"Medicamenten zijn geen luxe, mevrouw De Block."

Honderden patiënten stuurden minister Maggie De Block een nieuwjaarskaartje uit protest tegen de prijsverhoging van levensnoodzakelijke medicamenten. Een bloemlezing uit de vele getuigenissen.

Heb heel mijn leven VLD gestemd, maar daar komt nu een einde aan

“Omdat ik redelijk wat pillen moet slikken om mijn gezondheid op peil te houden, stuur ik je deze boodschap.  Bovendien ben ik gepensioneerd en de centjes vliegen al genoeg de deur uit.  Dus overweeg je beslissing en laat het voorschrijven bij de dokters (waaronder jij). Zij zullen niets voorschrijven wat niet nodig is. Heel mijn leven heb ik al voor de Open Vld gestemd. Ik vrees dat daar nu een einde aan komt.”

Dure medicamenten: gemakkelijk als je duizenden euro's per maand verdient, zoals u

“Betaalbare medicamenten. En dit niet enkel voor de elite! Het is gemakkelijk te denken dat het iets duurder kan als je duizenden euro's per maand verdient, dat is toch wat u verdiend, hè! Ikzelf ben 55 jaar en werkzaam in een groot metaalbedrijf, gelukkig ben ik nog "medicamentloos" maar vele van mijn honderden collega's moeten zelf of hebben gezinsleden die dagelijks medicatie moeten slikken. Zij doen dit niet voor hun plezier, maar omdat hun dokter dat nodig vindt. U bent zelf dokter en dus weet u dat uw collega’s dit alleen voorschrijven omdat dit hun patiënten beter/gezonder maakt. Alleen is het zo dat mijn collega's geen duizenden euro’s verdienen zoals u en het eind van de maand altijd ver voorbij het moment komt dat hun bankrekening op nul staat. Dus stellen ze al eens een doktersbezoek uit uit financiële noodzaak. Vindt u dit normaal? Vindt u het normaal dat een voltijdse  op het eind van de maand financiëel te kort komt? Vindt u het normaal dat ze een bezoek aan de dokter uitstellen, omdat ze weten dat ze de medicatie niet kunnen kopen? En dit zijn mensen die nog werk hebben! Wat met de duizenden zieken die geen werk of vervangingsinkomen hebben? Daarom zouden we beter het kiwimodel invoeren om zo de kosten te drukken en de mensen de mogelijkheid te bieden hun medicatie op tijd te kunnen aankopen! In deze financiële harde tijden moeten we misschien naar andere middelen grijpen om het kiwimodel in te voeren, samen eventjes met mijn collega's delegees overleggen hoe we dit kunnen aanpakken straks!”

Ik ga nu elke maan medicatie shoppen in Nederland

“Ik ga nu 1 keer per maand medicatie shoppen in Nederland. In tegenstelling tot wat u misschien zou denken, mevrouw De Block, rook ik niet en drink ik ook geen druppel alcohol. Wel ga ik één keer per maand naar het Kruidvat in Hulst (ik woon in Oost-Vlaanderen.) Daar kost een doosje paracetamol 1 euro (20 pillen), Motilium 3 euro en Imodium 3 euro. In België gebruik ik Omeprazol. Wat veel duurder zal worden. Waarom, vraag ik me af, als onze buurlanden dit goedkoop kunnen aanbieden? Medicatie wordt in 2017 goedkoper - toch volgens de statistieken - maar door de taksen voelen we dit niet, integendeel, we betalen binnenkort meer. U bent maar één persoon van Open Vld, maar daarnaast was u ook huisarts en kunt u de stem van de burger laten gelden in het parlement, iets wat ik niet kan. Ik ben dus niet tegen u, maar wel tegen jullie beslissing. Ik hoop dat u het verschil kan maken.”

Ik had meer van u verwacht! Betaalbare medicamenten voor iedereen!

