Michaël Verbauwhede

Michaël Verbauwhede, lijsttrekker Brussels parlement, maakt openheid PVDA zichtbaar

Een paar maanden geleden interviewden we hem nog toen hij net lid was geworden van de PVDA. Nu maakte de partij bekend dat Michaël Verbauwhede bij de verkiezingen van 25 mei lijsttrekker wordt voor het Brussels parlement. Hij roept op een “nuttige stem” uit te brengen, voor de PVDA.

Michaël Verbauwhede gaat dus de kieslijst trekken voor het Brussels Gewest. De Brusselse lijst voor het federale Parlement wordt getrokken door Benjamin Pestieau, voorzitter van PVDA Brussel.

Michaël Verbauwhede is 28 jaar oud, ex-voorzitter van de federatie van Franstalige studenten (FEF), bediende bij de Ligue des Familles (de Franstalige tegenhanger van de Gezinsbond) en syndicaal afgevaardigde. Hij is medewerker van de PVDA-studiedienst en legt de laatste hand aan een boek over justitie, met gesprekken met advocaat Jan Fermon en ex-voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg Christian Panier. Toen we hem de vorige keer spraken, beschreef hij zijn motivatie om bij de PVDA te komen als de “revolte van ‘opgeofferde generatie’”. Door de Brusselse PVDA-lijst te trekken wil hij de sociale verworvenheden heroveren.

Volksvertegenwoordiger worden is voor hem vooral iets collectiefs, ambitieus maar realistisch. “Een stem voor de PVDA”, zegt hij, “zal een nuttige stem zijn om de eisen van de mensen in het parlement te brengen.”

U bent nog maar relatief kort bij de PVDA. Kunt u nog eens in een paar woorden uitleggen wat uw engagement is en waarom u lid werd van de partij?

Michaël Verbauwhede. Ik ben al jaren actief in de studentenbeweging. Toen ik bij de PVDA kwam, heb ik uitgelegd dat de PVDA volgens mij de enige partij is die in staat is om dingen te veranderen, om de situatie van de jeugd te verbeteren, om de dramatische toestand van Brussel aan te pakken. En sinds ik bij de PVDA ben, zie ik dat elke dag opnieuw bevestigd.

De PVDA van Brussel wou haar openheid en verbreding tonen door mij voor te stellen als lijsttrekker bij de regionale verkiezingen

Als ik zie wat de andere partijen de laatste tien, vijftien jaar hebben gedaan in Brussel, en meer algemeen in België, dan stel ik vast dat ze niet bezig geweest zijn met de rechten van de bevolking, met het recht op werk, het recht op een gezonde leefomgeving… De partij die daar wel voor zal vechten is de PVDA.

Sinds enkele maanden werk ik mee met de studiedienst van de partij, en ik was ook sterk betrokken bij de verkiezingsenquête. Daardoor had ik de gelegenheid veel mensen te ontmoeten. Je voelt dat de mensen boos zijn.

Waarom u? Waarom die keuze?

Michaël Verbauwhede. Steeds meer mensen sluiten zich aan bij de PVDA. In de middenveldorganisaties, de vakbonden en de burgerbewegingen, zijn er meer en meer mensen met sympathie voor de PVDA of die lid worden. Ik ben relatief nieuw in de partij, ik ben jong, ik kom uit het middenveld… Ik denk dat de PVDA Brussel de openheid en de verbreding zichtbaar wou maken door mij voor te stellen als lijsttrekker bij de regionale verkiezingen. Dat vertegenwoordigt die realiteit van de groeiende sympathie van de burgerbewegingen, het middenveld en de vakbonden ten aanzien van de PVDA.

