Foto Belga

Begroting 2016 en taxshift :: Hoe de regering Michel voor de 1% rijdt

Op 23 juli bereikte de regering-Michel-De Wever een akkoord over de begroting en over de langverwachte tax shift. Opnieuw zijn het de werknemers en de sociaal gerechtigden die het grootste deel van de inspanningen moeten leveren. Het akkoord is gesneden op maat van de miljonairs en de multinationals. Dossier.

Tijdens de acties en stakingen in november-december 2014 was er al veel woede over het feit dat de regering-Michel-De Wever het altijd bij de kleine man ging zoeken. De actievoerders zagen Marc Coucke en Albert Frère miljarden euro incasseren en toch bijna geen belastingen betalen. Ook grote multinationals die miljardenwinsten boeken, betalen daarop geen of amper belastingen. Voor de overgrote meerderheid van de actievoerders was een rechtvaardige fiscaliteit dan ook een centrale verzuchting. Velen hadden na de acties hun hoop gesteld op de fameuze tax shift. Ze komen bedrogen uit. 

Lees ook het dossier van Solidair “Tax shift: Hoeveel kost ons dat? (En wie profiteert?)

1% rijksten worden opnieuw gespaard

Circa 2% van de Belgische gezinnen – zo’n 80.000 gezinnen zijn dat – heeft een vermogen van meer dan 1 miljoen euro. Een progressieve belasting (1% op het vermogen boven de 1 miljoen, 2% op het deel boven de 2 miljoen en 3% op het deel boven de 3 miljoen) kan jaarlijks meer dan 8 miljard opbrengen. Maar in de tax shift van de regering-Michel-De Wever is geen spoor terug te vinden van zo’n vermogensbelasting. In plaats daarvan haalt de regering het opnieuw bij de werknemers, de werklozen, de gepensioneerden, de zieken en de middenklasse. De opbrengst van die besparingen wordt gebruikt voor nieuwe geschenken aan de miljonairs, Electrabel en de multinationals.

Symboolmaatregelen

De regering en de werkgeversorganisaties beweren dat ook de rijken betalen, want, zo zeggen ze, de strijd tegen fiscale fraude, de kaaiman- en speculatietaks en de vastgoedfondsbelastingen zorgen voor 800 miljoen euro aan inkomsten. Maar ook die maatregelen treffen vooral de middenklasse en de betere verdieners onder de werkende bevolking. 

Neem nu die opbrengst uit de vastgoedfondsbelastingen. Die belasting zal de gewone spaarders treffen die, als alternatief voor de lage rente op het spaarboekje een deel van hun spaargeld beleggen in vastgoedfondsen. Echte miljonairs beleggen niet in vastgoedfondsen. 

Verder is een deel van die 800 miljoen inkomsten niet gegarandeerd. De strijd tegen de fiscale fraude, bijvoorbeeld. Die komt bij elke begrotingsopmaak terug, maar de aangekondigde opbrengst wordt zelden gehaald. Vele van deze bedragen dienen hoofdzakelijk om de rekening te laten kloppen en als symbool dat de rijken ook aangesproken worden. 

Tweede besparingsronde op rij

De 7,4 miljard euro nieuwe maatregelen1 van dit akkoord komen boven op de 3,5 miljard euro maatregelen2 die de regering-Michel-De Wever in oktober 2014 al nam bij de opmaak van de begroting voor 2015. Bovendien is de meerderheid van deze besparingen structureel, ze komen ieder jaar terug. Tel daarbij de zaken die niet in begrotingscijfers te vatten zijn, maar die voor werkende mensen enorm belangrijk zijn – zoals de indexsprong (jaarlijks 2,9 miljard) en de optrekking van de pensioenleeftijd tot 67 jaar – dan is verzet logisch en nodig. “De emmer loopt over”, “eenmaal is genoeg, geen tweede maal”, is dan ook steeds meer te horen op de werkvloer. 

Besparingspolitiek werkt niet 

De regering haalt het geld bij de werklozen, de gepensioneerden, de zieken, de ambtenaren. Ze snoeit in de openbare tewerkstelling en dienstverlening. Al die maatregelen worden genomen in het kader van de strikte begrotingsdiscipline die de Europese Commissie oplegt aan de landen van de Europese Unie. Maar ondanks al die besparings- en begrotingsdiscipline blijft de Belgische staatsschuld toenemen. Einde 2013 bedroeg die 101,5%3 van het bruto binnenlands product4 (bbp), vandaag is dat 111%5, ondanks al die besparingen, de inleveringen en de afbouw van openbare diensten. De recepten van Europa, ijverig gekopieerd door onze regering, werken niet. Of toch, maar in de verkeerde zin: ze verergeren de crisis.

