Foto Solidiar, Brecht Bruynsteen

PVDA eist re-integratie ontslagen arbeiders Volvo

Volvo moet het stakingsrecht respecteren. De PVDA eist de re-integratie van de zestien arbeiders die op staande voet ontslagen zijn na een spontane stakingsactie bij Volvo Car Gent. 

Broodroof

Met zestien zijn ze ondertussen, schreef Het Laatste Nieuws. Zestien arbeiders die mee de recordwinst van 1,4 miljard euro voor Volvo Car in 2017 hebben mogelijk gemaakt. Door hard en flexibel te werken, door overuren te kloppen op zaterdagen en zondagen, door kwaliteit af te leveren. Sommigen werken er al meer dan acht jaar, zijn een heel jaar niet ziek geweest. En zij worden op staande voet ontslagen. Waarom? Omdat ze hebben durven mee te doen – met meer dan 200 andere collega’s – aan een spontane stakingsactie om problemen aan te klagen die nu al maandenlang aanslepen.

Normaal en terecht middel

“Als werknemers de werkdruk aankaarten en blijven aankaarten en telkens horen ‘we zijn er mee bezig’ en het nog eens aankaarten en opnieuw horen ‘we zijn ermee bezig’, maar er gebeurt niets, dan is het begrijpelijk dat mensen op den duur hun toevlucht nemen tot spontane acties. In zo’n geval is het neerleggen van het werk vaak de enige manier om echt iets gedaan te krijgen”, schreef Tom De Meester van PVDA Gent op 8 februari.

Flagrante inbreuk op stakingsrecht

“Juridisch katapulteert Volvo de werknemers meer dan vijftig jaar terug in de tijd”, schrijft professor arbeidsrecht Jan Buelens (UA) in een opiniestuk in De Standaard (12 februari 2018). “Tot 1967 was er nog twijfel of een staking het einde inluidde van de arbeidsovereenkomst. In 1967 ontwikkelde het Hof van Cassatie in een arrest een glasheldere redenering: met te staken streeft de werknemer geen einde van de arbeidsovereenkomst na, doch enkel haar tijdelijke opschorting.”

Als staken het einde van de arbeidsovereenkomst inluidt, is er geen sprake meer van stakingsrecht

“Die rechtspraak kwam op zijn beurt alleen maar tot stand na hevige sociale actie”, gaat Buelens verder. “Na een zeven weken durende staking in de Antwerpse petroleumsector werd dit cassatiearrest nogmaals bevestigd in 1981. In dat arrest werd trouwens verduidelijkt dat het stakingsrecht een individueel grondrecht is, hetgeen wil zeggen dat werknemers dit kunnen uitoefenen zonder voorafgaande toelating van de vakbond. Dat is ook wat er bij Volvo gebeurde. Soms is de werkdruk van die aard dat men niet anders kan, overigens is er niet telkens een vakbondsafgevaardigde actief op de betrokken werkplek.”

“Wat Volvo deed, gaat flagrant in tegen het stakingsrecht”, besluit de professor. “Als staken het einde van de arbeidsovereenkomst inluidt, is er geen sprake meer van stakingsrecht. Dit is dan ook een zaak van nationaal belang en belangt iedere werknemer en elke syndicalist in België aan. Wie het stakingsrecht, en de democratie, wil verdedigen, kan alleen maar op de meest felle manier protesteren tegen de 16 ontslagen bij Volvo.”

De PVDA eist dat Volvo Car de ontslagen werknemers terug in dienst neemt met behoud van anciënniteit.

Arbeiders willen menselijkheid en respect

Even terugkeren in de tijd: in september lag Volvo Car Gent vier dagen plat door de grootste staking in meer dan dertig jaar. Toen lieten we een werknemer aan het woord: “Als je niet zelf aan de band hebt gestaan, is het moeilijk om je je daar iets bij voor te stellen. De continue stress van acht uren aan een stuk supergeconcentreerd te moeten werken om 300 keer per dag binnen de minuut een aantal handelingen te moeten doen waarvoor je soms simpelweg gewoon niet genoeg tijd hebt. Iedere werknemer die een tijdje aan zo’n band heeft meegedraaid, kent het gevoel wel en kent de dromen die ermee gepaard gaan waarbij je hopeloos achterloopt en niet meer mee kan.”