Wat mij aantrekt: het gaat niet om een individueel, maar om een collectief project

Trouwens, we zijn de volledige kieslijst aan het samenstellen en we zorgen ervoor dat ze de realiteit van Brussel weerspiegelt. Er zullen mannen en vrouwen op staan, mensen van verschillende origine, vakbondsafgevaardigden, jongeren en minder jongeren… Maar ook, en dat is belangrijk, het zal een tweetalige lijst zijn, die we indienen in het Franstalige college. Dirk De Block, gemeenteraadslid in Molenbeek en van oorsprong Nederlandstalig, zal erop staan. Weet je, hij kan eigenlijk geen kandidaat meer zijn op een lijst voor het Nederlandstalige college, omdat hij al eens kandidaat was voor het Franstalige college. Voor de rest van zijn leven staat hij dus te boek als Franstalige.

Wij vinden dit systeem van taalverdeling niet normaal en willen dat aanklagen door een tweetalige lijst in te dienen. Zelf ben ik trouwens tweetalig, wat ook een voordeel is in Brussel.

Bent u klaar om die taak op te nemen?

Michaël Verbauwhede. Het wordt een werk van lange adem, maar wat belangrijk is: het is een collectief project. Een parlementslid van de PVDA, of een gemeenteraadslid, zoals er nu al zijn, werkt met de mensen, met de werkende bevolking, om hun strijd en hun eisen in de raad en in het parlement te brengen. Dat is ook wat mij aantrekt in dit project: het is geen individueel project, om een lijntje toe te voegen aan je cv. Het is een collectief project, dat uitgaat van de vaststelling dat er eisen zijn die op het politieke niveau moeten gebracht worden, en de andere partijen doen het niet.

Het is een sterk punt van de PVDA dat ze het vertrouwen geeft aan een jonge generatie

De PVDA wil de verzuchtingen van de Brusselaars – de eisen en de strijd van de inwoners en de werkende bevolking – vertalen naar het politieke niveau. Dat is belangrijk. Iemand is natuurlijk het gezicht, maar het collectieve project primeert.

Wat was uw reactie toen de PVDA u vroeg voor het lijsttrekkerschap?

Michaël Verbauwhede. Het is een zware verantwoordelijkheid. Ik heb die beslissing dus niet licht genomen. Ik heb erover gepraat, erover nagedacht… Eerlijk gezegd, het was niet mijn carrièreplan om lid te worden van de PVDA om een plaats te krijgen op de lijst en volksvertegenwoordiger te worden.

Ik ben veel bezig met onderwijs, kindergeld, regionaal beleid… Ik begrijp dat de partij mij gevraagd heeft, maar het was niet vanzelfsprekend dat ik daarom lijsttrekker zou worden. Ik was zelfs wat verbaasd, maar ik heb erover nagedacht en besloten dat ik ervoor zou gaan en het beste van mezelf zou geven.

Met Benjamin Pestieau, die lijsttrekker wordt voor het federaal Parlement in Brussel, zijn jullie twee jongeren die de lijsten van de PVDA trekken in Brussel. Is dat tekenend voor een jonge generatie die zich engageert in de partij?

Michaël Verbauwhede. Voor Brussel is dit tekenend, in die zin, dat het een jonge stad is. Als ik bijvoorbeeld Laurette Onkelinx zie, die de federale lijst zal trekken trekker voor de PS in Brussel, vraag ik me af wat haar boodschap is, welke vernieuwing zij brengt. Zij was al minister voor ik wist wat politiek is… Ik denk dat het vertrouwen in een jonge generatie een sterk punt is van de PVDA.

Voor wat staat die nieuwe generatie, die jongeren uit het middenveld, de vakbond… volgens u? 

Michaël Verbauwhede. Ze staat voor de nood aan een toekomst voor de jeugd. De perspectieven voor de jeugd zijn niet schitterend: 30% werkloosheid onder de jongeren in Brussel, falen en afhaken op school… het is dramatisch. Welke toekomst geeft men aan de jongeren?