“Je kunt maar beter gezond blijven wat ontzettend moeilijk is, wanneer je moet leven in een van de ongezondste regio's van Europa. Niet iets om trots op te zijn en ver van gezond. Jammer, maar kinderen zijn hiervan nog de grootste dupe: ze krijgen meer allergieën en vooral meer infecties aan de luchtwegen. En nu worden de gewone middelen die verlichting kunnen brengen duurder! Terwijl we al onder druk staan door de andere besparingen die ons om de haverklap worden opgelegd. Telkens komt er een herberekening, waardoor we moeten bezuinigen op verwarming, water, kleren en eten. Nee, fraai is dit allemaal niet, ik had meer lef van u verwacht. Misschien kunt u dit jaar met uw hand over uw hart strijken want de gewone mensen die je ooit zo bewonderden zijn dit waard.  Betaalbare medicamenten! Graag voor iedereen!”

Medicatie kan verschil zijn tussen werken en een uitkering

“Beste Maggie,
Als huisarts zou u toch enig besef moeten hebben van de sociale en medische gevolgen van prijsstijgingen van medicatie die voor sommigen het verschil betekent tussen werken, al is het halftijds, en leven van een uitkering.  Graag zou ik van u eens een andere weg zien: medicatie die noodzakelijk is voor voldoende levenskwaliteit, goedkoper maken. U ontgoochelt me door uw boekhoudersmentaliteit!”

Schande dat er in deze maatschappij waar de rijken altijd maar rijker worden, altijd wordt gesnoeid in de zorg, onderwijs en sociale zekerheid 

“Betaalbare medicamenten! In onze samenleving, waar de rijken altijd maar rijker en rijker worden door toedoen van een groot deel van de politiek, is het een schande dat jullie altijd maar snoeien, niet alleen op medicatie maar ook in de zorg, onderwijs en sociale zekerheid. Als de politiek zo verder doet, komt er een dag dat we in ons klein landje aan niemand nog iets positiefs zullen durven toewensen. Daar jullie beetje bij beetje onze verworven rechten die onze voorouders met zweet en bloed hebben verworven, gewoon van tafel vegen tot er niets meer overblijft voor de kleine man. Ondanks mijn terechte frustraties wil ik u en je naasten het beste toewensen voor 2017. Alsook voor allen die door uw maatregel en de maatregelen van vele anderen in het halfrond  geen menswaardig bestaan meer zullen kunnen leiden.
Groetjes van een kleine Belg die de egocentrische hypocrisie van  onze leiders moe is.”

Mijn oude dag zal ik niet in België slijten, daar zorgen jullie wel voor

“Maggie,
Mag ik u bedanken voor de vakantie die ik al meer dan vijf jaar niet gehad heb ... omdat ik me in dit land als alleenstaande, huur-betalende, nog steeds werkende zestigjarige vrouw kapot betaal aan vaste kosten. De steeds maar meer opbouwende onzekerheden en stress hebben mijn gezondheid al zwaar aangetast: astma, maagwandontstekingen, maagzweren, rugproblemen. Zelfs de apothekeres maakte laatst een opmerking over de zware rekeningen die ik nu al moet betalen. Als ik "ooit" met pensioen mag gaan van jullie, zou ik nog zeven euro per dag over hebben om van te leven. Met 1.300 euro per maand heb ik echter geen recht op wat voor korting of bijpassing dan ook. Ieder jaar reken ik in januari met een bang hartje de kosten van het afgelopen jaar weer uit. Iedere keer dat jullie de zoveelste verhoging aankondigen, verkleinen jullie de kans op mijn leven (en dat van duizenden anderen). Het gaat al lang niet meer om de kwaliteit van het leven maar het leven zelf. Mensen sterven letterlijk omdat ze afgesneden worden van energie.  Mijn ouders leven nog en hebben met hun klein pensioentje ook nergens recht op. Voor alles betalen ze de volle pot. Zij behoren nog tot de generatie die op koude ijsdagen met dikke wollen sokken OVER hun schoenen naar de bank lopen om hun rekeningen toch maar op tijd te kunnen betalen. Een home kunnen zij zich uiteraard niet veroorloven. "Self- banking" ook niet. Ik zal dus voor hen zorgen met alle liefde die ze mij ook gegeven hebben. De twintigduizend euro die jullie ieder jaar van mijn wedde afhouden leggen jullie maar bij de miljoenen van alle andere werkende Belgen. Misschien vindt Verhofstad nog wel ergens een mooi pand dat hij wil laten renoveren op onze kosten of kan De Gucht zijn wijnkelder in Toscanië wat aanvullen. Drie van mijn vrienden zijn al uit België weggetrokken. Voor mij is er hopelijk ook ergens een plaatsje in de wereld  waar ik mijn oude dag kan slijten als mijn ouders er eenmaal niet meer zijn. In België zal het zeker niet zijn, daar zorgen jullie wel voor.”