Geen enkele jobgarantie

“Deze regering heeft drie prioriteiten: jobs, jobs en jobs”, beweerde premier Michel toen hij op 24 juli het begrotingsakkoord voorstelde. Hij hoopte dat de werkgevers in ruil voor de verlaagde werkgeversbijdragen extra jobs zouden creëren. Maar de dag nadien verklaarde minister van Financiën, Van Overtveldt (N-VA) “dat niemand kan garanderen dat de banen er ook effectief komen”6. In plaats van besparingen en geschenken aan de grote bedrijven is er nood aan meer investeringen in jobs in onderwijs, sociale woningbouw en openbaar vervoer.

Nog meer cadeaus voor Electrabel

De regering verlengt de levensduur van de twee 40-jarige kerncentrales van Doel met tien jaar. Ze blijven actief tot 2026, terwijl ze normaal tegen 2016 stilgelegd hadden moeten worden. Totaal onverantwoord. Bovendien betekent dit een nieuw cadeau voor uitbater Electrabel. Electrabel moet naar eigen zeggen 700 miljoen euro investeren om de twee kerncentrales langer te laten draaien. Maar dit is een peulenschil in vergelijking met de bouw van nieuwe elektriciteitscentrales. Tien jaar langer openblijven is kassa-kassa voor de energiegigant ondanks die 700 miljoen extra kosten. Bovendien springt de regering ook hier serieus bij: de jaarlijkse nucleaire rente van 469 miljoen euro daalt vanaf 2016 naar 130 miljoen euro. Een jaarlijks cadeau van 339 miljoen euro. Een illustratie van omgekeerde tax shift: nieuwe geschenken voor Electrabel gefinancierd door de btw-verhoging op de elektriciteit van de gezinnen.

Kruimels voor sommige werknemers

1,7 miljard van de 3,7 miljard euro tax shift (zie overzicht) wil de regering gebruiken om de koopkracht van de werknemers te verhogen. “Tegen het einde van de legislatuur zou iedereen die werkt 100 euro per maand meer hebben”, zei de premier7. Dat is toch wat de regering ons wil doen geloven. Nochtans zijn enkele zaken duidelijk. 

  1. Slechts 5 tot 25% van de werknemers zal kunnen profiteren van deze koopkrachtverhoging. 
  2. Die koopkrachtverhoging is maar gepland voor eind 2018. Dit in tegenstelling tot de btw-verhoging die de regering wil invoeren vanaf september 2015. 
  3. Die koopkrachtverhoging is allesbehalve gegarandeerd. Als de symboolmaatregelen (zie hoger) niet genoeg opbrengen is de kans groot dat deze verhoging geschrapt wordt. 
  4. De sociaal gerechtigden en de middenklasse zijn uitgesloten van de koopkrachtverhoging. De koopkrachtverhoging zijn kruimels die de regering verdeelt onder de werknemers met lage lonen, met als doel het begrotingsakkoord en de tax shift erdoor te krijgen.

Anti-ecologische tax shift

De regering probeert zich een ecologisch jasje aan te meten. Op 24 juli zei premier Michel: “De bedoeling van de verhoging van de accijnzen op diesel, tabak en alcohol, en de invoering van een gezondheidstaks op frisdranken, is minder vervuilend te zijn. (…) Al die zaken zijn ongezond en we willen de consumptie ervan ontmoedigen.” Dit is meer dan een leugen. De accijnsverhoging en de gezondheidstaks moeten geld opbrengen om de cadeaus voor de rijken en de grote multinationals te financieren. 

Deze regering heeft geen enkele ambitie op het vlak van de strijd tegen de vervuiling. Ze verlengt de levensduur van de kerncentrales en vermindert de investeringen in de NMBS. Nauwelijks twee weken eerder, op 10 juli, keurde de regering het besparingsplan voor de NMBS van minister van Mobiliteit Galant goed. Dit plan voorziet in een drastische vermindering van de financiële middelen voor investeringen in het openbaar vervoer. Het plan komt neer op verdere afbraak. 

Wie opkomt voor het milieu en tegen de vervuiling moet het tegenovergestelde doen: meer investeren in openbaar vervoer. 

