voldoende werkt en geen nevenwerkingen heeft.  

Medische vertegenwoordigers zijn bij ons niet welkom. Zij willen enkel ons voorschrijfgedrag beïnvloeden zodat we medicijnen zouden voorschrijven van de firma waarvoor zij werken. We weigeren ook staaltjes van geneesmiddelen. Dat zijn steevast peperdure, nieuwe maar daarom zeker niet betere geneesmiddelen. Dat komt het voorschrijfgedrag van de artsen en het geneesmiddelengebruik van de patiënten zeker niet ten goede.

Kiwi

Het kan nochtans ook anders. Het kiwimodel is een model waarbij de overheid de eerstekeuzemedicijnen aankoopt via openbare aanbesteding. Daardoor worden de beste geneesmiddelen veel goedkoper en daar hebben zowel patiënt als sociale zekerheid baat bij.

Daarnaast hoeven bedrijven dan geen geld meer te pompen in reclame en staaltjes van nieuwe medicijnen. De lijst van eerste keuze geneesmiddelen wordt immers opgemaakt op basis van objectieve wetenschappelijke criteria door een onafhankelijke commissie van experts. Reclame maken heeft dan voor de bedrijven geen zin meer. Het geld dat nu besteed wordt aan die verspillende geneesmiddelenreclame kan dan opnieuw geïnvesteerd worden in echt onafhankelijk onderzoek en informatie voor artsen en patiënten.

Al die marketingkosten worden uiteindelijk ook door de ziekteverzekering en de patiënt opgehoest, omdat ze deel uitmaken van de kostprijs van een geneesmiddel. Neelie Kroes, toenmalig Eurocommissaris voor concurrentiebeleid, deed in 2009 onderzoek naar wanpraktijken in de farmaceutische industrie. De resultaten toonden aan dat reclame 23 procent van de prijs van een geneesmiddel beslaat in Europa.

Het kiwimodel laat ook perfect toe dat de apotheker voor de meeste geneesmiddelen het juiste aantal eenheden voor de patiënt aflevert, doordat deze medicijnen in het groot in hospitaalverpakkingen worden aangekocht. Eindelijk weg met apotheekkastjes die uitpuilen met halflege doosjes!

Anne Delespaul en Dirk Van Duppen, huisartsen bij Geneeskunde voor het Volk te Deurne en gezondheidsspecialisten voor de PVDA

 

 

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

De commerce moet draaien. Kost wat kost.
Gewoon die stalen aanvaarden en geven aan hen die ze nodig hebben.