(Foto Solidair, Vinciane Convens)

“Onze verkozenen spreken de taal van de werkende mensen”

"We hadden bij het begin van onze  campagne twee verkozenen voor ogen: één in Luik en één in Antwerpen. Uiteindelijk is het Raoul Hedebouw in Luik en Marco Van Hees in Henegouwen geworden", zo begint PVDA-voorzitter de persconferentie. "Als nationale partij zijn we allemaal heel trots dat we voor het eerst in de geschiedenis van de PVDA een nieuwe politieke familie in het federaal parlement brengen.”

PVDA vijfde politieke kracht in Wallonië

In het zuiden van het land haalt de PVDA met de lijst PTB GO meer dan 5 procent van de stemmen en wordt ze de vijfde politieke kracht, met 7,9 procent in de provincie Luik, 5,2 procent in Henegouwen en 4,9 procent in Namen.

In Brussel haalt de PTB GO meer dan 4 procent en dankzij een technische alliantie vier verkozenen in het Brussels Parlement. “Voor het eerst in onze geschiedenis komt authentiek links ook binnen in het Brussels parlement, in de hoofdstad van Europa.”

26.000 voorkeurstemmen, maar niet verkozen

“In Vlaanderen heeft de PVDA+, ondanks een moeilijke politieke context, ook goed gescoord”, verduidelijkt Peter Mertens: “De oppositieflank wordt er historisch al lang ingenomen door extreem rechts – dat nu wel leeggezogen wordt door N-VA – en door Groen. Want N-VA slaagt er dankzij een slimme communicatie in om nog altijd als een oppositiepartij over te komen. In die politiek moeilijke situatie hebben we in Antwerpen wel geflirt met de ondemocratische kiesdrempel, maar die helaas net niet gehaald. Nochtans zijn we, na N-VA en voor Groen, de grootste stijger van alle partijen in de provincie Antwerpen . Nochtans halen we in Antwerpen Stad 9,04 procent en zijn we daar de vierde partij, voor CD&V, voor Open Vld en voor Vlaams Belang. Nochtans heb ik zelf meer dan 26.000 voorkeurstemmen, de achtste score in de provincie. Dat betekent dat de Kamer een kleine honderd leden zal tellen met minder stemmen.”

Peter Mertens herinnert eraan dat 120 jaar geleden de eerste socialist Edward Anseele uit Gent verkozen werd in Luik. “Toen deed niemand heikneuterig over het feit dat hij in Luik was verkozen, Anseele sprak niet één van de twee landstalen, hij sprak de taal van de werkende klasse, die toen nog primeerde op alle nationalistische gevoelens. Ook Raoul Hedebouw en Marco Van Hees zullen zich niet beperken tot het Franstalige landsgedeelte, ze zullen de stem vertolken van de werkende klasse, van de jongeren en van iedereen die het moeilijk heeft in het hele land. Om dat uit te drukken, kondigen we op deze persconferentie aan dat de PVDA met haar twee federale parlementsleden een tournee zal organiseren in heel het land, ook in Vlaanderen. Nog voor de vakantie zal Raoul in Gent, Antwerpen, in Hasselt of Genk gaan spreken als volksvertegenwoordiger van de PVDA+.”

Acht verkozenen

Raoul Hedebouw – aangekondigd door David Pestieau, de chef van de studiedienst van de PVDA als ‘een Limburger uit Luik’ – noemt het een “historisch moment”, nu de PVDA+ voor het eerst sinds 1981 een nieuwe politieke familie naar de verschillende parlementen stuurt: vier in het Brussels Parlement, twee in het Waals Parlement en twee in de federale Kamer. “Het is geen toeval dat Peter en ik met de twee landstalen spelen. Ik ben dan wel verkozen in Luik, maar mijn mama komt uit Hasselt, mijn papa uit Ruddervoorde, de hoofdstad van Vlaanderen”, schertste een goedgeluimde Hedebouw. “Ik spreek dan ook Nederlands met een Luiks accent en Frans met een Limburgse toon”. Hij verzekerde dat Marco en hijzelf hun rol in het parlement zullen spelen in solidariteit met de arbeiders en bedienden van Sidmar in Gent en van ArcelorMittal in Luik. “Wij zullen in onze interventies in het federaal parlement steun geven aan de dokwerkers van Antwerpen, maar even goed aan die van Gent of van Luik. We zullen de openbare diensten verdedigen overal waar er verzet is tegen de neoliberale politiek die de volgende regering zal toepassen.”

Twee arbeiders naar Parlement

Raoul Hedebouw wijst er met een bijzondere trots op dat de PVDA twee arbeiders naar het Parlement stuurt. “Met Fréderic Gillot sturen we een staalarbeider naar het Waals Parlement en met Youssef Handichi een buschauffeur van de MIVB naar het Brussels Parlement.” In het Brussels Parlement komen daar ook nog bij Michaël Verbauwhede, voormalig voorzitter van de Federatie van Franstalige studenten FEF en medewerker van de Ligue des familles, de Franstalige gezinsbond en Mathilde El Bakri, medewerker van Geneeskunde voor het Volk.

Naar de koning

PVDA-voorzitter Peter Mertens deelt nog mee dat hij vanochtend een telefoon heeft gekregen van het koninklijk paleis. “Ze hebben daar blijkbaar mijn telefoonnummer gevonden… We zullen de koning met veel fierheid zeggen dat de PVDA niet de laatste, maar de eerste nationale partij van een nieuwe type is, die de solidariteit in het land belichaamt. We zullen de koning ook onze vijf prioriteiten overhandigen, die naar voren zijn gekomen uit de enquête, die in onze precampagne door 41.000 mensen is beantwoord. Die prioriteiten zijn het engagement van de verkozenen van de PVDA+.”

Tot slot dankt Peter Mertens nog de honderden kandidaten en medewerkers die met weinig middelen – 300.000 euro is maar een fractie van wat de andere partijen aan deze campagne hebben besteed – toch een mooi resultaat hebben bereikt.

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Ja, het zag er lang goed uit maar toch net niet in Vlaanderen, maar de aanzet is gegeven, volgende keer zal het lukken, zeker als de NV-A 5 jaar aan zet is geweest ... Zeker een welgemeende proficiat aan PTB-Go!
Eigenlijk is het Marxisme een economische ideologie, waarbij we moeten uitgaan van de veronderstelling, dat niet zozeer het aantal verkozenen telt, maar wél de opname van het gedachtegoed bij de andere partijen. Uiterst rechtse partijen hebben geschiedkundig gezien daar succes waar het sociaal-economische erop achteruit gaat. De dag dat het Vlaamse volk de achteruitgang aan den lijve voelt en bewust een anti-liberale stem wil uitbrengen, heeft hij eigenlijk weinig keuze ... tenzij de PVDA+. Het Jammerlijke aan het gehele verhaal is dat de meerderheid van de bevolking onze partij associeert met het communisme. Voor velen een zwarte -, soms zelfs gruwelijke periode in de geschiedenis, een beeld dat we naar de publieke opinie toe, moeten omvormen naar een imago van gelijkheid, een wederzijds respect en engagement. Misschien is de brave burger of de tijd hiervoor nog niet rijp genoeg ? De geschiedenis leert ons dat elkeen zijn of haar tijd krijgt !