Hou deze regering tegen. Volgende afspraak: 7 oktober

De vakbonden verwierpen de tax shift onmiddellijk. Voor ACV-voorzitter Marc Leemans is “de tax shift een totale tax misser”8. ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw hekelde dan weer: “De regering laat opnieuw de zwakkere in onze samenleving zwaar betalen. De vermogenden worden behendig maar effectief ontzien.”9 

Op 7 oktober organiseren de vakbonden een grote protestbetoging. Naar aanleiding van deze betoging haalde VBO-topman Pieter Timmermans uit naar de vakbonden: “De bonden moeten kiezen: ofwel komen ze op straat, ofwel komen ze naar de onderhandelingstafel. Maar als de bonden één ding geleerd moeten hebben het voorbije jaar, dan is het dat ze meer bereiken door te praten dan door te staken.”10

Het omgekeerde is waar. De vakbonden stonden sterk na de provinciale stakingen en de nationale staking van 15 december. Op 16 december schortten ze hun acties op en schoven ze aan de onderhandelingstafel aan. Dat “praten” heeft niet veel goeds gebracht. Kijk maar naar de tax shift die vandaag op tafel ligt. En dus is er maar een conclusie mogelijk: we moeten opnieuw de straat op, zoals in het najaar van 2014. Toen startte de beweging ook met een massale betoging, namelijk op 6 november 2014. 

De werknemers, de sociaal verzekerden, de organisaties van het middenveld, de boeren en de zelfstandigen worden in groten getale verwacht op 7 oktober in Brussel. Om te protesteren tegen de antisociale, anti-ecologische en antidemocratische maatregelen van deze regering. Om de besparingspolitiek van de Europese Commissie te stoppen. Om eindelijk een miljonairstaks in te voeren. En voor meer investeringen in jobs in onderwijs, sociale woningbouw en openbaar vervoer.

N-VA-leden uiten scherpe kritiek op… regeringspolitiek van N-VA

Na de bekendmaking van de tax shift en het begrotingsakkoord verschenen er vele hevige reacties op de Facebookpagina van de N-VA.

“Ik ben een N-VA’er, maar ik heb de rekening even gemaakt en die 100 euro maandelijks zal de kosten van de verhoogde accijnzen, btw en zonnepanelentaks niet dekken voor de kleine man.”

“N-VA, dit is de eerste en de laatste keer dat je je stemmers, de werkmensen, zo hebt kunnen verloochen! Heb op jullie (beloftes) gestemd maar hoop van ganser harte dat je de volgende keer zelfs niet de kiesdrempel haalt. Remember dat de rijken die jullie beschermen met een pak minder zijn dan de werkmensen die jullie als citroenen uitpersen!”

Overzicht van de maatregelen van het akkoord van 23 juli 2015

• 1,5 miljard euro nieuwe bezuinigingen 

De regering-Michel-De Wever wil opnieuw 1,5 miljard euro bezuinigen in 2016, waarvan ruim 781 miljoen in de sociale zekerheid. De werklozen, zieken en gepensioneerden worden opnieuw aangesproken om het gat in de begroting te dichten. Een begrotingstekort dat voor een heel groot deel veroorzaakt is door de onophoudelijke stroom geschenken aan de banken en de grote bedrijven. Meer lezen

• Tax shift: miljarden nieuwe belastingen... 

Verder treft de regering bijkomende maatregelen in het kader van een tax shift van bijna 3,7 miljard. De opvallendste maatregelen zijn: 1) de verhoging van de btw op elektriciteit van 6 naar 21% en van de accijnzen op alcohol, tabak, diesel en frisdranken; 2) een stijging van de roerende voorheffing11 van 25 naar 27%, een maatregel die vooral het spaargeld van de middenklasse zal raken12; 3) nieuwe besparingen in de openbare diensten. Dit alles is samen goed voor 2,9 miljard euro bijkomende besparingen en nieuwe lasten ten nadele van de werkende bevolking. Daarnaast zoekt het akkoord nog een kleine 800 miljoen inkomsten te halen uit de strijd tegen fiscale fraude, door een verhoogde opbrengst uit de kaaimantaks, door een speculatietaks (nauwelijks 27 miljoen euro) en door een verhoogde belasting op beleggingen in vastgoedfondsen13. Meer lezen

• … om nieuwe cadeaus aan de werkgevers te financieren 

De 3,7 miljard euro opbrengst van de opgesomde maatregelen wordt gebruikt om lagere sociale bijdragen voor bedrijven en een belastingverlaging voor een deel van de loontrekkenden te financieren. De bedrijven zien hun lasten verminderen door de vermindering van de werkgeversbijdragen van 33 naar 25%, nieuwe steunmaatregelen voor ploegenarbeid en specifieke maatregelen voor kmo’s en bedrijven uit de technologische sector. Alles samen een nieuw jaarlijks cadeau voor de bedrijven van meer dan 2 miljard. De resterende 1,7 miljard euro van de 3,7 miljard euro tax shift wil de regering gebruiken om de koopkracht van een deel van de werknemers te verhogen. Meer lezen

