(Foto Victor Serri / Flickr)

De PVDA, Comac en Marianne betogen mee tegen Spaanse anti-abortuswet

auteur: 

Comac

auteur: 

Marianne

Marianne, COMAC en de PVDA zetten zich in voor een andere maatschappij. Een maatschappij die zorg draagt voor vrouwen, hun rechten en hun toekomst. Daarom betogen zij op 29 januari mee tegen de Spaanse anti-abortuswet en voor een vrije keuze.

Overal ter wereld ondergaan vrouwen abortus. In Brussel kiest een op de vijf zwangere vrouwen voor abortus. In 2011 kozen in heel België 19.500 vrouwen voor abortus.

Er zijn verschillende redenen waarom een vrouw kiest voor abortus, en die redenen zijn al eeuwen dezelfde, los van de socio-economische, religieuze of culturele achtergrond van de vrouw die deze keuze maakt. De redenen zijn divers. De vrouw is zich bewust van de beperkingen om voor een kind te zorgen, of de horror van een verkrachting is ondraaglijk, of medische problemen brengen het leven van de vrouw of het latere kind in gevaar… Om die redenen kiezen vrouwen voor een abortus. Hoe dan ook. Legaal of niet.

Als abortus illegaal is, zoeken vrouwen dan ook hun toevlucht in clandestiene praktijken. Oplichters of kwakzalvers die nog aan de slag gaan met breinaalden, of de vrouw vergif opgieten… Wettelijk of niet, abortussen gebeuren. Er is helemaal geen correlatie tussen het aantal abortussen in een land en het feit of abortus al dan niet wettelijk is[1].

In december keurde de Spaanse ministerraad een verstrenging van de abortuswet goed.[2] Met deze wet houdt eerste minister Mariano Rajoy zijn verkiezingsbelofte. De abortuswet wordt een van de strengste in Europa. Abortus mag dan enkel nog als de zwangerschap een ernstige fysieke of psychische bedreiging vormt voor de vrouw, of als de zwangerschap het gevolg is van een verkrachting. Bovendien moet een speciale commissie haar goedkeuring geven over de handeling. Het is dus niet langer de uitvoerende arts die beslist.

Door een typisch individualistisch rechts of conservatief denken wordt het recht op zwangerschapsafbreking ook in België onder druk gezet, of is een abortus niet voor iedereen even toegankelijk

Hierdoor wordt in Spanje legale, en dus veilige abortus zo goed als onmogelijk. Het protest in verschillende landen van Europa is groot. De strijd die onze moeders en grootmoeders leverden voor dit vrouwenrecht, zeg maar zelfbeschikkingsrecht en dus mensenrecht, wordt met deze wet tenietgedaan. Abortus wordt hiermee terug in de illegaliteit geduwd. Weg met de veiligheid voor vrouwen, weg met het recht op een eigen keuze.

Deze flagrante maatregel mag dan wel ver van ons bed lijken, toch moeten we alert blijven. Ook in België liggen politieke visies en dus ook politieke keuzes aan de basis van een veranderende maatschappij. In België is zwangerschapsafbreking sinds 1990 legaal[3]. Vrouwen kunnen objectief gezien op een veilige plaats een abortus ondergaan. Maar door een typisch individualistisch rechts of conservatief denken wordt het recht op zwangerschapsafbreking onder druk gezet, of is een abortus niet voor iedereen even toegankelijk.

Ten eerste beperkt de rechtse gedachtegang – van de N-VA bijvoorbeeld – vrouwen zonder papieren de toegang tot gezondheidszorg. In die visie zouden zij geen recht hebben op dringende medische zorgen. Wat is dan de kans dat deze vrouwen hun toegang vinden tot een veilige abortus? Of jonge meisjes tot contraceptiva? Sinds N-VA zich in Vlaanderen steeds harder profileert, is ook de jacht volgens het principe van “schuld en boete” geopend. Ook vrouwen die werkloos zijn en geen opvang voor hun kinderen vinden, zijn volgens hun denken enkel slachtoffer van hun eigen keuzes in het leven.

Daar waar de bescherming een individuele verantwoordelijkheid is, wordt de keuze om een zwangerschap te onderbreken plotseling een zaak van iedereen

Daarnaast duwt de aanhoudende crisis mensen ook terug naar de kerk of godsdienstige sektes. Dit is niet onlogisch als de huidige regerende politici geen alternatief bieden voor een systeem dat uitbuit, dat geen zorg draagt voor haar bevolking, noch opkomt voor hun rechten. Mensen zoeken een houvast. Hieruit volgt dan ook een groeiende aanhang voor strenggelovige groeperingen die sinds enkele jaren ook een groeiend aantal anti-abortusbetogingen in België organiseren.

Bovendien houden de christendemocraten in ons land zich niet in om systematisch wetten rond zelfbeschikking te willen tegenhouden met het woord van God. Daarnaast kunnen dokters in katholieke ziekenhuizen simpelweg weigeren abortussen uit te voeren[4]. Dit conservatieve rechts wordt echter niet aangevochten binnen huidige politieke kringen.

De laatste jaren veranderde het patriarchale denken binnen onze politiek nauwelijks. Het gebruik van voorbehoedsmiddelen stelt men als een individuele verantwoordelijkheid. Voorbehoedsmiddelen zijn vaak duur en de toegang is niet laagdrempelig. Deze noodzakelijke bescherming valt niet gratis te verkrijgen, terwijl het om het recht op gezondheid gaat. Daar waar de bescherming een individuele verantwoordelijkheid is, wordt de keuze om een zwangerschap te onderbreken plotseling een zaak van iedereen.

Met Marianne, COMAC en de PVDA zetten wij ons in voor een andere maatschappij. Een maatschappij die zorg draagt voor vrouwen, hun rechten en hun toekomst. Daarom betogen wij mee op 29 januari om onze steun te verlenen aan de Spanjaarden tegen de abortuswet in Spanje en voor een vrije keuze.

* Comac is de jongerenbeweging van de PVDA, Marianne is de vrouwenorganisatie van de PVDA.

[1] Sedgh, G.; Singh, S.; Shah, I. H.; Åhman, E.; Henshaw, S. K.; Bankole, A. (2012). "Induced abortion: Incidence and trends worldwide from 1995 to 2008". The Lancet 379 (9816): 625–632

[2] www.knack.be/nieuws/wereld/spanje-verbiedt-bijna-alle-abortussen/article-normal-120934.html 

[3] www.abortuscentra-vlaanderen.be/abortus_wetgeving.html

[4] KU Leuven:  "Méér dan een letter? Naar een hernieuwde identiteit voor de K.U.Leuven" Op: www.kuleuven.be/metaforum/docs/pdf/wg_13_n.pdf bezocht op 27-01-2014. p15

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.