Sinds 8 januari al voert de Duitse vakbond IG Metall een strijd voor arbeidsduurvermindering en loonsverhoging. (Foto IG Metall)

Strijd voor 28-urenweek van Duitse staalarbeiders doet patronaat beven

Een loonsverhoging van 6% en recht om twee jaar maar 28 uur per week te werken: dat eist de Duitse vakbond IG Metall, met bijna vier miljoen leden de grootste vakbond in Europa. De sociale strijd die hij in gang heeft gezet, begint het patronaat bang te maken. Niet alleen in Duitsland, ook in de buurlanden.

Sinds 8 januari organiseert de vakbond reeksen van prikacties in honderden bedrijven. En op vrijdag 26 januari, toen het patronaat na 16 uren onderhandelen nog altijd geen enkele toegeving had willen doen, riep de vakbond een week van beurtelingse 24-urenstakingen uit in 300 fabrieken, van dinsdagavond tot de zaterdag erna. De vakbond vraagt de werknemers zich daarna uit te spreken over een algemene nationale staking van onbepaalde duur in de andere sectoren, als er niet snel een akkoord uit de bus komt.

Rechtbank geeft stakers gelijk

De staalbedrijven probeerden meermaals de eerste 24-urenstakingen via gerechtelijke weg te doen verbieden. Ze wilden ook de stakingen laten opschorten en eisten dat de productieonderbrekingen zouden worden gecompenseerd. De vakbond verwierp deze intimidatiepogingen en wees erop dat het stakingsrecht ingeschreven staat in de Duitse grondwet. Het gerecht gaf de stakende werknemers gelijk.

Foto IG Metall.

De eerste beurtstaking – van woensdag 31 januari - was een enorm succes. 68.000 werknemers legden het werk neer in 80 bedrijven verspreid over het land. Donderdag 1 februari waren het vooral de arbeiders uit de automobielsector die in staking gingen. Daarna legden de arbeiders alle industriële giganten van het land stil.

Goed voor de economie

Om de twee jaar komen de Duitse metaalarbeiders in actie voor loonsverhoging. Ze baseren hun eisen op de evolutie van de productie, de productiviteit en de winsten van de bedrijven: "Het zijn de arbeiders die almaar meer rijkdom produceren, zij hebben het recht de vruchten daarvan te plukken." Bovendien is het goed voor de economie: net als de vorige jaren, is de belangrijkste motor van de groei vandaag de privéconsumptie, door de toegenomen koopkracht, waartoe de afgedwongen loonsverhogingen in grote mate hebben bijgedragen. Tot nog toe zeggen de Duitse patroons dat ze hoogstens 2% tot 4% loonsverhoging willen toestaan. De spanningen zijn het grootst over de eis van de 28-urenweek.

"Tijd is het kostbaarste dat we hebben"

Voor de Duitse metaalarbeiders moet de werktijd zich ook aanpassen aan het privéleven, en niet altijd omgekeerd. Ze willen gedurende twee jaar 28 uur per week kunnen werken met een toeslag van 200 euro betaald door de werkgever. Het patronaat is tegen, tenzij het de metaalarbeiders ook meer dan 35 uur per week kan doen werken en meer overuren kan doen presteren. De vakbond wil de grens van 35 uur per week koste wat het kost behouden, want de uurroosters zijn nu al te flexibel. En daar profiteren de bedrijven maximaal van: 57,3% van de werknemers presteert overuren, de helft op zaterdag en een vierde op zondag.

Foto IG Metall.

De werknemers willen meer ademruimte, meer vrijheid om hun privéleven te organiseren. Volgens een peiling van de vakbond bij honderdduizenden werknemers wil 82% graag tijdelijk minder lang werken. Metaalarbeider Jürgen Köhler is helemaal pro: "Ik heb zelden een heel weekend vrij. Mijn zoon is negen jaar. Op een dag vroeg hij mij of ik een bed had op het werk.(...) Tijd is het kostbaarste dat we hebben." Met deze maatregel zou hij zijn werktijd inderdaad kunnen aanpassen aan de loop van zijn leven. Nu is hij daarvoor helemaal overgeleverd aan de goodwill van zijn werkgever.

Minder mini-jobs

IG Metall wil een arbeidsduurvermindering tot 28 uur gedurende maximaal twee jaar, met het recht daarna opnieuw voltijds te werken. Het patronaat schermt met een mogelijk gebrek aan arbeidskrachten. De stakers verwerpen dit "argument": er is in Duitsland nog een aanzienlijk niet aangeboord potentieel aan arbeidskrachten. Ze verwijzen vooral naar de 2,6 miljoen mensen in een mini-job of een deeltijds contract. De overgrote meerderheid van die mensen wil wat graag langer werken.

Belangrijke strijd voor alle Europese werknemers

Foto IG Metall.

Vele Europese werkgevers houden de stakingen in Duitsland in het oog. Duitsland is de sterkste economie in Europa, als de vakbonden en de arbeiders er daar in slagen een loonsverhoging van 6% en een werkweek van 28 uur gedurende twee jaar in de wacht te slepen, kan dat de rest van het continent op ideeën brengen ... Het Duitse patronaat blokt momenteel de 28-urenweek totaal af, ook al gaat het hier maar om een tijdelijke kortere werkweek van twee jaar in een loopbaan. Toch vreest het establishment dat deze acties de strijd voor een veralgemeende arbeidsduurvermindering nieuw leven inblazen. Over de hele loopbaan en in alle sectoren ...

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

In de ogen van het patronaat zijn arbeiders gewoon objecten die zo veel mogelijk winst moeten opleveren . Met een rechts neoliberaal politiek overheersend klimaat kunnen ze gemakkelijk de arbeiders slaafs en mak aan hun kapitaal hebzuchtige doeleinden verplichten te moeten overgeven. Arbeiders moeten alles opofferen van vrijheid , solidariteit , levenskwaliteit , gezondheid, sociale rechten enz......