Carrefour, wie moet betalen: Els (1.650 euro per maand) of Bernard (16,5 miljard per jaar)?

auteur: 

Claudia Chin

1.233 jobs staan op de tocht, twee hypermarkten sluiten mogelijk de deuren en de directie is van plan de werkomstandigheden en de lonen van het personeel aanpakken. Carrefour heeft “helaas geen keuze”, zegt de CEO. Moeilijk te geloven als je ziet hoe kolossaal rijk de hoofdaandeelhouders van de groep zijn.

Aandeelhouders-miljardairs verrijken zich

Carrefour benadrukt in zijn communiqués dat het “geen winst” maakt, wat zou verklaren waarom het noodzakelijk is over te gaan tot “onvermijdelijke besnoeiingen”. Om te anticiperen op de uitdagingen van de distributiesector, voorziet de directie “strategische” investeringen. Dat soort formuleringen worden wel vaker door directies gebruikt om herstructureringen te rechtvaardigen. Maar het zijn altijd dezelfden die baat hebben bij dat soort operaties. En ze deinzen er niet voor terug duizenden jobs op te offeren als hun dat meer winst bezorgt. Want wat Carrefour niet zegt is, dat de groep in 2016 wereldwijd een miljard euro winst boekte en 65 miljoen in België.

CEO Alexandre Bompard “vergeet” te vermelden dat de groep 8,5 miljard in kas heeft

CEO Alexandre Bompard “vergeet” het ook te hebben over de 8,5 miljard gecumuleerde winst die de groep in kas heeft. Hij hangt een somber plaatje zwijgt over de 50 miljoen euro aan dividenden die Carrefour België uitkeerde aan het moederhuis. En wie heeft belang bij dat soort berichten? De aandeelhouders van Carrefour, onder wie de allerrijkste Fransen.

De grootste aandeelhouder van Carrefour is de superrijke familie Moulin, eigenaars van de luxe Galeries Lafayette. Met een groeiend fortuin, dat in 2017 naar schatting 3,5 miljard euro bedroeg, staat de familie Moulin op de 25ste plaats van de grootste Franse vermogens.

Tweede grootste aandeelhouder is de fameuze Bernard Arnault. Hij is in België goed gekend omdat hij in Ukkel kwam wonen in om in Frankrijk geen belastingen te moeten betalen, maar terugkeerde toen hij de Belgische nationaliteit niet kreeg. Hij was ook hoofdaandeelhouder ten tijde van de laatste herstructurering in 2010. Deze Franse miljardair, eigenaar van de luxegroep LVMH (Louis Vuitton Moët Hennessy), is de rijkste Fransman met een fortuin van 47 miljard euro. In een jaar tijd vermeerderde zijn fortuin met 16,5 miljard euro, dus ruim genoeg om het plan van de groep te financieren zonder dat er ook maar één baan hoeft te sneuvelen.

Werknemers van Carrefour worden armer

Sabine is 25 jaar. Ze werkt bij Carrefour. Nadat ze de halftijdse contracten van bepaalde duur aan elkaar reeg bij een concurrent, tekent ze bij gebrek aan beter een soortgelijk contract bij Carrefour: “Ik stap volgend jaar in het huwelijksbootje. Met de 1.000 euro die ik per maand verdien, zal ik niet veel geld kunnen opzij leggen. Ik zoek naar een andere halftijdse job, maar met mijn flexibele uurroosters is dat onmogelijk.”

Acht jaar geleden werd onze winkel ook met sluiting bedreigd. We hebben ervoor gevochten

De situatie van Sabine is bij Carrefour de norm geworden. Het bedrijf stelt in België 70% halftijdse werknemers te werk, waaronder 80% vrouwen. Velen onder hen zouden liever voltijds werken, maar Carrefour heeft liever flexibele halftijdse uurroosters. Voltijdse vaste contracten zijn een uitzondering in de distributiesector. Colruyt, de marktleider in België in de distributiesector, telt het grootste aantal “voltijdse banen”. Een keuze die het compenseert met zeer lage lonen.

Voor de aandeelhouders telt het feit dat de werknemers moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen niet. Enkel de winst telt. Els, ook een werkneemster van Carrefour, getuigt: “Ik werk hier al twintig jaar. Ik ben alleenstaande met twee kinderen en ik moet rondkomen met 1.650 euro netto per maand. Dat is niet altijd gemakkelijk. Acht jaar geleden werd onze winkel ook met sluiting bedreigd. We hebben gevochten en we hebben grote inspanningen moeten doen om open te blijven. Maar nu moet het stoppen, hoe moet ik anders verder met mijn twee kinderen?”

In 2010, bij de laatste herstructurering, voerden de werknemers actie en slaagden er zo in het plan van de directie gedeeltelijk terug te dringen. Maar het is de werknemers ook duur te staan gekomen: winkels gingen dicht, lonen weren bevroren, het betaalde kwartier werd afgeschaft, er kwamen minder gunstige lonen en werkomstandigheden voor de werknemers in de winkels die werden overgenomen door de groep Mestdagh, enz.