Jullie zijn de pedalen volledig kwijt

“Jullie zijn de pedalen van de realiteit volledig kwijt ... en sommige uitspraken van bekende Belgen kunnen dit enkel beamen. Paola zei ooit op tv tijdens de overstromingen: "Waarom gaat ge dan niet naar uw tweede woning." Of Kris Peeters die vindt dat we boven onze stand leven. Volgens De Wever zijn we dan weer restafval. Ik word dit jaar lid van de PVDA ... de enigen in dit land die nog met de werkende mensen begaan zijn. Als ik met pensioen ben, kan ik het lidgeld van 20 euro niet meer betalen dus doe ik het nu, dan hebben ze dat toch ... samen met mijn respect en dankbaarheid.”

Nu je zelf in de politiek zit, ben je ineens geen arts meer 

“Iemand die zijn medicatie constant nodig heeft, moet zich niet blauw betalen aan prijsverhoging! Het kan anders, mevrouw De Block en dat weet u evengoed. U hebt de macht om het anders te doen, dus doe het dan ook en kom niet af met andere smoesverhalen. Als u opnieuw gewone arts was in plaats van politicus, dan zou u nog eens vloeken wat de politiek met  je patiënten doet. Nu je zelf in de politiek zit, ben je ineens geen arts meer en vul je samen met "andere"  politiekers het gat vol schulden, met het geld van uw gewezen patiënten. Ineens geen gewetensvolle arts meer tegenover uw patienten, maar een verbeten politicus, die het geld haalt, waar hij het niet moet halen. Laat de zieke mensen hun medicatie betalen met wat ze kunnen betalen. Gezondheid is een fundamenteel recht, waar eigenlijk niemand iets zou moeten voor betalen. Ik ben maar een gewone vrouw, eigenlijk net als u, maar ik zie nog om naar de  zieke mensen, terwijl u daarvoor volledig de ogen sluit, omdat u niks anders kunt? Jawel, haal uw politieke blinddoek weg en haal het geld waar u het anders kan halen! Met de beste groeten, van iemand die nog bezorgd is om zijn zieke medemens!”

Jammer dat u de broodnodige medicatie duurder maakt!

“Dank u Maggie! Ik ben reumapatient. Door mijn ziekte kan ik niet meer voltijds werken. Toch doe ik alle moeite om deeltijds mijn job te doen. Hiervoor heb ik dubbel mijn medicatie nodig, ook de maagzuurremmers. Financieel heb ik het niet gemakkelijk. Ik heb ooit de maandelijkse medische uitgaven opgeteld en ben hiermee gestopt want ik werd er moedeloos van! Mijn broodnodige steunzolen die gemaakt worden door een podologe, worden ook al niet terugbetaald. Ja ik weet het, de zolen gemaakt door een orthopedist waar ik enkel in een stuk schuim moet stappen ... die wel, voor de helft!
Jammer dat u de goede en nuttige zolen niet terugbetaald laat worden!
Jammer dat u de broodnodige medicatie duurder maakt!
Jammer dat niet niet alle ziektes dezelfde aandacht krijgen!
Jammer … zo kan ik zeker nog enkele lijnen verder doen!
Jammerlijke groetjes”

Mensen nemen medicijnen niet voor hun plezier

“Mensen nemen medicijnen niet voor hun plezier. Hou ze betaalbaar voor iedereen. Op deze manier, verwoord ik het vriendelijk.”