1. 3,7 miljard voor de begroting en 3,7 miljard tax shift = 7,4 miljard nieuwe maatregelen. • 2. De Tijd, 16 oktober 2014: “De regering Michel heeft in de begroting van 2015 voor 2,5 miljard euro besparingen ingeschreven. Ze rekent voor 2015 ook op een dik miljard aan nieuwe inkomsten.” Samen meer dan 3,5 miljard aan maatregelen. • 3. De Standaard, 23 april 2014. • 4. Het bruto binnenlands product is de totale hoeveelheid rijkdom die jaarlijks in een land wordt geproduceerd. • 5. Het Laatste Nieuws, 22 juli 2015. • 6. De Tijd, 25 juli 2015 • 7. De Tijd, 24 juli 2015 • 8. De Tijd, 24 juli 2015 • 9. “Welk sociaal gelaat”, deredactie.be, 23 juli 2015 • 10. De Morgen, 17 augustus. • 11. Belasting op inkomsten zoals dividenden en de intrest op zicht- en termijnrekeningen, kasbons en obligaties • 12. De Tijd, 24 juli 2015 - de verhoging van de roerende verhoging “raakt niet de hoogste vermogens maar de middenklasse” • 13 De Tijd, 24 juli 2015.

 

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

weeral zijn de gewone mensen het slachtoffer en lachen de miljonairs, de miljardairs en de grote bedrijven in hun vuistje hoe kan een gezinspartij als cdenv in zo'n regering willen blijven? bart de wever is met zijn latijnse spreuken 2000 jaar te laat aan het bewind gekomen maar hij doet wel zoals de romeinse keizers: 1. divide et impera: verdeel en heers: m.a.w. zet bevolkingsgroepen tegen mekaar op en blijf zelf buiten schot 2. panem et circenses: brood en spelen: zorg ervoor dat de bevolking net kan rondkomen (leven op water en brood) en onderhoud het volk met b.v. sport: exorbitante lonen voor topvoetballers, ... bijvoorbeeld.
dan nog gezwegen van de afgestudeerden die geen of verminderd wachtgeld of werkloosheiduitkeringen gaan ontvangen en dit terwijl vluchtelingen onmiddellijk van alle voordelen en tegemoetkomingen kunnen genieten tevens zal men ze op allerlei manieren werk aanbieden waar er voor echte belgen niet genoeg werk is voor iedereen of gaat men weer het zwart werk aanmoedigen en de ogen sluiten voor de uitbuiting door het patronaat die nu al op allerlei voordelen kan rekenen en ondertussen maar blijft klagen
Het zijn weer de mensen met de kleine portemonnee die de dupe zijn De grote portemonnees worden weer groter
Lang geleden,eind jaren zestig van de vorige eeuw, las ik over de kastenmaatschappij in India. Als jong volwassene in de westerse samenleving kon ik niet begrijpen dat mensen op die manier behandeld werden/leefden. In de verklaring van de rechten van de mens staat: door mens te zijn, heb je recht op een menswaardig bestaan. Gezien de huidige verschillen in levensstandaard, zijn we vergelijkbaar met de kastenmaatschappij van toen, in het verre oosten. Vandaar volgende oproep: Begoeden laat je horen. Middenklasse en onderlaag van de bevolking roeren zich al lang. Het wordt tijd dat jullie in groep je verantwoordelijkheid opnemen en niet meer via individuele acties (voor diegenen die dat doen), draag bij in verhouding zoals een modale middenklasser dat doet (één euro van hen is meer dan duizend euro van jullie). Dan pas is het gedaan met de onderlinge nijd en jaloezie, start een open en blije werreld met plaats voor iedereen, in zijn thuisland. Er is werk genoeg. Iedereen wil werken en werkend, gelijk welk werk, is men een volwaardig lid van het mensdom. Diploma's zijn een creatie van mensen en hebben hun nut bewezen. Nu houden ze verschillen in stand, dat is een fout gebruik. Door wat en hoe je iets doet, toon je je rijkdom. Tijd om de balans te maken: Beleidsmensen, geef de miljarden (onze rijkdom) een bestemming om een menswaardige toekomst te bouwen voor iedereen. Iedereen draagt bij, de minstbegoeden meer dan wie ook. Zij hebben dan ook het meeste recht om gehoord te worden.
We is hier weer het slachtoffer van, de minder bedeelden
wie is weer het slachtoffer, de minder bedeelde
Wanneer zullen jullie eens iets doen voor de gewone werkmens, bejaarden en zieken zodat het dagelijks leven voor hen wat goedkoper wordt?
Besparingen op de gewone burger kennen hun grenzen. Men kan niet telkens opnieuw meer gaan afgeven, mensen komen hierdoor in opstand en de situatie zal gevaarlijk gaan worden als de besparingen blijven aanhouden. Ik zie dit op termijn uitmonden in een oorlog , armoede en het komaf maken met het huidige systeem die nu stilaan toch wel het dictatoriaal begint te worden. De problemen gaan niet meer te overzien zijn en niemand zal nog veilig zijn.