De ene concurrentie is de andere niet

De directie van Carrefour klaagt over de concurrentie van Colruyt en herstructureert. De directie van Delhaize klaagt over de concurrentie van Carrefour en herstructureert. Wie wordt het volgende slachtoffer? Wanneer stopt deze vicieuze concurrentiecirkel? Ze klagen over de concurrentie, maar zelf wakkeren ze de concurrentie tussen de werknemers maximaal aan. En bij dit spel worden ze goed geholpen door het liberale beleid van de rechtse regering die maatregelen neemt om de werkflexibiliteit te versterken. Maar hoe diep zal deze helse spiraal zakken?

Waarom kan de winst die de werknemers met hun werk genereren niet dienen om jobs te beschermen?

In Duitsland, dat als voorbeeld dient voor onze regering, combineren mensen meerdere jobs voor een hongerloon. Het aantal armen is in Duitsland sinds 2010 met 35% toegenomen. Ze zijn vandaag met 13,5 miljoen. En ook al is de werkloosheid afgenomen, een job hebben in Duitsland garandeert geen zekerheid, noch stabiliteit. Lage lonen, onzekere jobs en hyperflexibele werknemers, dat is het gedroomde model van multinationals als Carrefour die er een mogelijkheid in zien om hun kosten te drukken en hun winsten te vergroten. Maar zo zagen ze de tak af waarop ze zelf zitten, want het zijn de werknemers die de economie doen draaien door te consumeren. Door de lonen te verlagen of werknemers in de werkloosheid te duwen draagt Carrefour nog meer bij aan de druk op de winkels.

Vandaag doet Carrefour Sabine, Els en hun collega’s betalen voor de investeringen die het doet. Maar het zou helemaal anders kunnen. Waarom kan de winst die de werknemers met hun werk genereren niet dienen om de werkgelegenheid te beschermen en de winkels open te houden? Waarom kunnen de familie Moulin en Bernard Arnault niet zelf de investeringen van de groep financieren? Het fortuin van enkele miljardairs verminderen om duizenden jobs te redden zou zuurstof kunnen geven aan een sector die onder druk staat.