48 jaar gewerkt en toch in armoede, door jullie beleid

“Na 48 jaar gewerkt te hebben als werknemer in de scheikundige nijverheid, en daarna nog 6 jaar als  zelfstandige in bijberoep word ik door jullie beleid met mijn klein pensioen in de armoede gedreven. Ben nu 75 jaar en heb enkele zware ziektes, hartziekte en kanker overleefd. Al de opgesomde medikamenten die je nu veel duurder maakt, moet ik innemen. Door de hoge kostprijs zal ik die niet verder kunnen bekostigen.”

Met een beetje magie kan het beter, Maggie

“Dag Maggie,
de zoveelste besparing op de rug van de werkende mens die probeert eerlijk zijn boterham te verdienen. Met een een beetje magie ter grootte van een bruistabletje kan Maggie zeker betere plannen verzinnen. Spreek erover met je dokter!”

Brood wordt toch ook niet vijfmaal duurder?

“Betaalbare medicamenten! Een medicijn is een basisbehoefte … De broodprijs  wordt ook niet 5 maal duurder!”

Geen besparingen op de zorgverlening van ouderen! 

“Geen besparingen op de zorgverlening van ouderen! Ik wens dat je op hogere leeftijd nooit in een mensonwaardige situatie hoeft terecht te komen, waarbij kwaliteitsvolle zorg in het gedrang komt.  Mijn man is noodgedwongen mantelzorger van onze buurman, 78 jaar en hulpbehoevend. Deze man is het grootste deel van de dag bedlegerig en behelpt zich met een rollater bij verplaatsing van de noodzakelijke verplaatsingen thuis. Verder komt er een poetsdienst en verpleging aan huis. Voor de rest is hij afhankelijk van anderen voor boodschappen,om zijn kolenkachel aan te vullen en op te schudden (én het gras af te rijden tijdens de zomermaanden). Mijn man gaat twee keer daags bij hem binnen om deze klusjes te klaren. Omdat hij niet meer in staat is zich goed te behelpen en zelfstandig te blijven wonen, was er een aanvraag ingediend door het OCMW in een rust- en verzorgingstehuis van zijn woonplaats. Maar wat blijkt? Hij werd afgekeurd!  Reden: "Aangezien hij zijn voordeur wel moet opendoen om alle diensten en mijn echtgenoot binnen te laten, vonden ze hem "goed" genoeg, aangezien hij zich verplaatst om de deur te openen."

Dit is een beschaafd en rijk land onwaardig

“Telkens opnieuw wordt de lat hoger gelegd en de voorwaarden strenger gemaakt vooraleer ik in een rusthuis opgenomen kan worden. Enkel en alleen uit besparingsoverweging. Ik vind dit echt niet meer kunnen en een beschaafd en rijk land als het onze onwaardig. Tegelijkertijd wordt wel 7 miljard euro aan bedrijven geschonken, hoorde ik deze morgen vertellen op de radio. Terwijl bewezen is dat grote bedrijven weinig of zelfs geen belastingen betalen. Of gaan we verder bergaf naar een situatie zoals in Groot-Brittannië waar men voor het moment de grootste crisis in de ziekenhuizen meemaakt?”