Men kan de mensen niet beschuldigen omdat ze iets zoeken dat niet bestaat. Er is niet genoeg werkgelegenheid, men moet er dus creëren

Vaak hoor je zeggen dat deze generatie jongeren de eerste zal zijn die het minder goed zal hebben dan haar ouders. Dit kunnen we niet laten gebeuren! Er is nog nooit zoveel rijkdom geproduceerd in België als vandaag. In de jaren 70, toen er nog een toekomst was voor de jongeren, toen de mensen geen schrik hadden voor de toekomst van hun kinderen, werd er veel minder rijkdom geproduceerd als nu. Het maatschappelijke debat moet dus opnieuw gaan over verdeling van de rijkdom en over welke toekomst we willen voor de jongeren. Dat debat is cruciaal, voor Brussel omdat het een bijzonder jonge stad is, maar meer algemeen voor heel België.

Waarom keren sommigen van die nieuwe generatie, zoals u, zich naar de PVDA en niet naar de traditionele linkse partijen?

Michaël Verbauwhede. In het verleden konden deze partijen de indruk wekken dat ze de dingen zouden veranderen. Maar in de feiten, stel ik vast dat de situatie verslechtert, ondanks het feit dat die partijen op verschillende bestuursniveaus mee regeren. Op het vlak van werkloosheid werd niets gedaan, alle getroffen maatregelen verergeren de zaken. Hun politiek bestaat erin de werkzoekenden te beschuldigen omdat ze geen werk hebben, en hun werkloosheidsuitkering af te nemen.

Concreet zal dat ertoe leiden dat op 1 januari 2015 9.000 Brusselaars – vooral jongeren – uitgesloten worden van de werkloosheid. Dat is de politiek die nu gevoerd wordt, zowel door de federale regering, als het Brussels Gewest. Dat is geen toekomstperspectief! Men kan de mensen toch bestraffen omdat ze iets zoeken dat niet bestaat. Er is niet genoeg werk, er moet er dus gecreëerd worden.

Een ander belangrijk dossier is dat van de sociale woningen. De nood aan sociale woningen is enorm toegenomen in Brussel. Je zou denken dat de Gewestregering zou besluiten om nieuwe woningen te bouwen, zoals ze beloofde in 2004. Maar wat stellen we vast? Het aanbod neemt niet alleen niet toe, het vermindert zelfs. Tussen 2004 en 2012, waren er 731 sociale woningen minder beschikbaar.

Tegenover hun visie van het begeleiden van de sociale afbraak stellen wij een visie van sociale herovering

Vandaag voeren Groen, Ecolo en de PS in het Brussels Gewest een politiek, die er in het beste geval in bestaat te discussiëren in de marge om het “minder erg” te maken en in het slechtste geval gaan ze mee in de repressieve logica, met GAS-boetes, de maatregelen rond werkloosheid… Het bilan van de Brusselse regering is volgens mij dus negatief, en ik kan mij daar niet in vinden.

Welke rol zou een PVDA’er spelen in het Brusselse parlement in deze context?

Michaël Verbauwhede. Er zijn twee dingen. Enerzijds is er de grond van de zaak, de politieke visie tegenover de stad en het gewest. Tegenover hun visie van begeleide sociale afbraak stellen wij een visie van sociale herovering: het recht op werk garanderen, het recht op een degelijke woning tegen een betaalbare huurprijs garanderen, het recht op een gezond leefmilieu garanderen, het recht op duurzame en betaalbare mobiliteit garanderen… Dat is de politieke visie die we willen ontwikkelen.