Als je bij Volvo Car je montage niet binnen de tijd kan uitvoeren, kan je aan een koord trekken. Die procedure heet een Andon-call en behalve een hels lawaai dat afgaat, doet het ook de band even stoppen. Op momenten waarop het ritme verhoogd wordt, gebeurt dat al eens meer, dat kan niet anders. Maar als je dan een snauw krijgt van leidinggevenden die je toebijten dat “het moet gedaan zijn met aan die koord te trekken”…

“In september hebben we het akkoord met 55% afgekeurd. In sommige zones is het nu zelfs nog erger dan toen”

Een correct gebruik van Andon was een van de grote punten in het akkoord na de staking, maar zelfs op dat punt blijkt dat er in meerdere afdelingen nog altijd leidinggevenden zijn die dit niet respecteren.

Er zijn in september een aantal maatregelen genomen. De eerste was de lijn opnieuw trager laten draaien. Ondertussen draait de lijn opnieuw op volle snelheid. “Tot wat dienen al die beloftes dan die in september zijn gemaakt? Volvo lost niets op! Alles moet wijken voor de productie. Het is nooit genoeg! In september hebben we het akkoord met 55% afgekeurd. In sommige zones is het nu zelfs nog erger dan toen!” laat een arbeider van Pretrim ons weten.

Daar komt nu nog bij dat de fabriek vierkant draait. De schuld van de werkmensen? Allesbehalve getuigt een andere arbeider: “Wat kunnen wij eraan doen dat we kampen met missing parts (ontbrekende onderdelen doordat die niet tijdig aangeleverd zijn, n.v.d.r.) of dat de balansen (de werkbelasting van een werkpost, n.v.d.r.) totaal niet op punt stonden voor de XC40?”

Het is dus duidelijk dat er druk op de ketel staat. Iedereen is blij als een nieuw model – de XC 40 in dit geval – goed aanslaat en iedere arbeider wil ook kwaliteit kunnen afleveren, dat is een punt van beroepsfierheid. Maar het moet ook menselijk blijven.

‘Wet-Volvo’ om onrechtmatige ontslagen werknemers terug in dienst te nemen

Voor de PVDA mogen multinationals geen wetteloze zones worden waarin het stakingsrecht en de andere fundamentele vrijheden van werknemers ophouden te bestaan. Tom De Meester:“Dit geldt des te meer in een tijd waarin we van werknemers van hoe langer hoe meer bedrijven opvangen dat het onophoudelijk opdrijven van het werkritme op de duur tot een helse, onmenselijke werkdruk leidt. Ons land moet een betere ontslagbescherming bieden aan de werknemers tegen dit soort multinationals die denken dat ze zich alles kunnen permitteren. Er zou een wetgevend initiatief – een ‘wet-Volvo’ – moeten komen om een dergelijk misbruik van het ontslagrecht te verbieden. Wij stellen concreet een dwingend mechanisme voor om bedrijven die veroordeeld worden voor een een onrechtmatig ontslag te dwingen om de onrechtmatig ontslagen werknemers te re-integreren.”

Want als het in de 21ste eeuw opnieuw mogelijk wordt om arbeiders die hun mond open doen te ontslaan zonder verdediging omdat ze opkomen voor hun rechten, als hardwerkende mensen zo hun broodwinning kunnen verliezen, waar gaan we dan naartoe?

De PVDA wil we er alles aan doen dat dit niet gebeurt. De partij steunt de ontslagen arbeiders en alle andere werknemers van Volvo Car Gent.

Safety first?

Niet alleen van mensen aan de band krijgen we veel getuigenissen binnen. Ook de arbeiders van de logistiek trekken aan de alarmbel. Ook hier ligt de heilige koe ‘productie, productie en nog eens productie’ aan de kern van het probleem. Of in hun geval: ‘lossen, lossen en nog eens lossen’. “Alles moet hiervoor wijken. Er ging een veiligheidszone gemaakt worden waar de logistieke medewerker de net binnengekomen kisten en verpakkingen van de camion kan controleren. Die belofte dateert van maanden geleden, maar dit is nog altijd niet gebeurd. Gevolg: al verschillende lichte aanrijdingen van personen door het heftruckverkeer.”