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

hallo dit is echt niks nieuw hoor, is van alle tijden, zelf meegemaakt in 1991 AL. Het zijn en blijven DAENS TIJDEN. Zie vergoedingen EUROPA profiteurs, en onze hoeveel regeringen , eigen ministers, ons kent ons dus dat gaat maar verder van vader op zoon. mvrgr.
Deze aandeelhouders willen alleen maar nog meer winst maken en als dat banen kost dan kan dat hun geen zier schelen. De gewone arbeiders en kassiersters worden na reeds verscheidene inleveringsrondes als een vuilniszak op straat gezet. Er zijn mensen bij in Genk die reeds bij de sluiting van Ford Genk werden afgedankt. Hoe erg is dat voor die mensen! Neen, deze regering is alleen goed om de rijken en de bedrijfsbazen nog wat rijker te maken! Grote schande!
Een trieste bedenking ! Rijke mensen hebben nooit genoeg ! SCHANDELIJK !
Schandalig en belachelijk. uit zuipers zijn het, Jammer voor die mensen die hun werk kwijt zullen zijn. Dit liegt ook een beetje aan onze regeringen, dat ze een wet maken van zodra die bedrijven subsidies krijgen ,geen mensen meer volledig mogen afdanken maar als het een moeilijke periode is gewoon een tijdelijke werkonderbreking toestaan waarvan zij de helft van de kosten betalen. Het is verdorie toch maar normaal, ze krijgen tot 27% subsidies van ons belasting geld. Maar de Ceo's met hun torenhoge weddes, daar praten ze niet over. Groeten
De meeste werknemers weten spijtig genoeg niet welke grote, vette, egoïstische kapitalisten aan het stuur draaien van hun firma. En ja, ze zien ook wel dat de ene winkel wat goedkoper is dan de andere... dus gaan ze nog geloven ook dat het de moordende concurrentie is die ENKEL verantwoordelijk is voor het sluiten van een paar filialen, en het ontslaan van een paar duizend mensen. Ooit moet er eens verandering in deze situatie komen. De trein van : de rijken nog rijker en de armen weer wat armer zal ooit eens moeten stoppen. En als het niet goedschiks zal gebeuren, dan zal het kwaadschiks zijn. Onze grootvaders hebben voor minder de fabrieken geblokkeerd, en ze hadden dan nog geen recht op een stakingsvergoeding van de vakbond. Men moet volgens mij al eerst eens beginnen met het wegsluizen van grote winsten van multinationals naar allerhande kleine staatjes te stoppen. Mij ga je toch niet wijsmaken dat die firma's via hun banken zomaar miljoenen kunnen versluizen naar deze landjes, zonder dat een serieuze controle door een controleur van de belastingen dat in de gaten krijgt. Of zijn er zoveel achterpoortjes in de wetgeving dat het zomaar kan. Dus, meer en betere controles door goedbetaalde specialisten bij de belastingdienst, en nieuwe of aangepaste wetten zodat doorsluizen niet meer mogelijk is. Als we allemaal als makke schapen naar de slachtbank lopen, dan is het voor al die multi miljardairs een kinderspel om hun eigen vermogen elk jaar te zien groeien als kool. Ik heb als directiesecretaresse bij een klein bedrijf gezien hoeveel "kosten" daar gemaakt werden om maar geen belastingen te moeten betalen, en tijdens de belachelijke eindejaars speech te horen zeggen dat het jaar niet zo schitterend was, en niemand bijgevolg op enige loonsverhoging moest rekenen. Spijtig dat ik dan ook mijn mond moest houden, anders was ik mijn jobke ook kwijt. En dat beseffen die bazen en baasjes maar al te goed. En de controleurs van de belastingen die gingen eens goed en uitgebreid eten en drinken 's avonds, en de papieren werden goedgekeurd en getekend. Misschien zou het geen slecht idee zijn om een anoniem meldpunt op te richten ?? Vooropgesteld dat er met die meldingen dat iets gedaan zou worden. Of vinden jullie het normaal dat men als baas van een kleine firma een grote veranda aan zijn villa liet zetten, en een faktuur indiende voor renovering en verfraaiing van de bureau's ??
wat mij hier opvalt word er méér over geklaagd en gezaagd dan dat er iets aan gedaan word, er is géén enkele partij wat daar iets aan doet inclusief de partij van de arbeid,zo gaan er maar méér jobs verloren omdat jullie en de rest van regering te laks zijn om dit soort toestanden aan te pakken DE WERKNEMERS EN WERKNEEMSTERS WORDEN GEWOON AAN HUN LOT OVERGELATEN,GééN ENKELE PARTIJ TREKT ZICH DAAR IETS VAN AAN ALS DIE HUN JOB EN INKOMEN VERLIEZEN OF NIET,ZOLANG ALLE POLITIEKE PARTIJEN MAAR HUN ZAKKEN KUNNEN VULLEN,DAN IS ER GééN VUILTJE AAN DE LUCHT
Als je blijft kiezen voor dezelfde klassieke partijen, of helemaal geen stem uitbrengt, zal er inderdaad niks veranderen. hier een beetje komen zagen dat alle partijen toch dezelfde zijn helpt ook niets. Stemmen voor populistische partijen met een asociale ( fascistische) visie die alleen maar goed is voor de allerrijksten heeft gezorgd voor het huidige beleid. Word het niet eens tijd om je verstand te gebruiken en voor de partijen te kiezen die wel een beleid willen voeren voor iedereen, en niet alleen voor de rijken en de 'bange blanke man' ( en met rijken bedoel ik niet die harde werker die na jaren sparen 25 000 euro op zijn spaarrekeningetje staan heeft.) gebruik je hersens.... daar dienen ze voor!
om het met mijn moeders gezegde uit te leggen: de duivel schijt altijd op dezelfde hoop, en dat betekent dat groot geld altijd naar dezelfde rijkste gaat; maar hoe lang blijven wij ons daarbij neerleggen?
Wie wordt er hier als een hond op straat gezet ? Wie zijn hier de vuile honden ? Die hebben een naam . Allemaal.
Akkoord,maar aandelen zijn er niet alleen voor de superrijken.De meeste aandelen van Carrefour zitten onder het publiek.En dat bent u en ik.Een aandeel van een bedrijf kan op korte tijd halveren in waarde.En dan zit ge met de gebakken peren.Veel gepensioneerden hier hebben belegd in aandelern.Het is altijd riskant.
Dat werknemers , de klos zijn is een ding. Als dan als klant het eens gaan bekijken , vraag me af of niemand van de werknemers inspraak heeft. Waarom wat daar wekelijks in de vuiinis container gaat , niet te beschrijven. Over wat gaat het bvb vlees rekken van honderden lopende meters vanaf de grond tot op hoogte van 1,5 meter. Nu bvb in de aldi , lidl , colruit liggen hooguit 200 stuks, te kort wordt gewoon aangevuld. Nu in de carrefour , 1000 den stuks kopers of niet. Trek dit nu door naar de andere afdelingen hoeveel in de container , in 2018 vinden werknemers dit normaal. Dan nog de klanten service , maar ja vandaag aan de kassa , morgen op de elektro of wijnafdeling. Als klant dan maar iets vragen over een aangepaste wijn aan een ex kassierster. Dit is niet negatief bedoeld naar betrokkene , maar het resultaat van dit alles . De huidige golf van ontslag. Is maar een bedenking van een buiten staander dit bovenstaande. Hallo management .......... en vertegenwoordigers werknemers.