Als dokter zou u moeten weten: medicatie is geen luxe

“Beste Maggie

Begrijpt u wel dat medicatie geen luxe is? U als dokter zou dat beter moeten weten als geen ander. U beseft toch dat u weer in de geldbeurs zit van een patiënt, die zijn medicatie onmogelijk nog kan betalen, zeker als hij of zij  zwaar ziek is? U, als dokter neemt hiermee een radicale wending tegenover de zieke mensen, waar u als arts eigenlijk voor moet zijn in plaats van tegen. Ik hoop dat het u nooit zal overkomen dat u niet kan genezen omdat u de medicatie niet meer kan betalen, maar als arts hebt u daar weinig of geen last van  aangezien u van de vertegenwoordigers genoeg medicatie krijgt om heel uw familie mee te genezen! Mensen zitten op hun tandvlees en dat weet  u verdomd goed. Weet goed dat er voor iedereen een karma bestaat, ook voor u, er zijn andere manieren om de mens in de straat, waar u ook uw boterham aan hebt verdiend, beter te beschermen tegen uitbuiting van het multinationaal systeem dan waar u nu  mee bezig bent. u verrijkt de rijke en verarmt de arme. In mijn ogen helemaal niet goed bezig, maar ja, dat is het motto van uw partij en al die andere blauwe graaiers die op kosten van de staat - wij dus -  villa's mogen verbouwen en andere onsmakelijke dingen uitspoken!
Groeten van een alleenstaande moeder met een studente die beiden regelmatig medicatie nodig hebben en die niet meer kunnen betalen.”

Laat de prijzen van medicamenten aub zoals ze zijn!

“Beste mevrouw de minister,
Ik ben geboren in 1947, dus van ietwat respectabele leeftijd. Ik wil u in de eerste plaats mijn wensen aanbieden voor dit nieuwe jaar, waarvan niemand weet wat het zal brengen, behalve u misschien (op medisch gebied dan alleszins). Ik heb niet zo'n goede gezondheid, ik ben afhankelijk van een aantal medicijnen, daarom zou ik u met aandrang willen vragen om de prijzen NIET te verhogen, ik leef namelijk van een klein pensioentje. Als u weet dat ik moet rondkomen met minder dan 1.500 euro per maand, waarvan ik 650 euro huishuur betaal, dan zal u dat waarschijnlijk niet veel zeggen, uw inkomen is een veelvoud daarvan. Ik herhaal daarom mijn dringend verzoek: laat de prijzen van de medicijnen zoals ze zijn, u bewijst er héél veel mensen een belangrijke (zoniet levensnoodzakelijke !) dienst mee, geloof me. Ik hoop dat u de zieken dit jaar niet in de steek zal laten, zij verdienen beter! Een goed, gelukkig en gezond jaar met indien u ze nodig heeft, betaalbare medicamenten: Leve het kiwimodel.”

Ook minder bedeelde zieken moeten toegang hebben tot medicatie

“Ook minder bedeelde zieken moeten toegang behouden tot een solidaire betaalbare gezondheidszorg. De farma-industrie zal er geen bonus door missen, offertes aanpassen of uitsterven zou Darwin zeggen. Alvast bedankt om er uw tanden in te zetten (van de kosten voor orthodontie zal ik voorlopig zwijgen).”

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Spreek vooral nooit over het zeer grote misbruik van medicatie, waarbij de medemens schaamteloos verplicht wordt om hier in mee te betalen. Dat de medicatie nu zo duur wordt vindt eveneens zijn oorzaak in het feit dat de tussenkomst van de gemeenschap hier vele malen te hoog ligt. Hoeveel betaald men nu voor zijn ziekenkas ? Een gewoonweg belachelijk kleine som vergeleken met de werkelijke kosten die hier tegenover staan. Welk een belachelijk klein percentage moet men nu betalen van de reële kostprijs voor geneesmiddelen ? Dit kan niet anders dan op financieel vlak tot totaal onhoudbare situaties leiden. Om tot een betere verdeling van deze kosten te komen ? Laat hen die meer verdienen hier dan ook meer in bijdragen. Of is dit OPNIEUW de verboden eis misschien ?