Ook uit andere bedrijven komen verontwaardigde reacties binnen op wat gebeurt bij Volvo Car Gent. Ondertussen pakt Volvo Car uitgerekend vandaag ook uit met een persbericht waarin het genoemd wordt als ‘a 2018 World’s Most Ethical Company’. Oftewel een van de meest ethische bedrijven van 2018. Een erkenning van het Ethisphere Institute,‘een wereldleider op het vlak van definiëren en naar voor schuiven van standaarden voor ethisch ondernemen’. Respect voor de grondrechten van werknemers hebben ze dan toch jammerlijk over het hoofd gezien bij de criteria om die eer toe te kennen aan Volvo Car.

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Nu moet men solidariteitbetuigen en alles stil leggen anders ben je Voorgoed verloren
Wat mij hier vooral opvalt is dat er zo weinig reacties op dit artikel zijn. Durven de werknemers van Volvo car zich niet uiten uit vrees om ook hun job kwijt te raken? Of zijn de meeste mensen zo gebrainstormd dat ze denken dat dit het nieuwe normaal is? Ik kan mij voorstellen dat aan de band werken geen lachertje is. Ik begrijp ook niet hoe die mensen het moeten volhouden tot hun 67ste. Nochtans is het product duur genoeg dat daar geproduceerd wordt. De nieuwe XC40 kost al gauw 40000€ wil je een degelijk uitgeruste wagen. Natuurlijk zal het weer de loonhandicap zijn volgens Volvo en onze beleidsmensen dat de boosdoener is. Het probleem is natuurlijk dat er veel andere factoren de uiteindelijke prijs bepaald en dat er maximaal winst moet worden gemaakt en dit steeds op kap van de arbeiders(sters). Het is steeds hetzelfde liedje,arbeid wordt nooit gewaardeerd,de heren en dames die de wetten maken en in het parlement wat tegen elkaar zitten te bakeleien hebben er lak aan hoe wij ons voelen in het dagelijks leven. Wat staan we toch machteloos en dan begrijpt men maar niet hoe het komt dat er zoveel mensen niet meer mee kunnen en volledig erdoor zitten!! Hoe dit allemaal verder moet weet ik eerlijk gezegd zelf niet meer. Is dit nu het systeem dat we willen? Willen we op die manier ons leven doorbrengen? Om moegetergd onze oude dag te halen (als we die al halen) en dan in slechte gezondheid op pensioenleeftijd op onze dood te wachten? Wanneer gaat men eens begrijpen dat het belangrijk is om in uw arbeidscarrière zich goed te voelen zodanig dat je een samenleving verwezenlijkt met mensen die zich zowel fysiek als mentaal inorde voelen. Als de overheid dit basisprincipe hanteerde was al een hele stap voorwaarts. Het probleem is dat dit op internationaal niveau moet bewerkstelligd worden, maar doordat het grote kapitaal zo machtig is zal het er nooit van komen. Het zou ook kunnen lukken moesten de gewone mensen (en die zijn op de wereld het grootst in aantal )aan één zeel trekken en dan voor de juiste beleidsmensen kiezen die dan alsnog hun gedachtegoed niet verloochenen. Dat zal moeilijk zijn want het grote geld komt uiteindelijk lobbieën bij die dames en heren om een beleid uit te werken dat in hun kraam past. Zo blijven we in een vicieuze cirkel draaien waardoor we in deze verkankerde wereld maar moeilijk uit geraken. Het gewone gepeupel moet onderdrukt blijven en zolang men die denkpiste blijft hanteren kan je moeilijk verwachten dat er een gelukkige samenleving verwezenlijkt wordt. Blijkbaar heeft de mensheid nog steeds niet geleerd dat je je medemens moet behandelen zoals je graag zelf wil behandeld worden. Met wederzijds respect zou men al ver komen.