Aan de andere kant is er de vorm. Het volstaat om te kijken wat iemand als Dirk De Block, gemeenteraadslid voor PVDA+ in Molenbeek doet. Toen de prijs van de kinderopvang spectaculair steeg, mobiliseerde hij de bevolking om naar de gemeenteraad te komen. Het antwoord van de burgemeester was er de politie op afsturen om te verhinderen dat de mensen binnenkwamen in de gemeenteraad, nochtans een openbare plaats. Het antwoord van de meerderheid was de politie met honden op de mensen afsturen, om te verhinderen dat ze deze schijndemocratie zouden bijwonen. Onze rol in de gemeenteraden en in de parlementen, gaat dus ook over de vorm van democratie, werken met de mensen. Wij zullen de eisen, de bekommernissen en de strijd van de mensen meenemen  naar het politieke niveau. Deze logica van te werken met de mensen is belangrijk. Niet vóór hen, maar mét hen.

Denkt u echt dat er een kans is dat u verkozen wordt?

Michaël Verbauwhede. Absoluut. De doelstelling van de PVDA is in alle parlementen van het land binnen te geraken. In Brussel meer bepaald denken we dat het zeer goed mogelijk is dankzij het mechanisme van de lijstverbinding. Dat is een mechanisme dat toelaat de antidemocratische kiesdrempel van 5%, die een lijst moet halen om een verkozene te hebben, te omzeilen. De kiesdrempel is een akkoord afgesloten tussen de traditionele partijen om te voorkomen dat kleine partijen erin geraken. Zonder die drempel had de PVDA nu al een of twee verkozenen.

De PVDA haalde in Brussel 6.388 enquêtes op. Het is zo dat we aan politiek doen, het is niet met vijf rond de tafel dat we beslissen wat we gaan verdedigen voor de mensen

Hoe werkt lijstverbinding? Verschillende partijen kunnen een akkoord sluiten tot lijstverbinding. Het is een zuiver technisch akkoord, er is dus geen gezamenlijk programma of wat dan ook. Elke partij voert haar campagne en na de stemming worden de stemmen die de verschillende partijen haalden, verzameld om samen de drempel van 5% te overschrijden. En eenmaal die drempel overschreden, zijn er minstens drie verkozenen beschikbaar, die tussen de verschillende partijen verdeeld worden volgens een automatische verdeelsleutel. Als we concreet de resultaten bekijken van de voorgaande verkiezingen en de peilingen betreffende de partijen waar de PVDA dit akkoord gesloten heeft (ProBrussel, Belgische Unie-Union Belge en de Piratenpartij, n.v.d.r.), is het zeer goed mogelijk dat de PVDA minstens één verkozene heeft.

De nuttige stem in 2014 is een stem voor de PVDA, aangezien de PVDA daardoor echt een verkozene kan halen. Het is een nuttige stem voor de werkende mensen, voor de Brusselaars, om de eisen van de mensen in het gewestelijk parlement te brengen.

U had het over de verkiezingsenquête van de PVDA. Kunt u daar meer over vertellen?

Michaël Verbauwhede. Het was een groot werk, en de PVDA haalde in Brussel 6.388 enquêtes op. Zo konden we echt naar de Brusselaars gaan. We deden de enquête zowel op de werkvloer als op straat, in de groepspraktijken, bij jongeren, bij ouderen… Het is zo dat we aan politiek doen, niet door met z’n vijven rond een tafel te beslissen wat we gaan verdedigen voor de mensen. De mening van de bevolking wordt zelden gevraagd. Als men het hen vraagt, dan zijn ze eerst verbaasd, maar je voelt dat ze verlangen om over politiek te spreken, over hun problemen, over wat moet opgelost worden en hoe…

De resultaten worden nu volop geanalyseerd en in een volgende fase gaan we terug naar de Brusselaars om hen de resultaten van de enquête voor te stellen, maar ook om de prioriteiten van de mensen nog te verfijnen.

Wij gaan dus een twintigtal avonden organiseren om de resultaten van de enquête voor te stellen in de Brusselse gemeenten. Op verschillende van die avonden zal ik aanwezig zijn. De data vind je op de site van de PVDA en van PVDA Brussel, en ik nodig alle mensen die dit lezen en er meer willen over weten uit om met ons te komen discussiëren.

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.